Totalnie już skretyniała tzw. klasa polityczna w Polandii, gremialnie i na wyprzódki licytuje się w kwestii ograniczenia dostępu Polaków do broni palnej. Debilioza ad extremum.

Zakazać jeszcze używania noży i nożyczek, sznurów, młotków, siekier, kabli, worków foliowych, suszarek, wiertarek, pilników do paznokci, kosiarek, pił spalinowych, haków wędkarskich, zaostrzonych niebezpiecznie ołówków itd.

Z pewnością, jestem o tym przekonany, od tych zakazów wzrośnie poziom bezpieczeństwa. Na pewno będziemy od tego bezpieczniejsi. Im bardziej zaostrzymy prawo, tym bardziej będziemy czuć się komfortowo. Wkraczamy oto w Himalaje inteligencji polskich potylików, nie polityków, lecz potylików właśnie.

Powinno się ufundować za pieniądze z KPO Centralny Zakład Psychiatryczny i zamknąć w nim całą, bez wyjątku tzw. klasę polityczną plus wszystkich tzw. dziennikarzy oraz celebrytów, słowem wszystkich darmozjadów. Z warunkowym dostępem do wody pitnej, bo ta niepitna byłaby w pełnym dostępie. Możliwe byłyby kilkudniowe przepustki pod warunkiem zachowania się. Na próbę. Nie wierzę jednak w skuteczną reedukację. W udawaną, owszem, bo tzw. politycy opanowali tę sztukę do perfekcji.

Od kilku lat podróżuję po Europie południowej i zachodniej. W centralnych miejscach, odwiedzanych przez tłumy turystów we Włoszech, Hiszpanii czy Francji widać kilku lub kilkunastu policjantów i żołnierzy z bronią długą, przygotowanych na okoliczność ewentualnego zamachu. Czemu ich nie widzę w Warszawie, Gdańsku, Krakowie czy Wrocławiu? Bo zostali oddelegowani do obrony TK? Czy raczej – to obstawiam – to efekt bezmyślności i ignorancji? Bo może komuś się wydawało, że Polski temat terroryzmu nie dotyczy?

A propos dostępu do broni. Gdyby takowa faktycznie w Polsce istniała, jestem pewien, że na tego napastnika na krakowskim Rynku przypadałoby dwudziestu normalnych ludzi, mających broń pod ręką, którzy zainterweniowaliby w obronie innych ludzi.

Na koniec, smutna konstatacja. Ignorancja, głupota i nieróbstwo ma charakter ponadpartyjny. Można jedynie oszacować proporcje, ale co do zasady w tzw. naszym klimacie, to jest norma.

Pani Gorgoniowa w normalnym państwie wyleciałaby z uczelni jak z procy następnego dnia po ujawnieniu wiadomej sprawy, poseł W. Król zostałby wydalony z partii i aresztowany, minister Ziobro schwytany najpóźniej na lotnisku Chopina w Warszawie, Naumannowi za wypowiedź o mafijnym chronieniu swoich czekałby co najmniej publiczny ostracyzm, Hołowni prokuratura przedstawiłaby zarzut utrudniania śledztwa w sprawie zamachu stanu, nie wspominając o Kolegium Tumanum itd. itp. Przecież te przykłady można mnożyć i mnożyć… Tylko po co, jeśli to nie ma praktycznego znaczenia.

No i co? Jutro kurz opadnie. Żadna głowa nie spadnie. Kierwiński na chwilę wytrzeźwieje. Głupi Żurek zdejmie z siebie tę bluzę w kolorze moro. Premier raz jeszcze wypowie magiczne słowa „uwierzcie mi”, który normalny człowiek z miejsca dekoduje jako 100% kłamstwo z certyfikatem. Niemal pewne jest wówczas to, że co najmniej 30% lokalnej populacji łyknie to jak pelikan śliwkę. Menzel – mistrz tiktoka, cyfrowy analfabeta i autocelebryta, zakochany w sobie, we własnym tzw. intelekcie i biznesie, który umożliwia mu nicnierobienie w roli posła, który rzadziej bywa na sali sejmowej niż szkolna wycieczka z Pcimia Dolnego – zapewne odegra kluczową rolę w tzw. przyszłym rozdaniu politycznym.

Kosiniak-Kamysz – „niedowieziona” nadzieja części prawicy lub jak kto woli – patoprawicy, bo patolewica oczywiście jest zbiorem pustym, że niby ma potencjał za wysiudania Tuska i przejścia na właściwą stronę, okiwał już sam siebie i obecnie zastanawia się nad tym, jak po cichu zniknąć z polityki i wrócić do niej, jak już nikt nie będzie pamiętał, dlaczego zniknął.

Dzisiaj są obchody, święto niepodległości, na którą – co stwierdzam ze smutkiem i żalem – nie zasłużyliśmy. Koncertowo i bezczelnie zmarnowaliśmy ofiarę z życia i zdrowia tych wszystkich, którzy marzyli o dobrym życiu dla swoich dzieci i wnuków. Ustami swoimi i ustami tzw. klasy politycznej plujemy dziś na ich groby, udając że świętujemy.

To jest obrzydliwe. Chciałbym, żeby już był 12 listopada, by nie musieć na to dłużej patrzeć.

Na koniec: nuta optymizmu. Historia Polski dowodzi, że iskra ważniejsza jest od wszechogarniającej ciemności.