Nigdy moja Ojczyzno nie porzucaj wiary
Która Cię przez długie stulecia ochraniała
I nadziei której możesz zawdzięczać dumę z tego
Jak w najgorszych chwilach swej historii przetrwałaś

Kiedy wszyscy wokoło nie udając przyjaciół
Grabieżczymi rękami rozbierali pospołu
Ty się mocno trzymałaś swych zasad i wytrwale
Ratowałaś te najdroższe ze swych dóbr by nikomu

Z nich nie dane było nigdy dostać we władanie
Tego co dla Ciebie było najważniejsze
Siły ducha niezniszczalnej jak węgielny kamień
Który nigdy nie pęknie w mocnym fundamencie

Bądź więc dzisiaj tak samo równie niepodległa
I pokusom iluzji ani żadnym szantażom
Nie ulegaj podobnie jak ulegać nie chciałaś
Wobec tych którzy grozili pokazując swą twarzą

Że w istocie są tylko marnymi tchórzami
Którym w ręce dawano niebezpieczne moce
I nie mogą nic nadto tylko co sami potrafią
Zrobić by Ci odebrać twe skarby przemocą

Tak jak z wielkiej wiary siłą i duchem przetrwania
Których nigdy nie zmoże żadna nawałnica
Stawić czoło umiałaś najtrudniejszym wyzwaniom
By z nich wyjść zwycięsko z podniesioną przyłbicą

Dzisiaj przy wartościach swych bezcennych stój nadal
I nie pozwól by obcy mogli nimi zarządzać
Jesteś dziełem nas wszystkich i naszą ostoją
W Tobie nadzieja i siła wszystkich pokoleń Polsko

 

Tomasz Trzciński, 3 czerwca 2022

Frédéric Chopin – Polonaise „héroïque” in A-flat major, Op. 53 | Polonez „heroiczny” As-dur Op. 53