Na wstępie należy wyjaśnić, że tektyty (z gr. tektos – stopiony) to naturalne, bezwodne szkliwa krzemionkowe, które powstały w wyniku uderzeń wielkich meteorytów w powierzchnię Ziemi. Zawierają głównie dwutlenek krzemu (SiO₂, ok. 70–80%) oraz tlenki glinu, żelaza, magnezu i sodu. Są amorficzne, mają szklisty połysk i przełam muszlowy, a w odróżnieniu od szkieł wulkanicznych praktycznie nie zawierają wody (< 0.01%).
Okazuje się, że na Srebrnym Globie również występują i to w niemałych ilościach.

Jednak temat szklanych struktur na Księżycu obecnie w Internecie dzieli się na dwa zupełnie różne nurty a to:
realne odkrycia naukowe, teorie spiskowe dotyczące rzekomych baz obcych istot.
W rzeczywistości szkło na Srebrnym Globie występuje powszechnie w formie mikroskopijnej, a nowoczesna inżynieria planuje wykorzystać je do budowy przyszłych baz dla astronautów.

1. Naturalne szklane sferule (koraliki) na Księżycu

Naturalne szkło na Księżycu nie tworzy „budowli”, lecz występuje w postaci małych, szklistych kulek (sferul). W jaki sposób one powstają? Otóż kiedy meteoryty uderzają w powierzchnię Księżyca z ogromną prędkością, wysoka temperatura topi regolit (pył księżycowy bogaty w krzem). Stopiony materiał zastyga, tworząc szklane drobiny. Innym źródłem jest dawna aktywność wulkaniczna sprzed miliardów lat. Tak właśnie powstały np. słynne pomarańczowe kulki znalezione podczas misji Apollo 17).

Nadto badania chińskich naukowców z misji Chang’e 5 wykazały, że te mikroskopijne szklane koraliki rozsiane na powierzchni Księżyca więżą w sobie gigantyczne zasoby wody, które są szacowane nawet na 270 miliardów ton. Woda ta powstaje w wyniku interakcji wiatru słonecznego z tlenem zawartym w szkle i może być łatwo wydobyta przez przyszłych kolonizatorów. Czyli na Księżycu jest kosmiczny rezerwuar wody. Oprócz tego chiński łazik Yutu-2 sfotografował na niewidocznej stronie Księżyca również większe, centymetrowe (15–22 mm) półprzezroczyste szklane kule, co potwierdza, że procesy impaktowe mogą tworzyć zaskakująco duże formy szkła. Współczesna nauka planuje zamienić naturalny pył księżycowy w zaawansowane struktury mieszkalne. Jednym z projektów NASA są szklane bazy dla astronautów. Amerykańska firma Skyeports, przy finansowaniu ze strony NASA, opracowała technologię wytwarzania gigantycznych szklanych kopuł i kul bezpośrednio z regolitu. Wykorzystując energię mikrofalową, zbliżoną do działania domowych kuchenek, inżynierowie chcą topić księżycowy pył na miejscu, aby formować z niego solidne, szklane schronienia. Struktury te mają skutecznie chronić astronautów przed ekstremalnymi temperaturami, mikrometeorytami oraz niebezpiecznym promieniowaniem kosmicznym.

Aby wypełnić pełny zakres należy też wspomnieć o teoriach spiskowych.
Otóż wokół „szklanych struktur” narosło wiele mitów popularyzowanych przez ufologów takich jak m.in. przez Richarda Hoaglanda amerykańskiego autora wielu książek i byłego doradcy naukowego CBS News oraz zwolennika teorii spiskowych. Znanego z propagowania koncepcji dotyczących starożytnych obcych cywilizacji na Marsie i Księżycu. Otóż jest on zwolennikiem teorii po analizie starych zdjęć z sond z programu Ranger czy Lunar Orbiter, twierdząc, że widać na nich „szklane kopuły”, potężne podpory, ruiny starożytnych megastruktur czy kilkukilometrowe wieże przypominające obeliski.

Jednak wszystkie te anomalie zostały zweryfikowane przez współczesne misje fotografujące Księżyc w wysokiej rozdzielczości np. Lunar Reconnaissance Orbiter. Rzekome szklane budowle okazały się w rzeczywistości naturalnymi formacjami geologicznymi: krawędziami kraterów, łańcuchami górskimi, grzbietami tektonicznymi lub po prostu artefaktami i szumami na starych, ziarnistych kliszach fotograficznych.

Jednak mimo wszystko należy podkreślić że, szkło na Księżycu istnieje i to w ogromnych ilościach, ale w formie naturalnych drobin powstałych po uderzeniach asteroid czyli inaczej mówiąc są to tektyty lub są też po wulkanizmie..
Prawdziwe szklane budynki i struktury mieszkalne dopiero powstaną w ramach przyszłych programów załogowych.
Reasumując tektyty występują na Księżycu i to w niemałych ilościach.

Najprawdopodobniej również odkryjemy je na innych planetach i księżycach naszego układu słonecznego.

Źródła:
Plan NASA na życie na Księżycu? Baza kosmiczna zbudowana ze szkła, https://www.reddit.com/r/Futurology/comments/1o98c76/nasas_plan_for_living_on_the_moon_a_space_base/?tl=pl
Woda na Księżycu w niespodziewanym miejscu, https://astrofaza.pl/woda-na-ksiezycu-w-niespodziewanym-miejscu/
Szklane kule po ciemnej stronie Księżyca. Tajemnicze odkrycie chińskiego łazika, https://wiadomosci.wp.pl/szklane-kule-po-ciemnej-stronie-ksiezyca-tajemnicze-odkrycie-chinskiego-lazika-6740458097870465v