Termin używany w praktyce działania reżimów niosących „postęp” na określenie przeciwników politycznych. Używany najpierw jako zwrot retoryczny, propagandowy, następnie stawał się pojęciem prawnym przez ujęcie w przepisach np. prawa karnego.
Poprzez zastosowanie tego określenia przeciwnik polityczny „postępowej” władzy stawał się wrogiem, przy czym zagrożona miała być nie tylko sama władza, ale cały popierający władzę lud.
Władza postępowa przyznawała siebie prawo obrony ludu przed jego wrogami, zazwyczaj poprzez stosowanie nadzwyczajnych i surowych środków. Okrzyknięty wrogiem ludu stawał się celem represji ze strony państwa, stosowanych też prewencyjnie, dla zapobieżenia możliwym wrogim aktom z jego strony.
Na zdjęciu „wróg ludu” dziennikarz muzyczny Marek Sierocki wyrzucony z TVP.
Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.
Zostaw komentarz