Pokój spraw nieważnych.

REKLAMA

Na naszym uniwersytecie Rektor dostrzegł, że ludzie poza sprawami ważnym, zajmują się tymi nieważnymi.

I postanowił oddzielić jednych od drugich. Jak owce od kóz.

Problem w tym, że ja wciąż jestem kozą.

Szczerość.

– Bo wie pan, ja nigdy nie byłem szczery. Zawsze udawałem – oznajmił Kierownik Działu Woźnemu.

I westchnął jak to miał w zwyczaju.

I wiesz pan, jest czas życia i czas umierania. Ja bym już umarł raczej. Bo jak umrzesz to już nic nie musisz. Zupełnie nic.

Do tego Cię ludzie wspominać będą.

– Ludzie zawsze znajdą okazję, żeby po panu powspominać –powiedziała emerytka wysiadająca z ssamochodu.