Żyjemy w czasach, w których zdjęcie zastępuje dowód, a sugestia bywa silniejsza niż fakt. Wystarczy odpowiedni kadr, odpowiedni podpis i lawina rusza. Dziś na tapetę wraca sprawa Jeffreya Epsteina- realna, ohydna, udokumentowana zbrodnia – ale oblepiona taką ilością fejków, że zaczyna służyć już nie prawdzie, lecz politycznej zemście.
Epstein był oskarżonym o stworzenie systemu wykorzystywania nieletnich dziewcząt. To fakt. Ale równie ważny jest inny fakt, o którym zbyt często „zapomina się” mówić: Epstein popełnił samobójstwo w celi aresztu federalnego, zanim doszło do procesu.Byc może bo to ,,wymuszone samobójstwo”.
Nie było wyroku.
Nie było publicznego postępowania.
Nie było sądowej konfrontacji dowodów, zeznań i nazwisk.
Sprawa została przerwana w najbardziej newralgicznym momencie. A brak procesu stworzył próżnię, którą natychmiast wypełniły domysły, teorie i polityczne narracje.
I właśnie w tej próżni doszło do czegoś, co najlepiej pokazuje, jak dziś działa internetowa propaganda. Gdy w sieci pojawiły się stare zdjęcia młodego Donalda Trumpa z córką, przeciwnicy Trumpa zareagowali natychmiast. Nie pytaniami. Nie weryfikacją. Szyderstwem.
„No proszę, takiego sobie przywódcę wybraliście.”
„Ojciec z córką? Jasne, wszyscy wiemy, jak było.”
„Prawica broni pedofili – klasyka.”
„Jeszcze powiecie, że to przypadek.”
Tego typu komentarze zalały internet w kilka godzin. Ironia, kpina, sugestia podszyta pogardą. Nie dowód – sugestia. Nie fakt -aluzja. Mechanizm stary jak propaganda: jeśli nie możesz czegoś udowodnić, wystarczy zasugerować, że „coś jest nie tak”.
A tymczasem rzeczywistość jest banalna i nudna -dlatego tak niewygodna dla fabryk fejków. To jest zdjęcie ojca z córką. Nic więcej. Ivanka Trump jest biologiczną córką Donalda Trumpa i Ivany Trump. Jej pochodzenie jest publicznie udokumentowane od dekad. Dziś jest dorosłą kobietą, menedżerką i dyrektorką w strukturach rodzinnych firm Trumpa. Lecz w epoce mediów społecznościowych nie potrzeba dokumentów. Wystarczy skojarzenie. Wystarczy odpowiednio dobrany obrazek. Wystarczy tłum, który „wie lepiej”.
I tu dochodzimy do sedna problemu. Sprawa Epsteina została zamieniona w pałkę polityczną. Zamiast domagać się ujawnienia akt, list lotów, notatek śledczych, nazwisk osób faktycznie objętych postępowaniami – część opinii publicznej woli internetowy sąd ludowy. Bo mit sprzedaje się lepiej niż żmudna prawda.
Donald Trump nie jest postacią kryształową i nikt rozsądny tego nie twierdzi. Ale gdy mówi dziś o potrzebie ujawnienia dokumentów i „zrobienia porządku” w sprawie Epsteina, dotyka tego, czego najbardziej boją się jego przeciwnicy: archiwów, faktów i odpowiedzialności instytucji, które dopuściły do tego, że kluczowy oskarżony zginął w celi, zanim stanął przed sądem.
I tu warto postawić sprawę jasno. Prawda nie boi się światła. Fejk – zawsze.
Jeśli ktoś był winny – pokażcie akta.
Jeśli ktoś uczestniczył – pokażcie dowody.
Jeśli ktoś tylko bywał w tych samych kręgach – nie róbcie z tego wyroku.
Bo dziś, w imię „walki z potworem”, bardzo łatwo stać się częścią innego potwora: systemu, który niszczy ludzi insynuacją zamiast faktami. A wtedy już nie chodzi o Epsteina. Chodzi o to, że jutro w ten sam sposób można zniszczyć każdego.
I na koniec rzecz najważniejsza: im więcej fejków wokół Epsteina, tym mniejsza szansa, że kiedykolwiek poznamy prawdę.Na tej samej zasadzie można by dziś wrzucić, i wrzucam wspólne zdjęcie Lecha Wałęsy, Wojciecha Fibaka i zasugerować, że „też byalu u Epsteina”. Dokładnie tyle samo dowodów, dokładnie ta sama logika. Albo krócej, jeszcze bardziej kąśliwie:
Jeśli zdjęcie i sugestia wystarczą za dowód, to jutro okaże się, że u Epsteina był każdy, kto kiedykolwiek stał obok kogoś na fotografii.

REKLAMA