Pisałem już kiedyś o tym, ale dziś więcej faktów:

RÓŻNICE W KOSZTACH AMUNICJI W ROSJI I NIEMCZECH

Rosjanie płacą o połowę mniej za pocisk 152 mm w porównaniu do tego, ile Niemcy płacą za amunicję 30 mm.

Produkowany przez Rheinmetal nabój 35 mm do ultraszybkiego działka Oerlikon Contraves, w które jest wyposażony niemiecki pojazd obrony przeciwlotniczej Gepard kosztuje obecnie $610 za sztukę.

Rheinmetal produkuje również naboje 30 mm do działka MK 30-2/ABM, w które wyposażony jest bojowy wóz piechoty Puma. Cena za jeden nabój wynosi obecnie $1000.

Gepard jest wyposażony w dwa działka Oerlikon strzelające naprzemiennie, co daje szybkostrzelność na poziomie do 10000 nabojów na minutę. Daje to wydatek rzędu 6 milionów dolarów za minutę pracy strzeleckiej pojazdu Gepard.

Powiedzmy, że taki Gepard będzie używany jako podstawowy system zwalczania dronów. Jeden rosyjski dron „Lancet” kosztuje ok. 30 tys. dolarów – tyle, co 50 sztuk nabojów wystrzelonych przez Geparda w 0,3 sekundy.

Działko MK 30-2/ABM jest w stanie wystrzelać do 500 nabojów na minutę co daje koszt rzędu pół miliona dolarów za minutę pracy strzeleckiej pojazdu Puma.

Dla porównania – przemysł rosyjski produkuje amunicję podstawową kalibru 152 mm do armatohaubic w cenie ok. $600 za sztukę. Jednym słowem, rosyjski pocisk artyleryjski kalibru 152 mm kosztuje mniej więcej tyle samo, co pocisk 35 mm do Geparda.

Produkowana przez Rheinmetal artyleryjska amunicja podstawowa kalibru 155 mm, która jest odpowiednikiem wspomnianego wyżej pocisku rosyjskiego kosztuje dziś $3300 za sztukę. Doświadczenie ukraińskie pokazuje, że Rosjanie są w stanie wystrzeliwać nawet 50 tys. sztuk takiej amunicji na dobę. Przy cenach Rheinmetal daje to orientacyjny koszt ok. 165 milionów dolarów dziennie, podczas gdy Rosję kosztuje to 30 milionów dolarów dziennie.

Zauważąm – nie mówimy tutaj wcale o jakiejś wyrafinowanej amunicji kierowanej! Mówimy o bardzo podstawowych typach amunicji, chociaż – w przypadku pocisku do działka Oerlikon należy mieć na uwadze szczególnie wysoką jakość wykonania, co jest wymuszone nadzwyczajną szybkostrzelnością działka.

A jednak – czy wydaje się Wam, że przy takich cenach amunicji Europa jest w stanie prowadzić wojnę z Rosją?

Dla porównania załączam zdjęcia ilustrujące pocisk kalibru 35 mm do działka Oerlikon oraz rosyjski kalibru 152 mm, co pozwoli sobie wyrobić orientacyjne pojęcie na temat ich kosztów materiałowych.