Muzeum Narodowe w Damaszku (arab. المتحف الوطني بدمشق) – główna placówka muzealna w Damaszku. Jako instytucja funkcjonuje od 1919 r. W 1939 r. muzeum przeniesione zostało do nowoczesnego budynku z dziedzińcem, w którym pozostaje do dzisiaj.
Tutaj przywiózł nas Rami, nasz syryjski przewodnik, który odebrał nas z granicy i spędzi z nami cały dzień oprowadzając po Damaszku.
W muzeum wolno fotografować wszystko co na zewnątrz, niestety na wnętrza nie ma pozwolenia. Do wnętrza prowadzi oryginalna brama zbudowana z dwóch wielkich kolumn, z pustynnego pałacu (obozu wojskowego) przeniesiona z Kasr al-Hajr al-Gharbi niedaleko Palmyry, datowana na 688 r.
Wiele kamiennych elementów zostało sprowadzone z Palmyry ( o tym będzie w następnej części) i innych miejsc. Na terytorium Syrii znajduje się ponad 700 stanowisk archeologicznych. Na jednym ze zdjęć kamienna tablica z Palmyry w wykazem sprzedawanych na tamtejszym bazarze towarów.
Wewnątrz eksponuje się również rekonstrukcję hipogeum jednego z grobowców z Doliny Grobowców w Palmyrze (pocz. II w. n.e., rekonstrukcję ozdobionej autentycznymi freskami synagogi w Dura Europos, oraz salę urządzoną w stylu XVIII-wiecznego pałacu Azima. Bardzo piękną jest odrestaurowana płaskorzeźba Lwa Palmyreńskiego, zniszczona przez fanatyków z tzw. Państwa Islamskiego w 2015 r. Lwa zobaczycie poniżej na zdjęciach, jego rekonstrukcją zajmował się polski konserwator, Bartosz Markowski.
Muzeum zamknięto w 2011 r z powodu wybuchu wojny domowej, a ponowne otwarcie nastąpiło w 2018 r. i to wydarzenie jest uznawane za ustabilizowanie się sytuacji w kraju, choć formalnie wojna się nie skończyła.
Lew Palmyreński stał się nowym logo Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego.

Zostaw komentarz