Wreszcie realizuje się zamiar „pisorów” i do Polski wraca produkcja czołgów. Ma to być koreańska „Czarna Pantera” K2.

REKLAMA

Pierwsze czołgi K2 trafiły do Polski w 2022 r. jako szybkie uzupełnienie zdolności po przekazaniu sprzętu Ukrainie. Tempo realizacji kontraktu było imponujące. Pierwsze dostawy zrealizowano już po czterech miesiącach.
Przedmiotem umowy ramowej zawartej przez rząd Zjednoczonej Prawicy z Hyundai Rotem było pozyskanie łącznie 1000 czołgów K2 i jego spolonizowanej wersji rozwojowej K2PL wraz z wozami towarzyszącymi, tj. wozami zabezpieczenia technicznego, wozami wsparcia inżynieryjnego i mostami towarzyszącymi oraz pozostałymi elementami opartymi o polskie rozwiązania, a także pakietem szkoleniowym i logistycznym, zapasem amunicji oraz wsparciem technicznym producenta.

Kolejna umowa, podpisana w sierpniu 2025 r. (zmienił się rząd w grudniu 2023 r.), objęła 180 czołgów K2 z czego 61 ma być zmontowane w Polsce. Następnie ma być uruchomiona produkcja K2.
Pierwsze czołgi w tej konfiguracji mają wejść do służby w czwartym kwartale 2028 r. To oznacza, że w ciągu kilku lat Polska powinna przejść drogę od odbiorcy czołgów do ich producenta.

Bezpieczeństwo Narodowe na Facebook’u informuje: „Pancerny przeskok pokoleniowy. Bumar-Łabędy wraca do gry jako serce programu K2PL, 27 kwietnia 2026 roku to data graniczna.

Po szesnastu latach od opuszczenia linii montażowej przez ostatnie czołgi PT-91 „Twardy”, polski przemysł zbrojeniowy oficjalnie wraca do produkcji maszyn podstawowych. Podpisane dziś umowy między Polską Grupą Zbrojeniową a Hyundai Rotem definitywnie kończą etap planowania i otwierają halę montażową w Gliwicach dla czołgu K2PL. To nie tylko transfer technologii – to narodziny pancernego hubu, który ma zasilać całą Europę.

Polska „Czarna Pantera” – co kryje wersja PL?
Choć pierwsze partie czołgów K2 trafiały do Polski w wersji Gap Filler (GF), dzisiejsze porozumienie dotyczy docelowej, spolonizowanej konfiguracji K2PL. W kwietniu 2026 roku wiemy już dokładnie, jakimi atutami będzie dysponować maszyna z Gliwic:

System Ochrony Aktywnej (ASOP) K2PL zostaje wyposażony w izraelski system Trophy (lub jego polsko-koreański odpowiednik), zdolny do fizycznego niszczenia nadlatujących pocisków przeciwpancernych zanim uderzą w pancerz.

Tarcza Antydronowa, Kluczowy dodatek na polu walki 2026 roku. Zintegrowane systemy walki elektronicznej (EW) tworzą wokół czołgu niewidzialną barierę, która zakłóca sygnał i strąca wrogie BSP (bezzałogowe statki powietrzne).

Wzmocniony Pancerz, Polska wersja otrzymała dodatkowe moduły pancerza reaktywnego i pasywnego, lepiej chroniące wieżę i boki kadłuba przed nowoczesną amunicją krążącą.

Rodowód z HSW i Radomia, Armaty do K2PL będą docelowo powstawać w Hucie Stalowa Wola, a polskie systemy łączności i optoelektronika z PCO uczynią z niego maszynę w pełni zintegrowaną z naszym systemem zarządzania walką.

Bumar-Łabędy, Od serwisu do pełnej produkcji
Dzisiejsza umowa to przede wszystkim ogromna szansa dla Gliwic. Zakłady Mechaniczne „Bumar-Łabędy” nie będą jedynie montownią. Umowa zakłada, że docelowo ponad 500 czołgów K2PL powstanie bezpośrednio w Polsce. To oznacza tysiące miejsc pracy i przeskok technologiczny, jakiego nasza zbrojeniówka nie widziała od dekad.

Jak podkreślali sygnatariusze umowy, „Polska nie tylko kupuje bezpieczeństwo, ona zaczyna je produkować”. Gliwickie zakłady mają stać się centrum serwisowym dla wszystkich użytkowników czołgów K2 w Europie, co stawia nas w roli lidera pancernego na wschodniej flance NATO.

Matematyka potęgi
Do 2030 roku polskie Wojska Lądowe mają dysponować flotą blisko 1000 czołgów K2 i K2PL. W połączeniu z amerykańskimi Abramsami oraz zmodernizowanymi Leopardami, tworzy to najsilniejszą pięść pancerną w Unii Europejskiej. Kwiecień 2026 roku to moment, w którym te liczby zaczynają materializować się na halach produkcyjnych”.

#K2PL #BumarŁabędy #PolskaZbrojna #Modernizacja2026 #PGZ #HyundaiRotem #TarczaPancerna #MilitaryNews

Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.