W średniowiecznej Europie toczył się spór między papieżami Kościoła Rzymsko-Katolickiego a cesarzami (Niemcy mówią, że to było „cesarstwo rzymskie narodu niemieckiego”) o przywództwo w chrześcijańskiej Europie. W Europie powszechnym poglądem było, że cesarz ma prawo nadawania terytoriów na własność, w tym ziem pogan. Korzystali z tego Krzyżacy, niemiecki zakon rycerski, który pod pretekstem chrystianizacji pogan przemocą zbrojną rozszerzał swoje panowanie potwierdzane nadaniami cesarskimi na ziemiach Polaków, Prusów, Litwinów.
Królestwo Polskie przynależąc do chrześcijańskiej Europy zakwestionowało przyjęty w Europie porządek prawny. Polscy uczeni sformułowali zasady mówiące, że nie można chrystianizować mieczem, przemocą, a ziemie, majątek pogan to nie jest res nullius (łac. rzecz niczyja), którą można zawłaszczyć. Cesarz tym samym nie miał prawa nadawania Krzyżakom ziem nad Bałtykiem. Stanowisko polskie było sprzeczne z uznawanym w Europie „porządkiem prawnym”.
Polska zwyciężyła najpierw militarnie pod Grunwaldem nad Krzyżakami, a następnie intelektualnie, w sporach z Krzyżakami toczonych na soborach zwoływanych przez papieża.
Rektor Akademii Krakowskiej Paweł Włodkowic na soborze w Konstancji jako członek poselstwa polskiego bronił sprawy polskiej przeciw Krzyżakom. Dzięki jego wiedzy i talentom retorycznym sprawa została rozstrzygnięta przez komisję kardynalską na korzyść Polski.
Polacy będąc wraz z Niemcami w chrześcijańskiej Europie wygrali – postulaty polskie zostały w Europie zaakceptowane.
Współcześnie Polska będąc w opozycji do akceptowanego w UE „porządku prawnego” opowiada się za zachowaniem suwerennej podmiotowości państw członkowskich. Pamiętajmy, że przynależność do Unii Europejskiej nie musi oznaczać – jak twierdzi opozycja „totalna” -podporządkowania się oczekiwaniom biurokratów unijnych tak jak przynależność do chrześcijańskiej Europy w XV wieku nie oznaczała konieczności skapitulowania przed Krzyżakami.
Takie mamy „mroki Średniowiecza” – Niemcy i Polacy!
Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.
Zostaw komentarz