Barbara Mróz-Gorgoń bez zajęć na uniwersytecie. Uczelnia wyjaśnia sprawę raportu. – „Dr hab. Barbara Mróz-Gorgoń, prof. Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, formalnie pozostaje zatrudniona na uczelni, ale do czasu wyjaśnienia sprawy nie będzie prowadzić zajęć dydaktycznych” – powiedział PAP rektor prof. Czesław Zając podczas Forum Ekonomicznego w Karpaczu.

Czytaj więcej: https://www.bankier.pl/wiadomosc/Barbara-Mroz-Gorgon-bez-zajec-na-uniwersytecie-Uczelnia-wyjasnia-sprawe-raportu-9194573.html

Ja pani doktor Mróz-Gorgoń trochę współczuję. Jest ona bowiem poniekąd ofiarą systemu, który ją wykreował. Prace naukowe w Polsce to bowiem w znacznej części (nie wszystkie) od lat pustosłowie, w którym istotne elementy da się streścić w dwóch-trzech akapitach. Wymóg sążnistej bibliografii nawet w tematach, które są omawiane po raz pierwszy, więc bibliografii nie mają, wymusza jej kreowanie, czyli przywoływanie prac, które z tematem nie mają żadnego związku. Coś na zasadzie słonia i dżdżownicy („trąba słonia przypomina dżdżownicę [Pipściński „Życie pierścienic” 2025 s. 6]”). W efekcie przegląd literatury standardowo jest przepisywany z pracy na pracę. Tylko zdania inaczej się buduje, żeby uniknąć oskarżenia o plagiat.
Przelewanie z pustego w próżne powoduje, że nikt tych rozdziałów nie czyta, bo i tak zna ich treść. To generuje zaś chęć, żeby wypchać tę przestrzeń pracy ejajową watą i lipnymi przypisami.
Skandaliczny „raport” pani procesor był typowym produktem uczelnianym. Nic nie wnoszącym, ale dającym „dorobek” (temat robienia „dorobku” przez dopisywanie „wagonika” do cudzych prac, to inna sprawa, ale też bulwersująca) którego i tak nikt nie zamierzał czytać (gratuluję Sebastian Meitz). Takich „prac” (może nie tak bezczelnych, ale jednak) polskie uczelnie produkują dosłownie tony. Zobaczyliśmy czubek góry lodowej.
I teraz, ktoś taki system wytworzył. Ktoś go od dziesięcioleci nie tylko toleruje, ale wręcz promuje. Ktoś akceptuje watę i pustosłowie w pracach „naukowych”. Ktoś w ten sposób wygenerował panią procesor i dał jej najpierw tytuł doktora, a potem stanowisko profesora uczelnianego.

Sprzeciw profesora Radosław Zenderowski jest ze wszech miar słuszny, ale to oburzenie na smród gnijącego ciała podczas, gdy problemem jest tocząca świat nauki gangrena.

Autor: Skipper

Fot. Kancelaria Premiera