Co się naprawdę dzieje w Zatoce Perskiej? Stan na 26 marca 2026, godz. 19.00 (aktualizacja)
(Poniższy opis jest próbą możliwie obiektywnego przedstawienia faktów – bez komentarzy, ocen i interpretacji.)

REKLAMA

1. Sytuacja militarna
Wojna rozpoczęta 28 lutego trwa dwudziesty siódmy dzień bez oznak wygaszania. Reuters podał dziś, że amerykańska propozycja zakończenia wojny została przekazana Teheranowi przez Pakistan, a wysoki irański urzędnik określił ją jako „jednostronną i niesprawiedliwą”, choć jednocześnie pozostawił otwarte drzwi dla dalszej dyplomacji. Pakistan nadal odgrywa rolę głównego pośrednika.
Równocześnie Biały Dom zaostrzył ton. Trump odroczył groźbę ataku na irańskie elektrownie o 72 godziny, ale jednocześnie ostrzegł, że jeśli Teheran nie zaakceptuje warunków i nie uzna swojej porażki, USA mogą uderzyć mocniej niż dotąd. Iran oficjalnie zaprzecza jakimkolwiek bezpośrednim lub pośrednim rozmowom z USA.
Nowy, istotny czynnik ryzyka to Jemen. Reuters podał dziś, że jemeńscy Huti są gotowi przyłączyć się do wojny po stronie Iranu, jeśli uznają to za potrzebne. To zwiększa ryzyko rozszerzenia kryzysu także na Bab al-Mandab i szlaki Morza Czerwonego.

2. Skutki nalotów / ekologiczne
Na dziś nie pojawiły się nowe, wiarygodnie potwierdzone informacje o dużej katastrofie ekologicznej na miarę nowego przełomu. Ciężar skutków pozostaje nadal przede wszystkim militarny, energetyczny i logistyczny. Reuters podkreśla raczej groźbę kolejnych uderzeń na energetykę i infrastrukturę krytyczną niż nowy potwierdzony incydent skażeniowy.
W Buszehrze Rosatom ewakuował kolejnych pracowników (na miejscu pozostaje ok. 300 osób). Budowa nowych bloków została wstrzymana. Nie ma potwierdzenia wycieku radioaktywnego ani katastrofy radiacyjnej.

3. Infrastruktura wodna / energetyczna
Ormuz pozostaje głęboko zakłócony. Reuters podał dziś, że Trump przedstawił przepuszczenie 10 tankowców z ropą przez cieśninę jako możliwy gest Iranu w trakcie trwających kontaktów pośrednich. Jednocześnie większość jednostek nadal stoi, a ruch przez Ormuz jest o około 95 proc. niższy niż przed wojną.
To pokazuje, że ruch jest możliwy, ale nadal ma charakter wyjątkowy, nie normalny. Reuters zaznacza też, że nadal pływają głównie jednostki irańsko-powiązane albo te, którym udało się uzyskać szczególne warunki przejścia.

4. Znaczenie zasobów
Znaczenie Ormuzu dla świata pozostaje fundamentalne, bo przez cieśninę normalnie przechodzi około jednej piątej światowego handlu ropą i LNG. Reuters wiąże dzisiejszą eskalację gróźb bezpośrednio z ryzykiem dalszego skoku cen ropy i paliw oraz z pogłębieniem globalnej presji inflacyjnej. Ceny ropy Brent spadły dziś do ok. 106–109 USD/bbl po sygnale o odroczeniu ataków, ale nadal są znacznie powyżej poziomów sprzed wojny. Europejski benchmark gazowy TTF oscyluje wokół 70–72 euro/MWh.

5. Cieśnina Ormuz i żegluga
Ormuz nie wrócił do normalnego działania. Pojawiły się pojedyncze przejścia (m.in. tajski tankowiec), ale ruch jest mocno ograniczony. IMO nadal apeluje o bezpieczny korytarz dla ewakuacji uwięzionych marynarzy. Iran rozważa opłaty tranzytowe dla „nie-wrogich” statków.
Reuters podkreśla, że zabezpieczenie żeglugi w Ormuzie byłoby znacznie trudniejsze niż wcześniejsze operacje na Morzu Czerwonym ze względu na irańskie drony, pociski, miny i bliskość wybrzeża.

6. Kryzys cywilny / gospodarczy
Skutki gospodarcze są coraz wyraźniejsze. Reuters napisał dziś, że wojna zaczyna uderzać w globalną gospodarkę – nie tylko w ceny energii, ale także w łańcuchy dostaw, nawozy i koszty transportu. UE zaleca państwom większą elastyczność w polityce magazynowania gazu.
W Polsce Orlen obniżył hurtowe ceny paliw po wcześniejszych silnych wzrostach, co pokazuje chwilową korektę presji cenowej.
Konflikt rozszerza się na Liban: Izrael prowadzi ofensywę lądową w południowym Libanie przeciwko Hezbollahowi (postępująca okupacja południowego Libanu w formie limited ground operations). Ofiary rosną, setki tysięcy przesiedlonych.

7. Informacje o obywatelach Polski
Dziś nie znalazłem nowej, potwierdzonej depeszy PAP o ofiarach wśród obywateli Polski związanych z wydarzeniami z 26 marca. Najbardziej konkretny polski sygnał dnia dotyczy rynku paliw i wcześniejszej ewakuacji kontyngentu z Iraku. Pomoc konsularna i ewakuacje trwają.

8. Co zmieniło się od wczoraj
Najważniejsza zmiana to przesunięcie ciężaru z samych gróźb na działania pośrednie i obchodzenie blokady. Wczoraj głównym tematem było odroczenie ataku na irańskie elektrownie i ograniczone przejścia pojedynczych statków. Dziś widać wyraźniej trzy rzeczy: Pakistan wchodzi mocniej w rolę pośrednika, USA podtrzymują pauzę tylko wobec energetyki, a eksporterzy ropy i odbiorcy gazu próbują żyć w trybie obejścia Ormuzu.
Druga zmiana to rozszerzenie presji na teatr iracki. Nalot na PMF w Al-Anbar pokazuje, że wojna nie zamyka się w samym Iranie, Izraelu i przybrzeżnej Zatoce, ale coraz mocniej obejmuje też zaplecze sił proirańskich w Iraku.

Podsumowanie

Na 26 marca 2026, godz. 19.00, najbardziej pewny obraz sytuacji jest taki: wojna nie została zatrzymana, ale weszła w bardziej złożoną fazę, w której równocześnie działają trzy mechanizmy: pośrednie rozmowy przez Pakistan, selektywne przepuszczanie części tankowców przez Ormuz oraz groźba dalszej regionalnej eskalacji, zwłaszcza z udziałem Huti.

Nie ma jeszcze pełnego odblokowania cieśniny ani przełomu politycznego, ale są sygnały, że obie strony testują ograniczone kroki pośrednie zamiast natychmiastowego dalszego skoku eskalacyjnego.

Stan na: 26 marca 2026, godz. 19.00
Źródła: Reuters, Associated Press (AP), Polska Agencja Prasowa (PAP), UKMTO, IMO, CENTCOM, dane cytowane przez główne agencje.

Jeśli pojawią się nowe, potwierdzone informacje o dużym znaczeniu – zostaną ujęte w kolejnym raporcie.

Zbigniew S. Grzyb