Dokładnie 711 lat temu, 22 marca 1312 r., słaby, chwiejny, schorowany papież Klemens V, proto-nacjonalista francuski na usługach króla Filipa Pięknego, wydał bullę Vox in excelso rozwiązującą zakon Pauperes commilitones Christi Templique Salomonici Hierosolymitanis. Dokonał tego na życzenie królewskiego ministra od mokrej roboty, Wilhelma de Nogaret, którego uwolnił od ekskomuniki, nałożonej za próbe zabójstwa papieża Bonifacego VIII. Wilhelm de Nogaret specjalizował się w pozyskiwaniu funduszy dla rozrzutnego i wiecznie pożądającego pieniędzy króla Filipa.
Dwa lata później, 18 marca 1314 r. wielki mistrz zakonu Jakub de Molay, preceptor Normandii Geoffroi de Charney, wizytator Francji Hugues de Pairaud, preceptor Akwitanii, Geoffroi de Gonneville zostali spaleni na stosie.
Tuż przed śmiercią wielki mistrz przeklął papieża Klemesa, króla Filipa i proto-gestapowca czy proto-enkawudzistę Wilhelma:
Pape Clément ! Chevalier Guillaume ! Roi Philippe ! Avant un an, je vous cite à comparaître devant le tribunal de Dieu pour y recevoir votre juste châtiment. Maudits ! Maudits ! Soyez tous maudits jusqu’à la treizième génération de vos races !
Papieżu Klemensie! Rycerzu Wilhelmie! Królu Filipie! W ciągu roku wzywam was do stawienia się przed trybunałem Bożym, aby otrzymać sprawiedliwą karę. Przeklęci! Przeklęci! Bądźcie przeklęci do trzynastego pokolenia waszych rodów!
Papież Klemens zmarł 20 kwietnia 1314 r. Król Filip zmarł 29 listopada 1314 r. Rycerz Wilhelm podobni już 13 kwietnia 1313 r., ale kto tam wie.
Autor: prof. Gościwit Malinowski
Profesor w Instytucie Studiów Klasycznych, Śródziemnomorskich i Orientalnych Uniwersytetu Wrocławskiego; więcej na blogu:
http://hellenopolonica.blogspot.com oraz na stronie:
https://wroc.academia.edu/GosciwitMalinowski
Zostaw komentarz