Góra Kajlas jest szczytem, który znajduje się  w paśmie Gangdisê w Transhimalajach na Wyżynie Tybetańskiej. Jej wierzchołek wznosi się na wysokość 6714 m n.p.m. Jest położona w Chinach na terytorium Tybetu. U podnóża tej góry znajdują się źródła jednych z dłuższych rzek w Azji a mianowicie Indusu i jego dopływu Satledź oraz Bramaputry.

REKLAMA

Góra Kajlas jest uważana za święte miejsce dla wyznawców czterech religii: hinduizmu, buddyzmu, dżinizmu i bön. Hindusi wierzą, że jest to siedziba boga Śiwy, który przebywa tutaj w wiecznej medytacji wraz ze swoją małżonką Parvati.

Miejsce to jest również uważane za siedzibę Buddy przez buddystów, a wyznawcy dżinizmu uważają, że jest to miejsce, z którego Riszabh, propagator religii, osiągnął oświecenie. Na tym szczycie zauważono kilka tajemniczych działań, a ciekawą z nich jest to, że do dziś nikt nie był w stanie wejść na szczyt.

Zgodnie ze starożytnym tekstem mówi się, że żaden śmiertelnik nie może wejść na szczyt góry Kajlas, gdzie pośród chmur znajduje się dom bogów. Ten, kto odważy się wejść na szczyt góry, aby zobaczyć twarze bogów, zostanie skazany na śmierć.

Co roku tysiące ludzi odbywa pielgrzymkę do góry Kajlas, zgodnie z tradycją liczącą tysiące lat. Pielgrzymi wielu religii wierzą, że okrążenie góry na piechotę jest świętym rytuałem, który przynosi szczęście. Wędrówkę w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara odbywają hinduiści i buddyści, a w kierunku przeciwnym wędrują wyznawcy dźinizmu i tradycyjnej religii tybetańskiej bön. Cała trasa wokół góry Kajlas liczy 52 km.

Będąc dwukrotnie w Nepalu w latach 2016 i 2017 planowałem również podróż do tej góry. Niestety było to cały czas niemożliwe z powodu nie odbudowania mostu przyjaźni pomiędzy Nepalem a Chińską Republiką Ludową, który został zniszczony w trakcie trzęsienia ziemi w roku 2015. Była to najprostsza i najlepsza trasa, która nie wiązała się z wizą chińską a jedynie zezwoleniem w małym ruchu granicznym załatwianym przez biura podróży i wydawanym w stolicy Nepalu w Katmandu. Pozostawała jeszcze opcja lotnicza do ChRL z której z uwagi na długi okres oczekiwania na wizę i cenę biletów lotniczych zrezygnowałem.

W 2001 roku władze chińskie udzieliły zezwolenia hiszpańskiemu zespołowi Jesúsa Martíneza Novasa na wejście na szczyt, ale z powodu międzynarodowych protestów Chińczycy zdecydowali się na zakaz wszystkich prób zdobycia góry. Wcześniej były próby wejścia na szczyt w latach 20-tych i 30-tych ubiegłego weku i tak np. Herbert Tichy był w tej okolicy w 1936 roku. Kiedy spytał jednego z tubylców, czy da się wejść na Kajlas, ten odpowiedział: „Tylko człowiek całkowicie wolny od grzechu mógłby wejść na Kajlas i nie musiałby wspinać się na strome, lodowe ściany, by to osiągnąć – po prostu zamieniłby się w ptaka i poleciał na szczyt”. Natomiast Reinhold Messner otrzymał od władz chińskich możliwość wejścia na szczyt w połowie lat 80. XX wieku, ale odmówił. W związku z planami hiszpańskimi w 2001 roku

Reinhold Messner, powiedział: „Jeśli zdobędziemy tę górę, to wtedy zawładniemy czymś w ludzkich duszach… Sugerowałbym im, by poszli i zdobyli coś trochę trudniejszego. Kajlas nie jest ani tak wysoki, ani tak trudny”

Tak więc do chwili obecnej nikt z ludzi obecnej historii nie był na szczycie, poza XI-wiecznym tybetańskim mnichem buddyjskim o imieniu Milarepa. Bardzo ciekawym spostrzeżeniem jest to, że wszyscy którzy, którzy odwiedzili okolice tej świętej górę, twierdzili, że zauważyli szybki wzrost, zwłaszcza paznokci i włosów. Wzrost paznokci i włosów, który w normalnych warunkach trwa około 2 tygodni, następuje tutaj w ciągu zaledwie 12 godzin; górskie powietrze przyczynia się do szybkiego procesu starzenia.

Następnym zagadnieniem jest to, że próbujący wspiąć się zauważają,  że zaczynają błądzić tak jakby jakaś siła blokowała i wprowadzają wspinaczy w błąd lub też nagle zmieniają się warunki pogodowe.

Wiele badań przeprowadzonych przez niezależnych naukowców z Rosji i USA uważa, że ​​święty szczyt jest centrum świata i jest znany jako Axis Mundi. Mówi się również, że jest połączony z kilkoma innymi zabytkami na całym świecie, takimi jak Stonehenge, który znajduje się dokładnie 6666 km od Kajlas, Biegun Północny również znajduje się 6666 km od tej góry, a Biegun Południowy 13332 km od szczytu. Góra Kajlas jest uważana za kosmiczną oś lub drzewo świata nawet w Wedach, jest też o tym wzmianka w Ramajanie.

Góra Kajlas ma kształt piramidy, której ściany są zwrócone w cztery strony Świata zgodnie z kompasem. (zobacz tutaj)

Według Wed, góra jest łącznikiem między niebem a ziemią. Zwolennicy hinduizmu, buddyzmu i dżinizmu wierzą, że szczyt jest bramą do nieba. Uważa się, że Pandawowie wraz z ich żoną Draupadi wierną wyznawczynią Kryszny, powstałą z ognia ofiarnego wybrali się na szczyt. Jednak zmarła ona, przewracając się podczas wspinaczki po stromym górskim zboczu, było to na początku Kali Yugi. Według Surya Siddhanty, Kali Yuga rozpoczęła się o północy (00:00) 18 lutego 3102 roku pne. Uważa się to również za datę, w której Kryszna opuścił ziemię aby powrócić na Vaikunthę. W tym miejscu można przytoczyć co na temat planet Vaikunthe, skąd pochodzą m.in. bogowie, pisze w Srimad-Bhagavatam (3.15.16–23)

„Na planetach Vaikuntha jest wiele lasów, które są bardzo pomyślne. W tych lasach drzewa są drzewami spełniającymi życzenia i o każdej porze roku są wypełnione kwiatami i owocami, ponieważ wszystko na planetach Vaikuntha jest duchowe i osobiste. Na planetach Vaikuntha mieszkańcy latają swoimi samolotami, w towarzystwie swoich żon i małżonków, i wiecznie śpiewają o charakterze i czynach Pana, które są zawsze pozbawione wszelkich niepomyślnych cech.” (http://www.krishna.com/description-vaikuntha)

Następną bardzo interesującą zagadką jest to, że gdy zachodzi słońce, góra rzuca cień, który jest uderzająco podobny do religijnego symbolu swastyki, która jest uważany przez Hindusów za pomyślny znak. Kolejną nierozwiązaną tajemnicą, która jest fascynująca jest śnieg spadający na szczyt, który przybiera kształt świętego symbolu OM.

Nadto Rosyjscy naukowcy uważają, że góra Kajlas nie jest górą, ponieważ jest zbyt doskonała i zbyt symetryczna, aby można ją było uznać za zjawisko naturalne. Cały szczyt jest uderzająco podobny do katedry, a boki są niezwykle prostopadłe, co nadaje mu wygląd piramidy.

A już ewenementem jest tajemnica  „bliźniaczych jezior” jezior, które są u podnóża góry Kajlas. Znajdują się w tym miejscu dwa piękne jeziora, a mianowicie Mansarovar inaczej Jezioro Boga i Rakshas Tal czyli Jezioro Diabła. Jezioro – Mansarovar, które leży na wysokości 14950 stóp, jest uważane za najwyższy zbiornik słodkowodny na świecie, a Jezioro – Rakshas Tal jest zbiornikiem słonowodnym.

Nadto Manasarovar ma okrągły kształt przypominający słońce, a Rakshas Tal przyjmuje kształt półksiężyca. Oba jeziora reprezentują odpowiednio dobrą i ujemną energię.

Cztery twarze świętej góry zwrócone są w cztery strony świata. Rosyjscy i amerykańscy naukowcy uważają, że góra Kajlas jest centrum świata i jest znana jako Axis Mundi. Góra Kajlas jest również bardzo ciekawa pod względem geologicznym, jest ostańcem zbudowanym z metasedymentów leżących na granitowym podłożu. Skały kenozoiczne są reprezentowane przez przybrzeżne, morskie wapienie zdeponowane przed subdukcją dna oceanu Tetydy. Osady te powstały na południowym krańcu płyty azjatyckiej w czasie subdukcji dna oceanu Tetydy przed kolizją Azji z subkontynentem indyjskim.

Reasumując, należy podkreślić, że góra Kajlas to miejsce owiane tajemnicą i legendą. Wielu uważa, że reprezentuje oś świata lub schody do nieba. Według starożytnych wierzeń jest to miejsce, w którym możemy znaleźć tajemnicze miasto bogów. Jest uważane za najświętsze miejsce na Ziemi przez wiele krajów wschodnich. Chociaż góra Kajlas nie jest jedną z najwyższych w Himalajach, naukowcy są zdumieni jej tajemniczym kształtem i wydzielaną energią taką jak piramidy.