Najbardziej mnie wkurzają te głupie manipulacje, że Ukraińcy coś komuś w Polsce odbierają – świadczenia czy emerytury. Ja rozumiem argumenty, że komuś nie podoba się rozmycie kulturowe polskiego rdzenia narodowego, nie podobają się Ukraińcy ze względu na różnice kulturowe, bo nie wiem, są głośni czy tam jeszcze z jakiegoś powodu. Tego typu uczucia ja rozumiem i uważam, że tego się nie da uniknąć – strachu przed czymś obcym czy strachu społeczeństwa przed zmianami. To jest państwo zbudowane przez Polaków i Polacy mają w rzeczywistości do tego pełne prawo. Nity przecież tu siłą nikogo nie trzyma. Ale kurczę, opowiadać te bzdury, że Ukraińcy nie pracują albo że żerują na zasiłkach, albo… nowy-stary temat: zabiorą Polakom emerytury, to jest po prostu dla mnie obrzydliwe. Bo większość Ukraińców w tym kraju to migranci ciężko i uczciwie pracujący, płacący wszystkie podatki, odprowadzający wszystkie składki. Ze względu na samą strukturę tej migracji, z tego powodu, że to są w większości osoby w wieku produkcyjnym albo dzieci, to jest to w sensie czysto finansowym ABSOLUTNY ZYSK DLA TEGO PAŃSTWA. Bo płacić podatki, emerytalne i zdrowotne, oni będą teraz. A korzystać z tego statystycznie będą POLSCY OBYWATELE W PODESZŁYM WIEKU. Bo to oni są tutaj teraz emerytami i oni w większości korzystają z tych składek w ramach obecnego systemu emerytalnego i NFZ. Ukraińcy do tego dożyją w większości po kilku dekadach dopiero, jeżeli wtedy w ogóle będzie istniał jakiś system emerytalny z taką demografią.
I nie, nie doczekacie się sytuacji, w której masowo tutaj napływać będą ukraińscy emeryci. Tym mnie straszono jeszcze w 2019 roku. Już jest piąty rok wojny i nadal nic takiego nie ma miejsca, nawet jak ukraińscy emeryci w miastach marzną na śmierć w swoich mieszkaniach. Praktyka wojny pokazuje, że niestety, jakby źle nie było, to właśnie starsze osoby są najmniej mobilną grupą w społeczeństwie, która najwięcej cierpi podczas wojny. Oni zostają, kiedy wszyscy inni wyjeżdżają. W dodatku zmiany w prawie spowodowały, iż ten, kto nie pracuje, nie ma w Polsce dostępu do NFZ, nieważne czy faktycznie jest emerytem z terenów objętych wojną i potrzebuje pomocy z tego tytułu… nie może w Polsce uzyskać statusu uchodźcy. Więc w dodatku nawet ci emeryci, którzy w Polsce mieszkali, w dużej mierze wyjechali na Ukrainę, jeżeli tylko mają gdzie wrócić.
Te manipulacje są dla mnie obrzydliwe, bo są czystym, stuprocentowym kłamstwem w sytuacji, kiedy jest wprost przeciwnie. Ukraińcy poprawiają bilans NFZ-u i funduszu emerytalnego w Polsce, a nie na odwrót. O wiele więcej szacunku mam do polskiego nacjonalisty, który bez owijania w bawełnę mówi o kwestiach kulturowych i narodowościowych, jak przystało na narodowca, niż wymyśla te bzdury, próbując za wszelką cenę przedstawić Polaków jako nieszczęsne oszukane ofiary obcych pasożytów.
Zauważyłem też, że w Polsce jest sporo osób, które za wszelką cenę w każdej sytuacji dążą do przedstawienia sytuacji Polski jako tej poszkodowanej, nieszczęsnej, okłamanej, potraktowanej niesprawiedliwie, oszukanej mimo najszerszych i najbardziej bezinteresownych polskich intencji. To wygląda tak, jak gdyby ten stan uniżonego nieszczęśnika miał być po prostu stanem normalności Polaków. Jak gdyby czerpało się jakąś przyjemność wręcz z powodu stanu tego udawanego polskiego nieszczęścia. Skąd ten dziwny sadomasochizm? On jest zdolny narracyjnie przedstawić każdą obiektywnie skuteczną politykę polskiego państwa jako… katastrofę. Każdy sukces przedstawić jako porażkę.
No i to ciągle moralizatorstwo w polityce. Tak jak gdyby to był jakiś wstyd działać w interesie swojego państwa i prowadzić politykę, w której Polska korzysta na przykład z obecności obcokrajowców w tym kraju. Tak jak gdyby to oznaczało, że jeżeli to przyznamy, to zaraz ci uchodźcy wystosują wobec nas jakieś roszczenia. Oni albo Ukraina. Nie, to tak nie działa. Polska korzysta i to dobrze dla Polski, i tyle – nic nikomu z tego tytułu nie ma udowadniać i nie ma wobec innych żadnych zobowiązań. I nie ma kompletnie żadnego znaczenia, kto i co mówi na ten temat. W polityce ma znaczenie tylko to, kto realnie ma zdolności i lewary wpływu na innych. Absolutnie nie ma żadnego sensu udawać, że nie, nie… obcokrajowcy tutaj tylko ciągną od Polaków, a nieszczęsna Polska niesie ten krzyż i krwawi z tego powodu. To ma sens tylko jako element walki politycznej, ze szkodą dla wszystkiego innego … przede wszystkim zdrowia psychicznegowyborcy.
To jest bardzo szkodliwa narracja i szkodliwe podejście do sprawy z tego też prostego powodu, że to nie pozwala prowadzić żadnej pragmatycznej i przemyślanej polityki państwowej w zasadzie w żadnej dziedzinie. Bo wszędzie wtedy rządzą emocje i manipulacje, a obcym siłom niewiele trzeba, by zarządzać wewnętrznymi nastrojami w Polsce. To bardzo Polskę osłabia.
Kwestię zachowania jedności tkanki narodu, czyli argument, który słyszę od czasu do czasu z prawej strony, akurat rozumiem. I szczerze mówiąc, jeżeli cokolwiek zrozumiałem na przykładzie Ukrainy w jej konflikcie z Rosją, to lekcja z tego brzmi następująco: jak nie ma narodu gotowego bronić swojego państwa, to nie ma też państwa. I tego państwa też nie ma na tych terenach, gdzie brakuje tej tożsamości narodowej. Ono wyparowuje w czasie kryzysu z tych terenów, jak to było w Donbasie. Więc w odróżnieniu od wielu osób w Polsce, które traktują podobne kwestie jako przestarzałe, jakieś abstrakcyjne pojęcia, ja ten argument rozumiem i tak jak pisałem, w pełni go przyjmuję jako poważny argument.
Jeżeli społeczeństwo decyduje, że to jest ważniejsze niż kwestie demografii czy gospodarki, to jest to zupełnie zrozumiałe i logiczne. Ale granie na najbardziej prymitywnych strachach ludzi i celowe utrzymywanie ich w takim stanie jakiegoś sztucznego uniżenia i frustracji … celowe pasożytowanie na tych strachach przez szereg polskich polityków z tego tylko powodu, że to jest najprostsza metoda, która nie wymaga od polityka żadnego wysiłku, by budować jakiś pozytywny przekaz… to jest dla mnie obrzydliwe.
Per aspera ad astra – przez ciernie do gwiazd. Głosujcie na polityków, którzy prowadzą Polskę do gwiazd. Którzy mają jakiś pozytywny program dla kraju. Proponują jakieś konkretne rozwiązania… jak zreformować system emerytalny, co z ZUS-em, co z NFZ-em? Większość tych instytucji wymaga już gruntownych reform, a nie kosmetycznych zmian z przekładaniem kasy z jednej kieszeni do drugiej. Jaki model rozwojowy dla Polski, jak Polska będzie wyglądać za 30 lat? Kto ma jakąś wizję na to? Jaka będzie jej rola, jakie miejsce w regionie czy Europie? Gdzie są odpowiedzi na te pytania? Gdzie są programy zmian? Zamiast tego proponuje nam się pogłębianie kompleksów i populizm.
Istotą polityki jest szukanie sojuszników do realizacji swoich celów. Każdy Ukrainiec, który zna historię i jest otwarty na dyskusję jest naszym przyjacielem. Tacy ludzie budują mosty, nawet przez najbardziej wzburzone rzeki. Trzeba ich cenić, pomagać i likwidować stereotypy!
Powodzenia!