USPRAWIEDLIWIANIE LUDOBÓJSTWA

Usprawiedliwieniem dla Holokaustu nie są ani żydowscy lichwiarze, ani udział części Żydów w aparacie sowieckiego terroru. W żadnym zakresie.

REKLAMA

Usprawiedliwieniem dla Porajmos nie jest to, że Romom przypisywano skłonność do oszustw czy kradzieży. W żadnym zakresie.

Rzezi hugenotów nie usprawiedliwia fakt, że budzili wrogość części francuskich katolików. W żadnym zakresie.

Rzezi w Wandei nie usprawiedliwia sprzeciw mieszkańców wobec rewolucji francuskiej. W żadnym zakresie.

Ludobójstwa Tutsi nie usprawiedliwia to, że byli znienawidzeni przez część Hutu. W żadnym zakresie.

Analogicznie banderowskiego ludobójstwa na Wołyniu i w Galicji Wschodniej nie usprawiedliwia ani przedwojenna polityka władz polskich, ani konflikty społeczne, ani jakiekolwiek pretensje wobec polskiej ludności cywilnej. W żadnym zakresie.

Ludobójstwo nie przestaje być ludobójstwem dlatego, że sprawcy potrafią wskazać swoje żale, krzywdy czy pretensje. Skończcie więc z wypisywaniem kocopołów, które mają usprawiedliwiać ludobójstwo.

O autorze: Klaudiusz Wesołek

Polski prawnik, dziennikarz, felietonista i były działacz opozycji antykomunistycznej. Urodzony w 1968 roku w Gdańsku, dojrzewał w cieniu schyłkowego PRL-u, w czasach, gdy bunt wymagał odwagi większej niż dziś można sobie wyobrazić. Już jako licealista związał się z Federacją Młodzieży Walczącej i Ruchem „Wolność i Pokój”, współorganizując happeningi, manifestacje i akcje solidarnościowe, kolportując podziemne wydawnictwa oraz wspierając strajkujących robotników Stoczni Gdańskiej podczas wydarzeń roku 1988. Za działalność opozycyjną był wielokrotnie zatrzymywany, represjonowany i inwigilowany przez Służbę Bezpieczeństwa. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego oraz studiów z zakresu ochrony środowiska i prawa międzynarodowego w Bratysławie i Seattle. Pracował m.in. dla administracji państwowej i instytucji publicznych, jednak przez całe życie pozostawał przede wszystkim człowiekiem niezależnym — wiernym ideałom wolności, obywatelskiego nieposłuszeństwa i prawa do własnego głosu. Jako autor łączy historyczną refleksję z ironią, humorem i pamięcią o świecie pogranicza kultur. Jest autorem powieści „Przygody Heli. Saga Wojenna i Powojenna” oraz „Wańka z Doliny Pulwy”, a także opowiadań z cyklu „Wszak i Kloc”, w których groteska miesza się z polityczną satyrą i słowiańskim klimatem. Publikuje również felietony kresowe oraz artykuły poświęcone historii i współczesnym interpretacjom idei Międzymorza — widzianego nie tylko jako projekt polityczny, ale także jako wspólnota pamięci, kultur i doświadczeń Europy Środkowo-Wschodniej. Odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.