Kiedy 21 lat temu na spotkaniu entuzjastów wywodzących się z grona  pracowników  wadowickiego szpitala, pragnących  uczcić w szczególny sposób nadanie  tej placówce  imienia  Ojca Świętego Jana Pawła II  zastanawialiśmy się  z moją siostrą  Stanisławą Wodyńską  nad  formą i sposobem podziękowania   Wadowickiemu Rodakowi  za akceptacje tego pomysłu — zaproponowałem, żeby utworzyć  stowarzyszenie, którego patronem byłby  heroiczny lekarz, wzór  zawodowego  oddania  chorym  doktor Edmund  Wojtyła  starszy brat  Papieża Polaka  nie przypuszczałem, że transcendentalna  opieka  zmarłego  w wyniku zarażenia się od pacjentki  lekarza będzie  aż  tak skuteczna. Stowarzyszenie  działa, prowadzi Dom Pielęgnacyjny, udziela pomocy najbardziej tej pomocy potrzebującym — ludziom chorym, niepełnosprawnym, niesamodzielnym,  w podeszłym wieku.

Wszystkie te działania  inspirowała  pamięć  o Patronie, dlatego  z największym  zadowoleniem, wręcz z zachwytem  przyjęliśmy  decyzję  Rady Miasta Wadowic o ustanowieniu  roku 2022 rokiem  doktora Edmunda Wojtyły.

Dodatkową  motywacją  Szanownych Radczyń i Rajców  było, jak  uzasadniono  w  stosownej uchwale — uhonorowanie  współczesnych medyków  walczących  z epidemią koronawirusa…

Piękny  gest, który powinien być  dostrzeżony  nie tylko w mieście rodzinnym  ofiarnego lekarza, ale  i w  szerszej  publicznej przestrzeni, bo według szacunków Światowej Organizacji Zdrowia blisko 200 tys. pracowników służby zdrowia mogło umrzeć z powodu COVID-19.

Pracownicy służby zdrowia, zwłaszcza ci, którzy pracują na oddziałach zakaźnych, są wyjątkowo narażeni w czasie epidemii. Śmierć jednego pracownika medycznego z powodu COVID-19 co 30 minut jest nie tylko tragedią, ale również niesprawiedliwością. Pracownicy ochrony zdrowia na całym świecie narażają swoje życie, aby chronić ludzi przed COVID-19. Te śmierci są tragiczną stratą i niezastąpioną wyrwą w konfrontacji świata z pandemią.

Według stanu  na pierwsze półrocze ubiegłego roku, od początku pandemii w Polsce zakażenie SARS-CoV-2 wykryto m.in. u 72 410 pielęgniarek, 29 433 lekarzy, 11 094 fizjoterapeutów, 7207 położnych, 3630 farmaceutów, 3628 ratowników medycznych, 3281 dentystów i 2548 diagnostów laboratoryjnych. r.

COVID-19 przyczynił się do śmierci m.in. 231 lekarzy, 185 pielęgniarek, 50 dentystów, 22 położnych, 19 farmaceutów, 6 ratowników, 6 diagnostów i 5 fizjoterapeutów.

Dzięki Uchwale Rady  Miasta Wadowic  twarzą i biografią tej  ofiarności do końca  roku będzie doktor  Edmund Antoni Wojtyła, który  urodził się w Krakowie 27 sierpnia 1906 roku jako pierworodny syn Karola i Emilii Wojtyłów. Przez pierwsze lata mieszkał w tym mieście i tam ukończył pierwszą klasę szkoły powszechnej. Sporą część swojego życia spędził w Wadowicach, gdzie rodzina Wojtyłów mieszkała z przerwami od 1913 roku. W 1920 roku urodził się mu brat – Karol Józef, z którym pomimo różnicy wieku łączyła go serdeczna przyjaźń. W 1924 roku Edmund zakończył edukację w Wadowickim gimnazjum i rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Studia ukończył sześć lat później, a na uroczystą promocję doktorską, która odbyła się w Collegium Maius, przyjechał do Krakowa jego ojciec wraz z dziesięcioletnim wówczas bratem Karolem.

Po studiach Edmund pracował najpierw w Krakowie i w Wadowicach, aż otrzymał stanowisko sekundariusza w szpitalu w Bielsku. Pracował tam nieco ponad półtora roku. Pod koniec 1932 roku zaraził się od swojej pacjentki płonicą. Zmarł 4 grudnia 1932 i został pochowany w Bielsku. W 1934 roku jego prochy zostały przeniesione do rodzinnego grobowca na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.