Tegoroczny Narodowy Dzień Życia obchodzimy w czasie szczególnym. Ponad rok
temu Rzeczpospolita Polska zakończyła nieludzką praktykę eugenicznej aborcji,
zrównując w prawach dzieci „zarówno przed, jak i po narodzeniu” (Preambuła
Konwencji o prawach dziecka).

REKLAMA

Ten epokowy krok sytuuje naszą Ojczyznę w forpoczcie
rozwoju współczesnej koncepcji praw człowieka jako realnych gwarancji
przysługujących każdemu człowiekowi bez względu na jego wiek, etap rozwoju,
płeć, rasę, religię czy narodowość. Potwierdzona przez Trybunał Konstytucyjny ochrona  godności każdego życia wpisała się w potężny nurt obrony życia, którego przejawem było późniejsze o rok orzeczenie Sądu Najwyższego USA, w którym obalono koncepcję
„prawa do aborcji” jako stanowiącą rażące nadużycie w świetle amerykańskiej ustawy zasadniczej. Trwająca obecnie w USA debata publiczna i proces polityczny, włącznie z wprowadzanymi w poszczególnych stanach rozwiązaniami prawnymi chroniącymi życie, utwierdza nas w przeświadczeniu, że najbliższe lata będą czasem decydującym dla promocji „cywilizacji życia”.

Odrzucenie aborcji i eugeniki, swoistej choroby XX wieku, powinno stać się powodem do dumy i zaczynem misji szerzenia obrony życia w nauce, kulturze i prawie
międzynarodowym. To także czas na to, by jeszcze uważniej podkreślić rolę polityki
ochrony życia jako roztropnej troski o los rodzin przyjmujących nowe życie,
w tym rodzin wychowujących dzieci z niepełnosprawnościami.

Jednocześnie dostrzegamy, że postępowi w ochronie godności człowieka w Polsce czy USA, towarzyszą umacniające się ataki na powszechność prawa do życia.
Agendy i programy ONZ, czy polityka pomocowa Unii Europejskiej coraz częściej
uciekają się do szantażu finansowego i niedopuszczalnych nacisków wobec tych państw, samorządów, organizacji i osób, które bronią przyrodzonego prawa do życia
człowieka od momentu poczęcia do naturalnej śmierci. Podobnej przemocy doświadczają globalnie obrońcy praw rodziny i małżeństwa, wpisanego w ład naturalny i naturę człowieka jako trwały związek kobiety i mężczyzny.

Atakom instytucjonalnym towarzyszą ataki na kulturowe fundamenty cywilizacji
życia oraz autorytety umacniające społeczeństwa wierne zasadom ładu naturalnego. Tak odbieramy bezpodstawne, lecz szeroko nagłośnione zniewagi wymierzone w Świętego Jana Pawła II, osoby bliskiej sercu i szczególnie ważnej dla wszystkich Polaków, którego osobiste zaangażowanie w obronę godności każdego człowieka jest powszechnie znane, a zasługi dla Kościoła, Polski i świata są niezaprzeczalne. Nie bez powodu powszechnie uważany jest On za Papieża Życia i Rodziny. Walka o pamięć o tym wielkim Polaku zobowiązuje nas do przypominania jego nauczania, a w szczególności do popularyzacji jednej z najważniejszych encyklik jego pontyfikatu, Evangelium vitae.

W kontekście obecnej sytuacji warto przypomnieć Jego prorocze słowa: ”Niezależnie od intencji, które bywają różne i mogą się nawet wydawać przekonujące czy wręcz powoływać się na zasadę solidarności, stoimy tu w rzeczywistości wobec obiektywnego „spisku przeciw życiu”, w który zamieszane są instytucje międzynarodowe, zajmujące się propagowaniem i planowaniem prawdziwych kampanii na rzecz upowszechnienia antykoncepcji, sterylizacji i aborcji.” (EV 17).

Ten obraz pełen światła i cieni powinien nam w pełni uświadomić, że stoimy wobec nadludzkiego, dramatycznego zmagania się między złem i dobrem, między śmiercią a życiem, między «kulturą śmierci» i «kulturą życia». Jesteśmy wszyscy nie tylko świadkami, ale nieuchronnie zostajemy wciągnięci w tę walkę: wszyscy w niej uczestniczymy i stąd nie możemy uchylić się od obowiązku bezwarunkowego opowiedzenia się po stronie życia”. (EV 28).

Innym znakiem czasu wartym podkreślenia jest fakt, że dzień 24 marca jest też Narodowym Dniem Polaków ratujących Żydów, przypadającym w rocznicę męczeńskiej
śmierci rodziny Ulmów, których beatyfikację już zapowiedziano. Jednym
z wyniesionych na ołtarze będzie nieurodzone jeszcze dziecko, zabite w łonie matki.
Tym gestem Kościół Katolicki ponownie zachęca współczesny świat do rozpoznania pełnego człowieczeństwa i godności dziecka poczętego!

W duchu solidarności z rodzinami wychowującymi dzieci specjalnej troski
apelujemy do wszystkich obrońców życia o poparcie i zaangażowanie się w promocję
Obywatelskiej Inicjatywy Ustawodawczej „Stop Zakazowi Pracy”, której istotą jest zniesienie uzależnienia świadczenia pielęgnacyjnego od rezygnacji z pracy zarobkowej.

Ten niesprawiedliwy i archaiczny zapis bardzo utrudnia życie tym doświadczonym przez
życie rodzinom, gdzie koszty utrzymania i rehabilitacji i tak znacznie przewyższają
otrzymywane świadczenia.

W dniu, które jest świętem wszystkich obrońców życia, wyrażamy głęboką nadzieję, że mimo wielu przeciwieństw i trudności „cywilizacja życia”, także dzięki naszemu zaangażowaniu, przezwycięży „kulturę śmierci”!

Koalicja dla Życia i Rodziny, platforma współpracy środowisk zaangażowanych w obronę życia i rodziny. W skład Koalicji wchodzą m.in.: Fundacja „Głos dla Życia”, Polskie Stow. Obrońców
Życia Człowieka, Fundacja św. Benedykta, Instytut Ordo Caritatis, Fundacja Misja: Służby Rodzinie, Stowarzyszenie Polskich Rodzin, Instytut Ordo Iuris, Instytut Analiz Płci i Seksualności „Ona i On”, Stowarzyszenie na rzecz NPR, Fundacja „Słowo”, Stowarzyszenie Rodzice Chronią Dzieci, Stow. Rodzin Wielodzietnych Warszawy i Mazowsza.