4 lipca 1938 r. odbył się zjazd młodzieży polskiej z terenu Niemiec na Opolszczyźnie. 2500 delegatów obradowało na Górze św. Anny, miejscu walk powstańczych o wyzwolenie Śląska pod hasłem: „Polacy tu byli, Polacy tu są i Polacy tu będą”. Podczas zjazdu młodzież ze Śląska przejęła w swoje ręce nowy sztandar Rodła, co symbolizowało jedność i trwanie polskości na tych ziemiach.
………………………………
Współcześnie liczba Polaków w Niemczech, wliczając w to osoby z polskimi korzeniami i niemieckim obywatelstwem oblicza się 2,2 miliona. Polacy stanowią drugą – po Turkach – grupę mniejszościową na terytorium RFN i największą spośród krajów członkowskich Unii Europejskiej – ok. 8% wszystkich obcokrajowców i ok. 18% zamieszkujących Niemcy obywateli UE.
Mimo to Polacy nie posiadają w RFN statusu mniejszości narodowej. Z tego tytułu nie są wspierani instytucjonalnie jako mniejszość polska w Niemczech, tak jak wspierana jest mniejszość niemiecka w Polsce. Obowiązujące porozumienie polsko-niemieckie o dobrym sąsiedztwie nie gwarantuje
równych praw dla Polaków w RFN, co prowadzi do asymetrii w dostępie do finansowania
i wsparcia kulturalnego oraz obecności w życiu politycznym.

REKLAMA

W 1940 r. premier Prus i przewodniczący Reichstagu Hermann Göring wydał dekret likwidujący prawny status polskiej mniejszości wraz z tym wszystkie polskie organizacje na terytorium Rzeszy. Związek Polaków w Niemczech miał jako wielka organizacja znaczny majątek. Polakom zabrano szkoły, czasopisma, drukarnie, przedszkola, biblioteki. Oblicza się, że był to majątek sięgający prawie osiem i pół miliona ówczesnych marek Rzeszy. Nastąpił też zabór majątku prywatnego polskich działaczy społecznych, których wymordowano.
W RFN widocznie nadal obwiązuje dekret Göringa skoro prawnie nie ma mniejszość polskiej i nie zwrócono zagrabionego polskiego majątku.
Grafika: z blogu Józef Brynkus.

Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.