We wrześniu wspominamy wybuch II wojny światowej. Zakorzeniło się przekonanie, że w 1939 r. Wojsko Polskie było marnie uzbrojone. Realizowano program modernizacji i rozbudowy armii (plan 1936-1942), co nie zostało zakończone z racji wybuchu wojny we wrześniu. Jednak już w 1939 r. siły zbrojne miały uzbrojenie i wyposażenie jakościowo porównywalne do armii niemieckiej i często dużo lepsze niż armia sowiecka. Problemem była ilość uzbrojenia, ale II Rzeczypospolita nie mogła mieć tak wielkiego potencjału jak jej wrogowie, Niemcy i Rosja.
……………………
Ręczny karabin maszynowy

REKLAMA

Po zakończeniu wojny z bolszewikami (1919-1921) w Wojsku Polskim, podobnie jak w przypadku broni strzeleckiej, była też mnogość karabinów maszynowych. W jednostkach były m.in. ręczne karabiny maszynowe: niemieckie Maximy 08-15, duńskie Madseny M1903, francuskie Chauchat Mel15, brytyjskie Lewis. …
Na początku 1927 r. Ministerstwo Spraw Wojskowych zakupiło po kilkanaście sztuk rkm–ów różnych firm i rozesłano je do jednostek wojskowych celem przeprowadzenia prób poligonowych. Zgodnie z decyzją marsz. Piłsudskiego wyboru mieli dokonać strzelcy. Konkurs wygrał rkm Browning 7,92 mm, który był od 1930 r. produkowany w Polsce jako ręczny karabin maszynowy wzór 28. W trakcie produkcji wprowadzono w broni liczne polskie modyfikacje i ulepszenia, m.in. przystosowano go do obrony przeciwlotniczej.

Rkm wz. 28 był odporny na uszkodzenia, niezawodny i celny. Chwalono dobrą manewrowość ogniową i jakość wykonania oraz dobre wyważenie broni. Karabin był prosty w obsłudze. Rozłożenie broni do czyszczenia zajmowało bardzo mało czasu – około 55 sekund. Pewien kłopot sprawiała wymiana lufy w warunkach polowych. W 1938 r. podjęto daleko idącą modernizację rkm, wtedy wprowadzono też rozwiązanie pozwalające łatwo wymieniać lufę. Rkm oznaczony jako wz. 1928/39T miał wejść na uzbrojenie WP.

W 1939 r. Wojsko Polskie dysponowały ponad 21 tys. karabinów maszynowych wz. 28.

Po kampanii polskiej 1939 r. pewną liczbę rkm wz. 28 zagarnęli Niemcy oraz Sowieci. U Niemców nosił on oznaczenie lMG 28(p), później zmienione na lMG 154(p). Niemcy kontynuowali produkcję rkm wz. 28, aż do wyczerpania zapasów części zgromadzonych w Fabryce Karabinów. Sowieci polskie erkaemy wykorzystali w czasie wojny z Niemcami w 1941 r., m.in. w obronie Moskwy.

Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.