W XVII w. w następstwie najazdu szwedzkiego („potop”), najazdu moskiewskiego i buntów kozackich Rzeczpospolita doznała wielkich zniszczeń i w następstwie zanikła średnia szlachta będąca dotąd fundamentem porządku ustrojowo-prawnego Rzeczypospolitej. Wzrosła natomiast niepomiernie rola magnaterii, która przeżywała okres największego wpływu na losy państwa. Czasem okazywał się to wpływ fatalny.

Spójrzmy jakie były w tym czasie największe rody magnackie.

Wiśniowieccy – magnacki ród książęcy, pieczętujący się herbem Korybut byli gałęzią ruskich kniaziów Nieświckich – wywodzący się od Rurykowiczów. W momencie wyodrębniania się rodu pozostawali pod wpływami kultury ruskiej, posługiwali się językiem ruskim, wyznawali prawosławie; Dymitr Bajda Wiśniowiecki) był nawet hetmanem kozackim. Tytuł kniaziowski Wiśniowieckich został zatwierdzony przy zawieraniu unii lubelskiej.

Zbarascy – magnacki ród książęcy, też pieczętujący się herbem Korybut, będący gałęzią ruskiego rodu kniaziów Nieświckich, którzy przybrali nowe nazwisko od znajdującego się w ich posiadaniu Zbaraża na Wołyniu.

Zasławscy – także ród kniaziowski, ale pochodzenia wielkolitewskiego, będący gałęzią litewskiej dynastii Giedyminowiczów. Nazwisko Zasławski ma charakter odmiejscowy, a wywodzi się od miejscowości Zasław na Wołyniu.

Radziwiłłowie – ród magnacki z bojarów z Wielkiego Księstwa Litewskiego. Nazwa Radziwiłł po raz pierwszy występuje w dokumencie unii polsko-litewskiej z 1401 r., jako nazwisko zostało przyjęte dopiero przez Mikołaja Radziwiłłowicza, który jako jedyny spadkobierca swego ojca, Radziwiłła Ościkowicza, pozyskał ogromny majątek. Rozdysponował go między trzech synów, którzy stali się protoplastami trzech głównych linii rodowych Radziwiłłów.

Ostrogscy – ród kniaziowski biorący swe nazwisko od Ostroga na Wołyniu prawdopodobnie pochodzący od dynastii Rurykowiczów. Od XVI w. jeden z najważniejszych rodów magnackich w I Rzeczypospolitej, używający tytułu książęcego. Opiekunowie prawosławia i fundatorzy licznych cerkwi w swoich dobrach. Książę Janusz Ostrogski przeszedł na wiarę rzymskokatolicką i stworzył dla uświetnienia potęgi swojego rodu Ordynację Ostrogską.

Zamoyscy – polski ród szlachecki herbu Jelita. Początkowo należący do średniozamożnej szlachty w II połowie XVI w. awansował do grona magnaterii. Wzrost znaczenia rodu został przypieczętowany w 1589 r., kiedy to Jan Zamoyski utworzył Ordynację Zamojską.
……
Okazuje się na pięć największych rodów magnackich tylko Zamoyscy – posiadający w tej grupie najmniejsze dobra – pochodzili z Polski. Pozostałe rody magnackie są pochodzenia ruskiego lub litewskiego (w istocie też ruskie). Czyli ukraińskie?

Członkowie tych rodów z czasem ulegli polonizacji, uważali się za Polaków, i byli Polakami, ale nie zapominali o swych korzeniach. Dlatego zresztą funkcjonowała w I Rzeczypospolitej sentencja: Gente Ruthenus, natione Polonus i Gente Lituanus natione Polonus, czyli rodu ruskiego, litewskiego narodowości polskiej.

Opowieści jakoby Polacy okupowali Ukrainę, opowieści narodu ukraińskiego, który w XVII w. przecież nie istniał i nie było wówczas żadnego państwa ukraińskiego…

Polacy okupowali i pozwalali, aby ruskie rody budowały swoją potęgę i rządziły Rzeczpospolitą???

Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.