II Rzeczpospolita istniała niecałe 20 lat. Odzyskała niepodległość w 1918 r., mimo zakończenia I wojny światowej musiała walczyć do 1921 r. z bolszewicką Rosją, a już we wrześniu 1939 r. napadły na nią dwa mocarstwa Niemcy i Rosja!

REKLAMA

Powtarzany jest ciągle zarzut, że w 1939 r. Polska miała waleczną, ale źle uzbrojoną i wyposażoną armię. Tymczasem jej uzbrojenie i wyposażenie było podobne do tego co miało wojsko niemieckie i często dużo lepsze niż armia sowiecka.

Problem była nie jakość, ale ilość tego uzbrojenia, ale przecież Polska nie miała szans, aby mieć go tyle, co Niemcy, czy Sowiety.
……………………………
Granaty

W II Rzeczypospolitej dwa granaty zaczepne oraz dwa granaty obronne stanowiły podstawowe wyposażenie żołnierza WP.

W 1933 r. skonstruowano i przyjęto do uzbrojenia WP dwa nowoczesne granaty ręczne z zapalnikami wz. Gr. 31. dzięki którym granaty wykazywały wysoką niezawodność w działaniu. W konkursie, który odbył się we Francji w 1935 r. ten zapalnik zdobył pierwsze miejsce. Po zakupie licencji jest on używany w siłach zbrojnych Francji praktycznie do dzisiaj.
……
– Granat zaczepny typu „Z” wz. 33 był wykonany z cienkiej blachy, rozrywającej się w trakcie wybuchu na bardzo wiele małych raniących odłamków, rażących cele w promieniu do 20 m. Produkowano również wersje tego granatu: łzawiące, dymne, zapalające.

– Granat obronny typu „O” wz. 33. Skorupa granatu była odlewana z żeliwa i posiadała nacięcia ułatwiające fragmentację (pole rażenia do około 100 m).

W 1935 r. granat obronny wygrał we Francji konkurs i był na uzbrojeniu armii francuskiej do końca lat 60. XX w.

Polska wyeksportowała do wielu państw duże ilości granatów ręcznych, granatów i świec dymnych, łzawiących oraz zapalników.
…….
W 1937 r. inż. Edward Tymoszak skonstruował granat ppanc., który jako wz. ET-38 miał być produkowany seryjnie w końcu 1939 r.
Inż. Tymoszak w konspiracji – członek Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej skonstruował nowy typ granatu ręcznego ET-40 „Filipinka”. Do 1944 r. w warunkach konspiracyjnych wyprodukowano 240 tys. tych granatów m.in. w mieszkaniu konstruktora w Rembertowie.

Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.