Prof. Romuald Szeremietiew: Wystarczyłoby przestrzegać obowiązującego prawa!

„To be, or not to be”

Źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są:

1. Konstytucja,

2. ustawy,

3. ratyfikowane umowy międzynarodowe,

4. rozporządzenia.

Czym jest traktat o Unii Europejskiej? Jest umową międzynarodową.

Trybunały konstytucyjne państw należących do UE (np. niemiecki) stwierdzały, że konstytucja ma pierwszeństwo wśród źródeł prawa w państwie. Stanowisko twierdzących, że to „prawo unijne” ma pierwszeństwo jest pozbawione podstaw prawnych.

Konstytucja RP w art. 179 stanowi: „Sędziowie są powoływani przez Prezydenta Rzeczypospolitej, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, na czas nieoznaczony.” Powołanie to nie jest warunkowane żadnymi okolicznościami. Twierdzenie jakoby byli jacyś neo-sędziowie, a wydawane przez nich wyroki są nieważne jest pozbawione podstaw prawnych.

Sąd Najwyższy (art. 183 Konstytucji) działa na podstawie ustawy o Sądzie Najwyższym. Ta ustawa stanowi w art. 3, że: Sąd Najwyższy dzieli się na Izby: 1) Cywilną; 2) Karną; 3) Pracy i Ubezpieczeń Społecznych; 4) Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.

Trzynastodniowogrudniowi twierdzą, że Izba Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie jest sądem, a orzekający w niej sędziowie nie są sędziami. Przy czym orzeczenia wydawane przez sędziów tej Izby są nieistniejące, jeśli nie odpowiadają temu, co chcą uzyskać rządzący.

W mediach króluje pogląd, że panuje zamieszanie w kwestiach prawnych. Padają propozycje, aby dokonać jakiegoś „resetu konstytucyjnego”, może specustawą regulować funkcjonowanie SN … a wystarczyłoby przestrzegać obowiązującego prawa.
……………………………………….
Domański tymczasem jak Hamlet – wypłacić, nie wypłacić, oto jest pytanie?

Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.