Wewnątrz „koalicji 13 grudnia” rozpętał się spór. Według lewej części sejmowej większości obecnie w Polsce najważniejsze i najpilniejsze jest zalegalizowanie aborcji na życzenie. PSL „konserwatywny” taktownie milczy, premier z Berlina uważa, że jeszcze nie teraz, a rotacyjny marszałek „mrozi” aborcyjne zapały „lewicy”.

REKLAMA

To nie jest spór, czy można mordować nienarodzonych. Spierający się są zgodni, że można bowiem „prawem kobiety” jest „bezpieczna” aborcja, choć – przyznajmy – niebezpieczna dla nienarodzonego dziecka, które zostanie unicestwione!

Oni sprzeczają się tylko w sprawie ustalenia terminu, od kiedy kobieta, która zajdzie w ciążę będzie wreszcie mogła udać się do lekarza i wyskrobać niechciany „płód” z jego pomocą.

Do tego wystarczy jej „chęć”, nie trzeba będzie nawet uzasadniać jakimiś względami społecznymi, trudnymi warunkami itd. Aspekt zdrowotny w tym przypadku też nie występuje bowiem prawo polskie dopuszcza aborcję, jeśli ciążą zagraża życiu kobiety.

Usłyszałem jak dziennikarz „prawicowy” powiedział, że nie można dyskutować o dopuszczalności aborcji w gronie męskim, bo tylko kobiety mogą o tym decydować. Wydawać by się mogło, że dziecko pojawia się w związku kobiety i mężczyzny, więc on też chyba ma prawo wypowiadać się…
Pan redaktor kupił lewackie opowieści, że w przypadku aborcji kobieta decyduje o własnym ciele! Rzecz w tym, że w następstwie zapłodnienia w ciele kobiety rozwija się „płód”, który jej ciałem nie jest, to jest drugi człowiek!

Postępowe aktywistki zresztą uważają, że ciężarna locha nosi w sobie „małe dziczki”.

Ktoś słusznie zauważył, że w rezultacie aborcji kobieta nie przestanie być matką, nadal nią będzie, tylko będzie matką, która zabiła własne dziecko.
…………………………..
Katolik nie może aprobować aborcji, akceptowanie tego „zabiegu” powinno spotkać się z ekskomuniką ze strony Kościoła. Postawa katolika musi wyrażać się prostym: TAK dla Dekalogu, NIE dla zbrodni zabijania nienarodzonych.

Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.