Zbadałem aktualny algorytm X (stan na koniec października 2026). Co umiera, co wygrywa, co ma sens, jaki ton i jaka gra — niżej wszystko wyjaśniam.

Od maja doszło kilka istotnych zmian. Najważniejsza: Elon Musk ogłosił (20.10) nowy model układania kolejności wpisów (ang. ranking model – system oceniający, który wpis pokazać wyżej, a który niżej), który lepiej przewiduje prawdopodobny czas spędzony na wpisie, oraz model wyszukiwania i wstępnego doboru treści (ang. retrieval model – mechanizm wyławiający z milionów wpisów w bazie te kilkaset, które w ogóle mają szansę trafić na Twój ekran). Ten drugi wyraźnie faworyzuje wpisy, które ludzie czytają do końca.

Punktacja (wagi) w otwartym kodzie źródłowym (xai-org/x-algorithm) nadal mocno premiuje udostępnienie przez skopiowanie linku (ang. copy-link share – skopiowanie adresu wpisu do schowka, by wysłać go komuś np. poza X; mnożnik ok. 20), odpowiedź, cytowanie i wiadomość prywatną (ang. reply/quote/DM – komentarz pod wpisem, udostępnienie go z własnym komentarzem lub wysłanie w wiadomości prywatnej Direct Message; ok. 5, a wzajemna rozmowa w komentarzach, czyli ang. mutual reply – gdy autor wpisu odpowie na komentarz czytelnika – nawet ok. 20). System bardzo surowo karze natomiast za kliknięcie „Nie interesuje mnie to” (ang. „Not interested”), wyciszenie (ang. mute – ukrycie wpisów danego autora bez jego wiedzy), zablokowanie (ang. block – całkowite odcięcie użytkownika) i zgłoszenie naruszenia zasad (ang. report – skarga do moderacji). Zwykłe polubienia (ang. likes / potocznie „lajki” – kliknięcia w serduszko) ważą bardzo mało (ok. 0,66).

CO NAPRAWDĘ UMIERA

  • Umarło myślenie „wystarczy dużo polubień”.

    • Technicznie: Ostateczna pozycja wpisu (ang. ranking) to suma prawdopodobieństw wielu różnych reakcji czytelnika pomnożonych przez ich punktację. Polubienie (ang. like) ma niską wagę, a czas zatrzymania uwagi (ang. dwell / dwell time – czas, przez jaki czytelnik faktycznie patrzy na wpis na ekranie) oraz pełne przeczytanie tekstu zyskały ogromnie na znaczeniu.

    • Przykład: 300 serduszek od ludzi, którzy tylko kliknęli i od razu przewinęli ekran dalej, przegrywa z 30 odpowiedziami i długim czytaniem przez właściwych odbiorców.

  • Umarły czyste przynęty na kliknięcia (ang. clickbait – krzykliwe nagłówki obiecujące sensację, której nie ma w treści) i wpisy porzucane w połowie.

    • Technicznie: Mechanizmy wstępnego doboru (ang. retrieval) i układania kolejności (ang. ranking) coraz lepiej wykrywają wpisy czytane do samej kropki oraz przewidują czas skupienia uwagi.

    • Przykład: Mocny haczyk na początku tekstu (ang. hook – chwytliwe pierwsze zdanie mające zatrzymać wzrok) bez pokrycia w dalszej treści zbiera wprawdzie kliknięcia w przycisk „Pokaż więcej”, ale szybko generuje ominięcie wpisu (ang. scroll past – szybkie przewinięcie ekranu w dół bez czytania) i obniża punktację zasięgową (ang. score – łączną ocenę jakości wpisu w oczach algorytmu).

  • Umarły same linki zewnętrzne bez własnej treści na platformie (ang. native value – wartość natywna, czyli treść dostępna od razu na miejscu w X, bez konieczności wychodzenia na zewnętrzną stronę).

    • Technicznie: Wpis musi wywołać zatrzymanie uwagi (ang. dwell), odpowiedź (ang. reply), zacytowanie (ang. quote) lub udostępnienie (ang. share) bezpośrednio wewnątrz X. Goły link niemal nigdy tego nie robi.

    • Przykład: Zamiast pisać „tu mój artykuł: link”, podaj od razu główną tezę, kluczowy fragment i wniosek w samym wpisie, a link zostaw jedynie jako źródło.

  • Umarło zalewanie strumienia wiadomości (ang. feed – główna tablica, na której przewijasz bieżące wpisy) wieloma wpisami naraz.

    • Technicznie: System nadal sztucznie ogranicza dominację jednego autora na tablicy (ang. feed) czytelnika.

    • Przykład: Jeden mocny, długi wpis uzupełniony ewentualną nitką powiązanych wpisów (ang. thread / wątek) zadziała znacznie lepiej niż 6 krótkich wrzutek opublikowanych w ciągu godziny.

  • Umarła pusta kontrowersja generująca głównie negatywne reakcje.

    • Technicznie: Opcje „Nie interesuje mnie to” (ang. „Not interested”), wyciszenie (ang. mute), blokada (ang. block) i zgłoszenie (ang. report) mają gigantyczne wagi ujemne (zgłoszenie do moderacji to ok. -234 punkty, a wyciszenie autora ok. -58).

    • Przykład: Ostra teza poparta dowodem może zadziałać świetnie; czysta obelga lub tania prowokacja bez argumentów błyskawicznie zabija zasięg poza gronem własnych obserwujących (ang. out-of-network reach – docieranie do zupełnie nowych ludzi w zakładce „Dla Ciebie”).

CO NAPRAWDĘ WYGRYWA

  • Wygrywa wpis, który ludzie czytają do końca i na którym zostają dłużej.

    • Technicznie: Nowy system oceniania (ang. ranking) lepiej przewiduje poświęcony czas (ang. time spent – ile sekund lub minut ktoś spędzi na lekturze), a mechanizm wyławiania treści (ang. retrieval) faworyzuje wysoki wskaźnik doczytania do końca (ang. read-through / read-through rate).

    • Przykład: Długi, podzielony na czytelne sekcje esej z dobrym haczykiem na starcie (ang. hook), dowodami i wnioskiem bije na głowę krótki obrazek humorystyczny (mem) lub jednozdaniową ripostę (ang. one-liner – krótki, błyskotliwy tekst na jedną linijkę).

  • Wygrywa kopiowanie linku (ang. copy-link share), odpowiedź (ang. reply) i cytowanie (ang. quote).

    • Technicznie: Te trzy zachowania mają najwyższe dodatnie mnożniki w kodzie.

    • Przykład: Treść, do której ludzie kopiują link, by rozesłać go znajomym, albo na którą merytorycznie odpowiadają, jest wielokrotnie silniejsza niż taka, pod którą tylko klikają serduszko.

  • Wygrywa trafność dla konkretnego odbiorcy i rozpoznawalny temat.

    • Technicznie: Model dopasowuje kolejność wpisów (ang. ranking) indywidualnie dla każdego czytelnika na podstawie historii jego wcześniejszych reakcji.

    • Przykład: Stały cykl wpisów na konkretny temat (audyt techniczny, libertarianizm, sztuczna inteligencja) buduje znacznie lepsze dopasowanie do odbiorcy niż losowe prowokacje na każdy temat.

  • Wygrywa osobisty dowód z pierwszej ręki i twardy konkret.

    • Technicznie: Zwiększa to szansę na dłuższe zatrzymanie wzroku (ang. dwell), komentarz (ang. reply), cytowanie (ang. quote) i przesłanie dalej (ang. share).

    • Przykład: Wpis w stylu „sprawdziłem to osobiście, oto nagłówki sieciowe / zrzut ekranu / użyta komenda” zawsze wygrywa z ogólnikowym narzekaniem „to jest złe”.

  • Wygrywają załączniki multimedialne (ang. media – zdjęcia, grafiki, filmy), które niosą konkretną informację i zatrzymują wzrok.

    • Technicznie: Nie ma już magicznego przelicznika, w którym samo dodanie obrazka automatycznie podbija zasięg (ang. boost – sztuczne premiowanie wpisu przez algorytm). Pomagają jednak konkretne zachowania odbiorcy: kliknięcie w obrazek, by go powiększyć (ang. photo expand – otwarcie grafiki na pełnym ekranie, np. żeby odczytać drobny tekst), obejrzenie wideo (ang. video view) oraz dłuższe zatrzymanie uwagi (ang. dwell).

    • Przykład: Zrzut ekranu z dowodem, wykres czy krótki zapis ekranu z testu (ang. screen / screenshot) – działają świetnie. Losowa grafika wrzucona tylko dla ozdoby – bardzo słabo.

FORMATY, KTÓRE MAJĄ SENS

  • Teza + dowód + wniosek w jednym, przejrzystym wpisie (lub nitce powiązanych wpisów).
  • Długi wpis tylko wtedy, gdy trzyma w napięciu i ma czytelną budowę (podział na sekcje, numeracja, mocne zdanie otwierające – ang. hook).
  • Zrzut ekranu, wykres lub krótki film jako dowód w sprawie, a nie dekoracja.
  • Seria tematyczna z konsekwentnym znakiem rozpoznawczym (np. stałym znacznikiem tematycznym / hasztagiem).
  • Merytoryczne odpowiedzi autora pod własnym wpisem jako dogrywka (dodatkowy dowód, link do źródła).

TON, KTÓRY MA SENS

  • Pisanie w pierwszej osobie + prezentacja własnego dowodu.
  • Jedna mocna, łatwa do zaklasyfikowania teza na jeden wpis.
  • Ostrość poparta twardym argumentem, a nie czysta agresja.
  • Konkretne nazwy, liczby, użyte narzędzia.
  • Brak żebrania o polubienia — znacznie lepiej działa zaproszenie do podania kontrargumentu wraz z dowodem.

GRA, KTÓRA WYNIKA Z ALGORYTMU

  • Projektuj każdy wpis pod kątem wywołania kilku pożądanych zachowań jednocześnie: zatrzymania uwagi i doczytania do końca (ang. dwell), odpowiedzi (ang. reply), cytowania z komentarzem (ang. quote) oraz skopiowania linku do wpisu (ang. copy-link share).
  • Unikaj negatywnych sygnałów jak trucizny — prowokuj ludzi do merytorycznej dyskusji, a nie do klikania „wycisz” (ang. mute) czy „zgłoś” (ang. report).
  • Świeżość wpisu ma znaczenie, ale ważniejsza jest jego jakość i to, czy ludzie czytają go w całości.
  • Nie kombinuj pod „sztuczki algorytmiczne”. Twórz pod naturalne zachowanie człowieka: zastanów się, czy odbiorca się zatrzyma, przeczyta tekst do końca, odpowie na niego lub skopiuje link, by pokazać go innym.

Najkrótsza zasada działania na dziś: mniej sztuczek i pustej kontrowersji, więcej treści, które ludzie naprawdę czytają od deski do deski, więcej dowodów i spójnych serii tematycznych, więcej powodów do skomentowania, zacytowania i przesłania linku (ang. reply/quote/share) niż do samego kliknięcia w serduszko (ang. like).

Algorytm coraz bardziej nagradza autentyczną uwagę czytelnika, a nie puste kliknięcia.

Ten algorytm znacznie bardziej sprzyja mojemu stylowi pisania długich, pogłębionych merytorycznie i solidnie uzasadnionych wpisów. Zapraszam na mój profil na X: x.com/gps65