Na spotkaniu z Krzysztofem Bosakiem i Piotrem Bartoszem poruszylem temat dogmatu studiowania, który bezpośrednio przekłada się na niższą dzietność. Młodemu pokoleniu wpaja się, że jeśli nie studiuje, to jest gorsze.

Dziś na studia idzie kilkukrotnie więcej osób niż 40 lat temu. Do 26. roku życia traktujemy młodych ludzi jak dzieci, tylko dlatego, że studiują. Sztucznie opóźnia się ich dorosłość i stabilizację – jak w takich warunkach oczekiwać większej dzietności?

W dobie internetu i AI wiedza z całego świata jest na wyciągnięcie ręki. Kiedyś była tylko na uczelniach. Młodzi powinni uczyć się zdobywania sprawdzonej wiedzy i stawiać na specjalistyczne kursy. Prawdziwa wartość na rynku pracy bierze się z doświadczenia zaradności, a nie z papierka.

Nie ma co się oszukiwać – to kluczowy czynnik niskiej dzietności. Przywileje studenckie sprawiają, że bardziej opłaca się studiować niż pracować i zakładać rodzinę.

Skoro państwo wymaga wyższego wykształcenia nawet na podstawowych stanowiskach w urzędach, to trudno się dziwić, że kobiety wolą iść na studia niż rodzić dzieci. Czas otwarcie rozważyć, czy te wszystkie przywileje studenckie i biurokratyczne wymogi dyplomów są w ogóle potrzebne. I czy ten dogmat studiowania jest w interesie społeczeństwa, czy uczelnianego biznesu. Studia powinny być dla pasjonatów, a nie masowym wymogiem.