Gdyby ludzie nie stawali nigdy do walki z przeważająca siłą, wszystkie satrapie byłyby do końca świata satrapiami, a niewolnicy – niewolnikami for ever.

REKLAMA

Z historii nie da się usunąć pierwiastka tragicznego. Po prostu się nie da! Myślę nie o zbanalizowanym, medialnym sensie słowa 'tragedia, tylko o znaczeniu właściwym, greckim. O sytuacjach, w których nie ma dobrego, pozbawionego egzystencjalnego ryzyka wyboru….

Podejrzewam, że Zełenskiego w bezsenne noce musi dręczyć koszmar. Że musi odganiać od siebie pytanie, jaki jest koszt? Bo Ukraińcy nie podają strat, za wyjątkiem cywili, ale spece uważają, że stracili niewielu mniej żołnierzy, niż ruscy. Tylko że Ruscy tracą głównie męty i prymitywów, a Ukraińcy swych najlepszych, najzdolniejszych młodych ludzi. Giną poeci i artyści, sportowcy i nauczyciele akademiccy, informatycy i pisarze. A dziesiątki tysięcy okaleczonych, bez rąk, bez nóg, oślepionych? Nie tylko w Powstaniu Warszawskim strzelano do wroga z brylantów…

Czasem warto słuchać osądu poetów. Anna Świrszczyńska (była w Powstaniu sanitariuszką) pisze, jak było…

„Baliśmy się budując pod ostrzałem
barykadę

Knajpiarz, kochanka jubilera, fryzjer,
wszystko tchórze.
Upadła na ziemię służąca
dźwigając kamień z bruku, baliśmy się bardzo,
wszystko tchórze –
dozorca, straganiarka, emeryt.

Upadł na ziemię aptekarz
wlokąc drzwi od ubikacji,
baliśmy się jeszcze bardziej, szmuglerka,
krawcowa, tramwajarz,
wszystko tchórze.

Upadł chłopak z poprawczaka
wlokąc worek z piaskiem,
więc baliśmy się
naprawdę.

Choć nikt nas nie zmuszał,
zbudowaliśmy barykadę
pod ostrzałem. ”

fot. Stefan Bałuk , rok 1944
Podczas ostrzału mieszkańcy stojący wzdłuż kamienicy przy ulicy Chmielnej budują barykadę.

Autor: Liliana Sonik
Urodzona 30 sierpnia 1954 r. w Krakowie – polska filolog, wychowanka DA Beczka, po śmierci Stanisława Pyjasa założycielka Studenckiego Komitetu Solidarności, publicystka, dziennikarka, publikowała w „Tygodniku Powszechnym”, „Rzeczpospolitej”, „Dzienniku Polskim”, „Głosie Wielkopolskim”, „Gazecie Wyborczej”, „Znaku”. Pracowała w Radio France Internationale i TVP.