Piątkowa (20.11.26 to.,) decyzja Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie to jeden z najbardziej ponurych sygnałów, jakie polskie państwo może wysłać ludziom stojącym w mundurach na wschodniej granicy. Sąd II instancji uwzględnił apelację prokuratury i uchylił majowy wyrok uniewinniający 25-letniego szeregowego Karola S., kierując jego sprawę do ponownego rozpoznania.

Przypomnijmy, o co chodzi. W marcu 2024 roku pod Dubiczami Cerkiewnymi grupa około dziesięciu agresywnych migrantów rozgięła stalowe przęsła granicznej zapory lewarkiem samochodowym i z drabinami ruszyła w głąb Polski, obrzucając patrole kamieniami i gałęziami. Młody żołnierz pobiegł na pomoc kolegom i oddał dwanaście strzałów ostrzegawczych. Nikt nie zginął, nikt nie został ranny. Wojskowy Sąd Garnizonowy w Lublinie słusznie uznał w maju, że żołnierz wykonywał swoje obowiązki i go uniewinnił.
Ale warszawska prokuratura nie odpuściła. Śledczy z aptekarską wręcz złośliwością wyliczali przed sądem, że przy jednym ze strzałów wystarczyłoby przesunięcie lufy o zaledwie 1,25 centymetra w lewo, by pocisk poleciał w stronę nielegalnie przekraczającego granicę intruza! I sąd uznał dziś, że żołnierz broniący nienaruszalności granic Rzeczypospolitej musi wrócić na ławę oskarżonych.
Tymczasem spójrzmy na inne, toczące się równolegle sprawy na tej samej granicy:
Kiedy 21-letni sierżant Mateusz Sitek został zamordowany przez zaporę prowizoryczną włócznią – śledztwo stanęło w miejscu, a jego zabójca do dziś cieszy się wolnością. Kiedy w marcu 2022 roku zatrzymano na gorącym uczynku tzw. „Piątkę z Hajnówki” przewożącą nielegalnych migrantów samochodami w głąb Polski, a sąd w pierwszej instancji ich uniewinnił – Prokurator Generalny Waldemar Żurek osobiście polecił w marcu tego roku wycofać apelację, czyniąc uniewinnienie prawomocnym. Co więcej, w Białymstoku wciąż toczy się proces, w którym nielegalny migrant z Syrii, ranny po złamaniu polskiej granicy w grupie z przemytnikami, ma status pokrzywdzonego i jako oskarżyciel posiłkowy ściga przed polskim sądem naszego żołnierza o ukaranie i odszkodowanie! A na dokładkę Władysław Frasyniuk za nazywanie mundurowych „śmieciami” i „watahą psów” doczekał się prawomocnego uniewinnienia.
Zestawienie tych faktów układa się w przerażający obraz podwójnych standardów państwa. Mecenas Bartosz Lewandowski skomentował dzisiejszy wyrok krótko: „To jest granda”. Trudno o bardziej celne określenie.
Nic dziwnego, że w państwie wysyłającym takie sygnały dochodzi do rzeczy zupełnie niewiarygodnych: oto okazuje się, że na bohaterskiego, ciężko rannego policjanta z Krakowa (Jakuba Kulika) – tego samego, który z narażeniem życia zneutralizował szaleńca z karabinkiem na Rynku – wpłynęły już do prokuratury absurdalne donosy! Składali je m.in. ścigany w Polsce listem gończym za oszustwa i jazdę po alkoholu przestępca z Londynu, a także kontrowersyjny aktywista powołujący się na stowarzyszenie „Hejt Stop” (ten sam, który wcześniej w sieci bronił sprawcy tragedii na autostradzie A1). I choć w tym przypadku nawet obecny rząd i prokuratura stanęły w obronie odznaczonych przez Prezydenta funkcjonariuszy, to sam fakt, że tacy ludzie czują się na tyle bezkarni, by składać donosy na bohaterów w szpitalu, pokazuje, jak bardzo rozchwiano szacunek do munduru.
Dziś – gdy na wschodzie trwa wojna hybrydowa, a w powiecie biłgorajskim spada niezidentyfikowany obiekt – polskie państwo wysyła każdemu człowiekowi w mundurze czytelny komunikat: „Broń Polski na własne ryzyko. Jeśli użyjesz broni w sytuacji zagrożenia, prokurator przyjdzie z suwmiarką, ale dla tych, którzy przełamują nasze granice i im pomagają, wymiar sprawiedliwości okaże pełne zrozumienie”.
Zastanawia mnie zresztą w tym kontekście tylko jedno: jakim cudem kilkanaście tysięcy policyjnych zmian rotacyjnych, które przewinęło się przez ostatnie tygodnie pod Trybunałem Konstytucyjnym, z taką uległością słucha poleceń jednej sędzi rejonowej z Mokotowa, skoro – jak twierdzi sam premier i jego ministrowie – rząd z tym nie ma nic wspólnego, a policja stawia kordony wyłącznie na jej grzecznościowe wezwanie?
Najwyraźniej w państwie z kartonu wszystko jest możliwe – poza elementarną sprawiedliwością dla polskiego munduru.
Zostaw komentarz