Centralny Okręg Przemysłowy budowany w latach 1936–1939 składał się z trzech rejonów. I tak w widłach rzek Wisły i Sanu zaplanowano umieszczenie najważniejszych inwestycji – rejon „C”. Przylegał do niego rejon „A” kielecki, który miał dostarczać surowców i rejon lubelski – „B”, miał spełniać zadania zaopatrzeniowe.
….
Rejon lubelski: Jeszcze w 1935 r. władze państwowe przejęły wytwórnię samolotów Plage i Laśkiewicz, na bazie której powstała Lubelska Wytwórnia Samolotów. Produkowała samoloty rozpoznawcze LWS „Czapla”, następnie nowoczesne LWS-3 „Mewa”. Od 1939 r. miała produkować rocznie 300 tych samolotów.

REKLAMA

Budowano fabrykę silników samochodowych, cztery hale fabryczne produkcji silników o pojemności 3,6 litra do samochodów ciężarowych. Do wybuchu wojny powstała bocznica kolejowa, kotłownia oraz jedna hala, którą zdążono wyposażyć w maszyny. W czasie wojny Niemcy remontowali tu pojazdy mechaniczne, po „wyzwoleniu” maszyny zagrabili i wywieźli Sowieci.

Działały: Wytwórnia Wyrzutników do Bomb, produkująca na eksport, od 1939 r wyrzutniki zamówiono dla polskich samolotów (Brytyjczycy wyprodukowali 165 tys. takich wyrzutników, dostosowano je do bombardowań powierzchniowych z dużej wysokości, były w bombowcach amerykańskich B-17 Flying Fortress); Lubelską Wytwórnia Części Lotniczych, jej nowatorskie wyroby były nagradzane na wystawach lotniczych.

Miały powstać Wytwórnia Masek i Sprzętu Przeciwgazowego, fabryka gwoździ i drutu.
Były też zakłady ważne dla zaopatrzenia wojska: garbarnie, nowoczesna rzeźnia miejska z linią do produkcji konserw i laboratorium bakteriologicznym.

W rejonie planowano budowę nowych połączeń kolejowych, w tym z Lublina do Lwowa. W 1938 r. powstał projekt budowy autostrad – Lublin był położony na szlaku z Warszawy do Bukaresztu.

Przewidywano, że obok stacji kolejowej Świdnik powstanie port lotniczy. W planie rozwoju miasta przewidziano trzy dzielnice mieszkaniowe, stadion na 15 tys. widzów, hala sportowa i tor wyścigów konnych. Lublin miał się stać dużym ośrodkiem miejskim.

Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.