Donald Trump pozostaje jednym z najważniejszych tematów niemieckich mediów. Nie ma jednak jednolitego, wspólnego obrazu amerykańskiego prezydenta. Jedne media koncentrują się na jego presji na Europę, konfliktach, spadającej popularności i ryzyku destabilizacji, inne pokazują przede wszystkim jego polityczną skuteczność i zdolność do wywierania wpływu na konkretne decyzje.

REKLAMA

I właśnie ta różnica jest interesująca.
Przyjrzałam się temu, jak Donald Trump przedstawiany jest w kilku najważniejszych niemieckich mediach – od opiniotwórczego „SPIEGELA” i głównego serwisu informacyjnego niemieckiej telewizji publicznej ARD „Tagesschau”, przez bardziej analityczne „ZEIT” i „Süddeutsche Zeitung”, aż po „WELT” i popularny „BILD”.

Zauważyłam przy tym pewną prawidłowość: niemiecka prasa częściej analizuje styl rządzenia Trumpa, jego długofalowy wpływ na politykę międzynarodową i relacje z Europą. Telewizja natomiast mówi o nim przede wszystkim wtedy, gdy jego decyzje mają bezpośrednie znaczenie dla Niemiec lub Europy.

Co ciekawe, polityka Trumpa jest także tematem odczuwalnym dla samych Niemców. Według ARD-DeutschlandTrend z końca września 2026 roku około dwóch trzecich badanych interesuje się Trumpem i deklaruje obawy związane ze skutkami jego polityki dla Niemiec.

Najbardziej konsekwentnie krytyczne stanowisko wobec Donalda Trumpa prezentuje „SPIEGEL”. W swoim nowym podcaście politycznym tygodnik przedstawia Trumpa jako jednego z głównych aktorów nowej, coraz bardziej opartej na sile – polityki międzynarodowej, obok Putina i Xi..

Ostatnie dni dostarczają „SPIEGELOWI” sporo materiału wpisującego się w ten sposób przedstawiania Trumpa. Widać to przede wszystkim w komentarzach oraz w doborze tematów. Nie oznacza to oczywiście, że każdy artykuł tego tygodnika jest opinią redakcyjną – część materiałów ma charakter czysto informacyjny.

„SPIEGEL” dużo uwagi poświęca między innymi spadającej popularności Trumpa i jego problemom przed wyborami do Kongresu. Już w grudniu 2025 roku w komentarzu „Trumps mieser Jahresabschluss: Der geschrumpfte Präsident” – „Fatalny koniec roku Trumpa: Skurczony prezydent” – pojawiło się mocne określenie „der geschrumpfte Präsident” – skurczony.

Podobny sposób przedstawiania Trumpa powraca w późniejszym komentarzu „Machtverfall in Washington – Jetzt beginnen die gefährlichsten Jahre der Präsidentschaft Trump” – „Upadek władzy w Waszyngtonie – właśnie zaczynają się najniebezpieczniejsze lata prezydentury Trumpa”. Autor wymienia między innymi wojnę w Ukrainie, kryzys na Bliskim Wschodzie i problemy związane z kontrolą nad sztuczną inteligencją, pisząc, że Donald Trump zostaje doganiany przez chaos, który sam współtworzył.

W artykule „Schlechte Beliebtheitswerte: Trump räumt Imageproblem vor Zwischenwahlen ein” – „Niskie notowania: Trump przyznaje, że przed wyborami śródterminowymi ma problem wizerunkowy” – z 2 października 2026 roku „SPIEGEL” zwraca uwagę na słabe notowania prezydenta, problemy Republikanów midterms oraz konflikty, jakie jego polityka wywołuje zarówno w kraju, jak i za granicą.

W tej perspektywie polityka zagraniczna Trumpa nie jest przedstawiana jako czynnik stabilizujący, lecz jako źródło dodatkowej niepewności, napięć z europejskimi sojusznikami i pytań o wiarygodność amerykańskich gwarancji bezpieczeństwa.

„SPIEGEL” zwraca również uwagę na sytuację Republikanów przed wyborami do Kongresu. W artykule „Ist Trump bei den Kongresswahlen Glücksbringer oder Ballast?” – „Czy Trump jest atutem czy obciążeniem w wyborach do Kongresu?” – autor pyta, czy prezydent pomoże („przyniesie szczęście”) swojej partii, czy też stanie się dla niej politycznym ciężarem.

Osobnym tematem są bliskie relacje Trumpa z „nielubiana” przez rzadzacych partie AfD. W artykule René Pfistera z 8 września 2026 roku „Bündnis der Populisten – Die gefährliche Liebe Trumps zur AfD” – „Sojusz populistów – niebezpieczna miłość Trumpa do AfD” – tygodnik używa bardzo mocnego. ironiczngo określenia, przedstawiając tę relację jako „niebezpieczną miłość”.
To wszystko pokazuje charakterystyczną dla „SPIEGELA” perspektywę: Trump jest przede wszystkim przedstawiany poprzez konflikty, koszty polityczne, spadającą popularność i ryzyko destabilizacji.

„WELT” i „ZEIT”: podobne tematy, inny ton
Nieco zbliżoną, choć mniej bezwzględną ocenę polityki Donalda Trumpa znajdujemy w „WELT”. Ten wpływowy niemiecki dziennik również zwraca uwagę na jego słabnącą popularność przed wyborami do Kongresu oraz na problemy Republikanów.

W „ZEIT” również pojawiają się tematy spadającej popularności Trumpa, problemów przed midterms czy konfliktu energetycznego z Europą, ale są one przedstawiane bardziej analitycznie i instytucjonalnie.

To ważna różnica. W przypadku „SPIEGELA” częściej mamy do czynienia z mocnym komentarzem i oceną, podczas gdy „ZEIT” i „WELT” częściej próbują pokazać mechanizm polityczny stojący za konkretnymi wydarzeniami.

Krytyczne głosy wobec Trumpa pojawiają się także w materiałach głównego serwisu informacyjnego niemieckiej telewizji publicznej ARD – „Tagesschau”. W relacjach dotyczących decyzji państw G7 o uwolnieniu części rezerw paliw serwis cytuje między innymi polityka Zielonych Michaela Kellnera, który określił tę decyzję jako „polityczną głupotę”. Zarzucił przy tym, że Europa reaguje na potrzeby Trumpa związane z sytuacją polityczną w USA przed wyborami do Kongresu.

Warto jednak zaznaczyć, że jest to wypowiedź cytowanego polityka, a nie własna ocena redakcji „Tagesschau”.
Sam serwis zwraca natomiast uwagę na presję Waszyngtonu na europejskich partnerów. „USA setzen Europa unter Druck” – „USA wywierają presję na Europę” – brzmi jeden z materiałów „Tagesschau”. W relacji podkreślany jest wpływ Ameryki na europejskie państwa G7 i fakt, że Trump naciskał na Europę w sprawie uwolnienia rezerw diesla.
Jednocześnie „Tagesschau” wskazuje, że wysokie ceny paliw są dla Trumpa problemem również wewnątrzpolitycznym, szczególnie przed wyborami do Kongresu.

W tym przypadku interesujące jest więc nie tyle to, czy „Tagesschau” ocenia Trumpa pozytywnie czy negatywnie, ile to, jak pokazuje jego wpływ na europejskie decyzje.

„Süddeutsche Zeitung”: presja, decyzja i polityczna korzyść

Podobny mechanizm dobrze pokazuje „Süddeutsche Zeitung”, zwykle klasyfikowana jako gazeta lewicowo-liberalna.

W komentarzu dotyczącym uwolnienia rezerw diesla pojawia się wymowny tytuł: „USA bekommen am Ende, was sie wollen” – „Ameryka dostanie ostatecznie to, czego chce”. A więc jednak ! Amerykanie dysponujä potężnym środkiem nacisku i ostatecznie przyszpilają partnerów do muru …”

W wydaniu z 2 października 2026 roku, w artykule „USA fordern Diesel-Freigabe von Europa: Trump setzt auch Deutschland unter Druck” – „USA żądają od Europy uwolnienia diesla: Trump wywiera presję także na Niemcy” – można przeczytać o tym, że Stany Zjednoczone posiadają potężne narzędzie szantażu i ostatecznie przeforsowują swoje postulaty. To jeden z ciekawszych przykładów w całym przeglądzie. Nie chodzi tu wyłącznie o ocenę Trumpa, ale o pokazanie pewnego łańcucha przyczynowo-skutkowego: : presja ze strony Waszyngtonu – europejska decyzja – polityczna korzyść dla Trumpa.
Najbardziej interesujący kontrast znajduję jednak w „BILD”: Trump jest krytykowany, ale również przedstawiany jako lider, który bezwzględnie potrafi realizować swoje cele.

„BILD” -To popularny niemiecki dziennik, często określany mianem tabloidu. Trudno jednak jednoznacznie określić go jako medium pro-Trump. Jego relacje są bardziej ambiwalentne. Obok materiałów bardzo krytycznych wobec prezydenta pojawiają się teksty, które pokazują jego wpływ i skuteczność polityczną.

W ostatnim tygodniu widać to szczególnie wyraźnie. „BILD” bardzo ostro krytykuje politykę Trumpa wobec Iranu, możliwe działania wojskowe czy potencjalne interesy z Rosją – ale jednocześnie potrafi przedstawić go jako polityka, który wywiera realny wpływ na europejskie decyzje.

Dobrym tego przykładem jest artykuł z 3 października 2026 roku „Spritpreis-Knall: G7 geben Diesel-Reserven frei” – „Alarm cen paliw: G7 uwalniają rezerwy diesla”.
Trump nie podjął oczywiście sam decyzji G7. „BILD” pokazuje jednak, że wcześniej domagał się uwolnienia rezerw i wywierał presję na europejskich partnerów. Gazeta zwraca przy tym uwagę, że wysokie ceny paliwa są dla Trumpa również problemem politycznym w USA.

A więc znów pojawia się ten sam mechanizm: Trump żąda, naciska – a G7 podejmuje decyzję.

Jeszcze wyraźniej widać przedstawianie Trumpa jako polityka skutecznego w artykule „Trotz Warnungen vor Inflation: Trump in den USA als Zoll-Sieger gefeiert” – „Mimo ostrzeżeń przed inflacją: Trump przedstawiany w USA jako zwycięzca wojny celnej”. W tekście pojawia się nawet określenie „Ein Triumph für den US-Präsidenten!” – „Triumf prezydenta USA!”.

„BILD” opisuje tam Trumpa jako „Zoll-Sieger”, czyli zwycięzcę wojny celnej, a porozumienie handlowe z Unią Europejską przedstawia jako jego znaczący sukces.

I właśnie tutaj różnica między „SPIEGEL” a „BILD” staje się szczególnie interesująca: ten sam Trump bywa ukazywany albo jako zarzewie konfliktów i destabilizacji, albo jako skuteczny polityk, który potrafi wywierać presję i realizować cele. Tego typu myślenie to wręcz podręcznikowy, niemiecki argument za przyznaniem przeciwnikowi miana „zwycięzcy”.
Jak można zauwazyć – w niemieckich mediach nie funkcjonuje jeden, spójny obraz Trumpa – jest on ukazywany z wielu różnych perspektyw. Jak zatem wygląda ten wizerunek? Z pewnością nie jest jednolity.

„SPIEGEL” zdecydowanie mocniej akcentuje konflikty, spadającą popularność prezydenta i ryzyko destabilizacji. „Tagesschau” zwraca uwagę przede wszystkim na presję Waszyngtonu na europejskich sojuszników. „ZEIT” i „Süddeutsche Zeitung” analizują wydarzenia bardziej politycznie i instytucjonalnie. „WELT” pokazuje również stronę związaną z polityczną skutecznością Trumpa, a „BILD” potrafi jednocześnie go krytykować i przedstawiać jako polityka, który żąda, naciska – i potrafi osiągać swoje cele.

I być może właśnie to jest najciekawsze.
Niemieckie media nie pytają już tylko, czy Trump ma wpływ na politykę. Coraz częściej pokazują również, jak ten wpływ wykorzystuje – i jakie są jego konsekwencje dla Ameryki oraz dla Europy.