Tureckie spojrzenie na Międzymorze – Trójmorze, NATO i nowa oś bezpieczeństwa Europy

Tureckie media postrzegają dziś region „Międzymorza” głównie jako nowy pas strategiczny między Bałtykiem, Morzem Czarnym i Europą Środkową — ważny dla NATO, energetyki i transportu.

REKLAMA

Tureckie media postrzegają dziś region „Międzymorza” głównie jako nowy pas strategiczny między Bałtykiem, Morzem Czarnym i Europą Środkową — ważny dla NATO, energetyki i transportu.

Największe zainteresowanie budzi Inicjatywa Trójmirza, zwłaszcza po wejściu Turcji do współpracy z projektem. W tureckiej prasie Trójmorze przedstawiane jest jako:
korytarz północ–południe,
alternatywa wobec rosyjskich surowców,
projekt wspierany przez USA,
oraz infrastrukturalna oś bezpieczeństwa Europy.
Bukaresztańska Dziewiątka jest opisywana głównie jako „twarde jądro” antyrosyjskiej flanki NATO po wojnie na Ukrainie.
Grupa Wyszehradzka ma dziś wizerunek słabszy niż dawniej — tureckie media podkreślają podziały między Polską a Węgrami i spadek znaczenia grupy po 2022 r.
Sama idea „Międzymorza” (Intermarium) pojawia się raczej historycznie — jako koncepcja Józefa Piłsudskiego federacji państw między Niemcami a Rosją. Tureccy analitycy zauważają jednak, że część tej wizji realizuje się dziś poprzez Trójmorze, współpracę NATO i nowe szlaki infrastrukturalne.
Turcja widzi siebie jako naturalne południowe przedłużenie tego układu — klucz energetyczny i logistyczny łączący Europę Środkową z Morzem Czarnym, Kaukazem i Bliskim Wschodem.

O autorze: Klaudiusz Wesołek

Polski prawnik, dziennikarz, felietonista i były działacz opozycji antykomunistycznej. Urodzony w 1968 roku w Gdańsku, dojrzewał w cieniu schyłkowego PRL-u, w czasach, gdy bunt wymagał odwagi większej niż dziś można sobie wyobrazić. Już jako licealista związał się z Federacją Młodzieży Walczącej i Ruchem „Wolność i Pokój”, współorganizując happeningi, manifestacje i akcje solidarnościowe, kolportując podziemne wydawnictwa oraz wspierając strajkujących robotników Stoczni Gdańskiej podczas wydarzeń roku 1988. Za działalność opozycyjną był wielokrotnie zatrzymywany, represjonowany i inwigilowany przez Służbę Bezpieczeństwa. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego oraz studiów z zakresu ochrony środowiska i prawa międzynarodowego w Bratysławie i Seattle. Pracował m.in. dla administracji państwowej i instytucji publicznych, jednak przez całe życie pozostawał przede wszystkim człowiekiem niezależnym — wiernym ideałom wolności, obywatelskiego nieposłuszeństwa i prawa do własnego głosu. Jako autor łączy historyczną refleksję z ironią, humorem i pamięcią o świecie pogranicza kultur. Jest autorem powieści „Przygody Heli. Saga Wojenna i Powojenna” oraz „Wańka z Doliny Pulwy”, a także opowiadań z cyklu „Wszak i Kloc”, w których groteska miesza się z polityczną satyrą i słowiańskim klimatem. Publikuje również felietony kresowe oraz artykuły poświęcone historii i współczesnym interpretacjom idei Międzymorza — widzianego nie tylko jako projekt polityczny, ale także jako wspólnota pamięci, kultur i doświadczeń Europy Środkowo-Wschodniej. Odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.