Dzisiejszy człowiek żyje w świecie, który nigdy nie milknie. Miasto już dawno przestało być miejscem do życia. Stało się wielką siecią impulsów, ekranów i powiadomień. Noc nie różni się od dnia. Reklamy świecą przez całą dobę, telefony drżą w dłoniach jak małe elektroniczne serca, a cisza budzi niepokój, jakby była czymś nienaturalnym. Wszystko musi grać, mówić, świecić, wibrować. Jakby współczesność panicznie bała się chwili, w której człowiek zostanie sam ze sobą.
Na ulicach tysiące pochylonych głów. Ludzie mijają się obok siebie, ale coraz rzadziej naprawdę są razem. Każdy zamknięty w swoim ekranie, w swoim cyfrowym pokoju bez ścian. Kiedyś patrzono sobie w oczy. Dziś patrzy się w wyświetlacze, klawiatury i migające ikony. Rozmowa zamieniła się w krótkie komunikaty. Emocje w emotikony. Bliskość w aktywność online.
Paradoks naszych czasów polega na tym, że człowiek nigdy wcześniej nie miał tylu możliwości kontaktu z innymi, a jednocześnie nigdy nie był tak samotny. Codziennie publikuje własne życie, jakby próbował zostawić po sobie dowód istnienia. Zdjęcia jedzenia. Sztuczne uśmiechy. Cytaty o szczęściu pisane nocą przez ludzi, którzy później długo patrzą w sufit. Wszystko zaczyna przypominać ogromny teatr, w którym każdy gra swoją rolę, ale coraz mniej osób pamięta, kim naprawdę jest poza sceną.
Dzisiejszy człowiek przestał przeżywać życie. Zaczął je transmitować. Nie doświadcza chwili, tylko myśli o tym, jak będzie wyglądała na zdjęciu albo w relacji. Nawet cierpienie bywa publikowane, bo współczesność nauczyła ludzi, że wszystko musi zostać pokazane, ocenione i zauważone.
Największy dramat polega jednak na czymś innym. Coraz częściej nie potrafi wytrzymać własnej ciszy. Gdy milknie telefon, pojawia się lęk. Gdy nie ma bodźców, zaczyna wychodzić na powierzchnię pustka, zmęczenie i pytania, przed którymi tak długo uciekano. Dlatego ekran świeci do późnej nocy. Dlatego w tle bez przerwy gra muzyka albo film. To nie rozrywka. To ucieczka przed spotkaniem z samym sobą.
A przecież właśnie w ciszy człowiek kiedyś odnajdywał sens. Dzisiaj cisza została zagłuszona przez świat, który produkuje hałas szybciej niż emocje. I może właśnie dlatego współczesny człowiek, mimo całej technologii, wygody i nieustannego połączenia z innymi, czuje się bardziej zagubiony niż kiedykolwiek wcześniej. Zostaw telefon, laptop wyłącz go na tydzień. Potrafisz?

REKLAMA