Noahidyzm to monoteistyczny żydowski ruch religijny oparty na siedmiu prawach Noego i ich tradycyjnych interpretacjach w obrębie ortodoksyjnego judaizmu.  Tęcza jest nieoficjalnym symbolem noahidyzmu, reprezentującym Bożą obietnicę daną Noemu, że nigdy więcej nie zatopi Ziemi i nie zniszczy ludzkości. Jest to ruch religijny stworzony przez Żydów dla Gojów (niewiernych). Ma on wg teorii spiskowych zastąpić wszystkie religie i stać się główną i jedyną religią globalną dla nie-Żydów. Oczywiście Żydzi zachowają swoją odrębność i wyższość.

REKLAMA

Zgodnie z prawem żydowskim nie-Żydzi (poganie) nie są zobowiązani do przejścia na judaizm, ale muszą przestrzegać Siedmiu Praw Noego, aby mieć pewność miejsca w przyszłym świecie „Olam Ha-Ba”, czyli ostateczną nagrodę dla sprawiedliwych. Ustanowiona przez Boga kara za złamanie któregokolwiek z praw Noahidów jest omawiana w Talmudzie, ale w praktyce podlega ona działającemu systemowi prawnemu, który jest ustanowiony przez ogół społeczeństwa. Ci, którzy podpisują się pod przestrzeganiem Przymierza Noego, są określani jako Bnei Noach – „Synowie Noego” lub Noahidzi. Współczesny ruch noahidzki został założony w latach 90-tych przez ortodoksyjnych rabinów z Izraela, głównie związanych z Chabad-Lubawicz (Chabad-Lubavitch) i religijnymi organizacjami syjonistycznymi, w tym „The Temple Institute”. Historycznie, hebrajski termin „Bnei Noach” był stosowany do wszystkich nie-Żydów jako potomków Noego.  Jednak obecnie jest używany głównie w odniesieniu do „Sprawiedliwych pogan”, którzy przestrzegają Siedmiu Praw Noego. Społeczności noachidów rozprzestrzeniły się i rozwinęły głównie w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Ameryce Łacińskiej, Nigerii, Filipinach i Rosji. Według źródła Noahidów w 2018 roku na całym świecie było ponad 20 000 oficjalnych Noahidów, a krajem o największej ich liczbie Filipiny. Należy wyjaśnić historię i genezę Chabad-Lubawicz. Otóż jest to grupa chasydów powstała pod koniec XVIII wieku w rosyjskiej miejscowości Lubawicze, założona przez rabiego Szneura Zalmana. W swej historii Chabad-Lubawicz miało siedmiu rabinów wywodzących się z jednej dynastii. Ostatni i uważany dość powszechnie za najwybitniejszego Menachem Mendel Schneerson zaniechał wyboru następcy i od jego śmierci w 1994 grupa nie posiada swego „rebe”. Obecnie jest najszybciej rozwijającą się grupą chasydzką liczącą ok. 200 tysięcy wyznawców na całym świecie. Znana jest z licznych akcji misyjnych wśród Żydów. Zajmuje się studiowaniem Tory, filozofią religii i edukacją. Chabad-Lubawicz był początkowo wrogo nastawiony do Państwa Izrael, później zaakceptował jego istnienie, a w części dostrzega nawet w jego istnieniu sens mesjański. Chabad-Lubawicz zachęca osoby o żydowskich korzeniach, ale nieposiadające żydowskiej matki, do konwersji na judaizm. Oto siedem przykazań Przymierza Noego wyliczonych w Talmudzie Babilońskim (Awoda Zarah 8:4, Sanhedryn 56a-b) to: 1. Nie czcij bożków, 2. Nie przeklinajcie Boga, 3. Nie zabijaj,  4. Nie dopuszczaj się cudzołóstwa, bestialstwa ani niemoralności seksualnej, 5. Nie kradnij, 6. Nie jedz mięsa wyrwanego z żywego zwierzęcia, 7. Ustanowienie sądów.

Pojęcie „Sprawiedliwych Pogan” ma kilka precedensów w historii judaizmu, przede wszystkim w czasach biblijnych i rzymskiej dominacji nad Morzem Śródziemnym. W Biblii hebrajskiej podano, że status prawny ger toszaw – „cudzoziemiec” lub „obcy” + toszaw: „mieszkaniec”, dosł. „rezydent cudzoziemiec” zostało przyznane tym poganom (nie-Żydom) żyjącym w Ziemi Izraela, którzy nie chcieli przejść na judaizm, ale zgodzili się przestrzegać Siedmiu Praw Noego. Sebomenoi lub bogobojni Boga w Cesarstwie Rzymskim byli również starożytnym przykładem włączenia nie-Żydów do społeczności żydowskiej bez przejścia na judaizm. W okresie Złotego Wieku kultury żydowskiej na Półwyspie Iberyjskim średniowieczny żydowski filozof i rabin Majmonides (1135–1204) napisał w halachicznym kodeksie prawnym Miszne Tora, że ​​poganie (nie-Żydzi) muszą przestrzegać wyłącznie Siedmiu Praw Noego i powstrzymywać się od studiowania Tory lub wykonywania jakichkolwiek żydowskich przykazań, w tym odpoczynek w Szabat. Jednak Majmonides stwierdza również, że jeśli poganie chcą spełniać jakiekolwiek żydowskie przykazanie oprócz Siedmiu Praw Noego zgodnie z właściwą procedurą halachiczną to nie jest im to zakazane.  Według Majmonidesa, nauczanie nie-Żydów przestrzegania Siedmiu Praw Noego jest obowiązkiem wszystkich Żydów, przykazaniem samym w sobie. Niemniej jednak większość autorytetów rabinicznych na przestrzeni wieków odrzucała opinię Majmonidesa, a dominującym halachicznym konsensusem zawsze było to, że od Żydów nie wymaga się rozpowszechniania praw noahidzkich wśród nie-Żydów.

Menachem Mendel Schneerson, Lubawiczer Rebe, przy wielu okazjach zachęcał swoich zwolenników do głoszenia Siedmiu Praw Noego, poświęcając niektóre ze swoich przemówień subtelnościom tego kodeksu. Od lat 90-tych ortodoksyjni rabini z Izraela, zwłaszcza ci związani z Chabad-Lubawicz i religijnymi organizacjami syjonistycznymi, w tym „The Temple Institute”, utworzyli nowoczesny ruch noahidzki. Te organizacje noahidzkie, kierowane przez religijnych syjonistów i ortodoksyjnych rabinów, są wymierzone w nie-Żydów, aby nawracać ich i zobowiązać ich do przestrzegania praw noahidzkich.  Jednak ci religijni syjonistyczni i ortodoksyjni rabini, którzy kierują współczesnym ruchem noahidzkim, są często powiązani z ruchem „Trzeciej Świątyni”, wykładają rasistowską i supremacyjną ideologię, która polega na przekonaniu, że naród żydowski jest Narodem wybranym przez Boga i rasowo wyższy od nie-Żydów. Wierzą, że era mesjańska rozpocznie się od odbudowy Trzeciej Świątyni na Wzgórzu Świątynnym w Jerozolimie, aby ponownie ustanowić Kapłaństwo żydowskie wraz z praktyką składania ofiar rytualnych oraz ustanowienie żydowskiej teokracji w Izraelu, wspieranej przez wspólnoty Noahidów. Jak już mowa o Trzeciej Świątyni to prezydent Tramp przeniósł ambasadę USA  do Jerozolimy i prawdopodobnie również popiera odbudowę Świątyni ( https://www.youtube.com/watch?v=xpPBkCGd-6M ) W judaizmie ortodoksyjnym istnieją dwie różne koncepcje noahidyzmu. Pierwszym z nich jest ruch B’nei Noah, którego członkowie przestrzegają jedynie Siedmiu Praw Noego i utrzymują, że pozostałe przykazania nie mają do nich zastosowania. Taki jest pogląd Chabad-Lubawicza i kilku innych ruchów. Oznacza to, że Noahidzi nie mogą zachowywać szabatu, studiować Tory z wyjątkiem siedmiu praw Noachickich itp. A także Ruch B’nei Noah, którego członkowie utrzymują, że mogą całkowicie przylgnąć do judaizmu, aby uczyć się od Żydów i wspólnie promować Przyszły Świat (Olam Ha-Ba), ale bez stawania się częścią narodu żydowskiego (tj. bez nawracania się na Judaizm). Po tym, jak B’nei Noe zaakceptuje obowiązkowe siedem przykazań, mogą oni, jeśli zechcą, wypełniać pozostałe przykazania żydowskie, w tym studiować Torę, przestrzegać szabatu, obchodzić żydowskie święta itp. Dawid Nowak, profesor teologii i etyki żydowskiej na Uniwersytecie w Toronto, potępił współczesny ruch noahidów, stwierdzając, że „Jeżeli Żydzi mówią Gojom, co mają robić, jest to forma imperializmu”. Wysoka Rada B’nei Noah, ustanowiona w celu reprezentowania społeczności noahidzkich na całym świecie, została poparta przez grupę, która twierdziła, że ​​jest nowym Sanhedrynem. Wysoka Rada B’nei Noah składa się z grupy Noahidów, którzy na prośbę powstającego Sanhedrynu zebrali się w Izraelu w dniu 10 stycznia 2006 roku, aby zostać uznani za międzynarodową organizację Noahidów w celu pełnienia funkcji mostu między rodzącym się Sanhedrynem a Noahidami na całym świecie. Było to dziesięciu pierwszych członków, którzy polecieli do Izraela i zobowiązali się przestrzegać Siedmiu Praw Noego i postępować pod zwierzchnictwem Noahide bethdin (sądu religijnego) powstającego Sanhedrynu. Pomysł na sobór został po raz pierwszy wymyślony przez rabina Abrahama Toledano. On, podobnie jak wielu innych, rozumiał, że Noahidzi, podobnie jak Żydzi, potrzebują grona uznanych przywódców i uczonych, do których mogliby zwrócić się o przewodnictwo w studiowaniu i przestrzeganiu Tory i którzy mogą pomóc zjednoczyć społeczności na całym świecie. W tym celu poszukiwano odpowiednich kandydatów, którzy byliby chętni i zdolni do powołania takiego organu. Nominowani zostali zebrani w połowie 2005 roku na osobiste zaproszenie i pod nadzorem upoważnionego przedstawiciela kontrowersyjnej próby odrodzenia Sanhedrynu, tworząc proto-Noahidską Radę. Założyciele proto-Rady stanęli następnie przed tym samym organem w Jerozolimie w dniu 9 stycznia 2006 roku. Rada nie ma żadnej prawnej władzy do wydawania orzeczeń. Stwierdza raczej, że jest autonomicznym ciałem przywódców i uczonych noahidów z jego halachicznym czyli religijnym nadzorem i wskazówkami, aby promować edukację, zjednoczenie i budowanie społeczności noahidów na całym świecie. Obecni członkowie Rady zostali osobiście zaproszeni do wzięcia udziału w tym przedsięwzięciu. Jednak członkowie rady nie zostali „wyświęceni”. Raczej, zgodzili się wspólnie pracować nad utworzeniem tej rady. Rada była odpowiedzialna za utworzenie strony internetowej WikiNoah.org. Meir Kahane i Shlomo Carlebach zorganizowali w latach osiemdziesiątych jedną z pierwszych konferencji Noahidów. W 1990 roku Kahane był głównym mówcą na Pierwszej Międzynarodowej Konferencji Potomków Noego tj. pierwszym zgromadzeniu Noahidów w Fort Worth w Teksasie. Po zabójstwie Meira Kahane w tym samym roku „The Temple Institute”, który opowiada się za odbudową Trzeciej Żydowskiej Świątyni na Wzgórzu Świątynnym w Jerozolimie, również zaczął promować prawa Noahidów. Natomiast Ruch Chabad-Lubawicz był jednym z najbardziej aktywnych w zasięgu Noahidów, wierząc, że nie-Żydzi mają duchową i społeczną wartość w przynajmniej prostym uznaniu praw Noahidów. W 1982 roku Chabad-Lubawicz miał odniesienie do praw Noahidów zapisanych w proklamacji prezydenta USA – „Proklamacja 4921” podpisana przez Ronalda Reagana. Kongres Stanów Zjednoczonych, powołując się na Wspólną Rezolucję nr 447 i świętując 80-te urodziny Menachema Mendla Schneersona, ogłosił 4 kwietnia 1982 roku „Narodowym Dniem Refleksji”. W 1989 i 1990 roku USA miały kolejne odniesienie do praw noahidzkich zapisanych w proklamacji prezydenta USA – „Proklamacja 5956” podpisanej przez ówczesnego prezydenta George’a H. W. Busha. Kongres Stanów Zjednoczonych, powołując się na Wspólną Rezolucję Izby Rezolucji nr 173 i świętując 87-me urodziny Menachema Mendla Schneersona, ogłosił 16 kwietnia 1989 roku i 6 kwietnia 1990 roku „Dniem Edukacji w USA”. W styczniu 2004 roku duchowy przywódca społeczności druzów w Izraelu, szejk Mowafak Tarif, spotkał się z przedstawicielem Chabad-Lubawich, aby podpisać deklarację wzywającą wszystkich nie-Żydów w Izraelu do przestrzegania praw noahidzkich; dokument podpisał również burmistrz arabskiego miasta Shefa-’Amr (Shfaram), w którym żyją obok siebie społeczności muzułmańskie, chrześcijańskie i druzyjskie. Natomiast w marcu 2016 roku sefardyjski naczelny rabin Izraela, Icchak Josef, oświadczył podczas kazania, że ​​prawo żydowskie wymaga, aby jedyni nie-Żydzi, którzy mogą mieszkać w Izraelu, byli zobowiązani do przestrzegania praw noahidzkich: „Zgodnie z Prawem żydowskim, nie-Żydowi nie wolno żyć w Ziemi Izraela – chyba że zaakceptował siedem praw noahidzkich, […] Jeśli nie-Żyd nie chce zaakceptować tych praw, to możemy go wysłać do Arabii Saudyjskiej, […] Kiedy nastąpi pełne, prawdziwe odkupienie, zrobimy to”.  Josef dodał dalej: „nie-Żydzi nie powinni mieszkać w ziemi Izraela. […] Jeśli nasza ręka byłaby mocna, gdybyśmy mieli władzę, to nie-Żydzi nie mogą żyć w Izraelu. Ale nasza ręka nie jest mocna. […] Któż inaczej będzie sługami? Kto będzie naszymi pomocnikami? dlatego zostawiamy ich w Izraelu”. Kazanie Josefa wywołało oburzenie w Izraelu i zostało ostro skrytykowane przez kilka stowarzyszeń praw człowieka, organizacje pozarządowe i członków Knesetu, Jonathan Greenblatt, Liga Przeciwko Zniesławieniu”. CEO i dyrektor krajowy oraz Carole Nuriel, pełniąca obowiązki dyrektora izraelskiego biura Anti-Defamation League, wydali stanowcze potępienie kazania Josefa.

HARMONOGRAM BNEI NOAH:

– 200-300 n.e.: „Siedem praw Noego” omówiono w Talmudzie babilońskim.

– 4 pne – 2 n.e.: Poganie zwani „sympatykami Boga” (sebomenoi) obserwowali praktyki żydowskie, ale nie przechodzili na judaizm.

– Lata sześćdziesiąte XIX wieku: ideę noahidyzmu jako religii judaistycznej dla nie-Żydów rozwinął rabin Elijah Benamozegh.

1920-1930: Aime Palliere została Noahidą i rozpowszechniła nauki Eliasza Benamozegha w Europie.

– Lata 1980-te: Rebe Lubawicz, Menachem Mendel Schneerson, promował Siedem Praw Noego jako uniwersalny kodeks moralny dla całej ludzkości.

– RONALD REAGAN, 40-ty Prezydent Stanów Zjednoczonych: 1981 – 1989, Proklamacja 4921 — Narodowego Dnia Refleksji.

– 1990: Pierwsza międzynarodowa konferencja Noahide odbyła się w Fort Worth w Teksasie.

– 1991: Kongres Stanów Zjednoczonych uznał Prawa Noego za uniwersalny kodeks moralny.

– 2000: Noahidizm na Filipinach zaczął się szerzyć.

– 2010: W Teksasie otwarto Natiw Center for Torah Study, kongregację Noahide.

– 2012: The Temple Institute zorganizował obchody dwudziestej piątej rocznicy z Noahides w Dallas w Teksasie.

– 2015: „Brit Olam: World Noahide Centre” zostało założone w Internecie.

– 2016: „Noahide Academy” została otwarta online, oferując kursy i certyfikaty dla Noahidów.

– 2017: W Jerozolimie odbyła się druga doroczna światowa konwencja Noahide.

Dodatki:

  1. Proklamacja Prezydenta  Stanów Zjednoczonych Ameryki – Ronald Reagan, Proklamacja 4921 — Narodowy Dzień Refleksji

Proklamacja

Wśród rozproszeń i trosk naszej codziennej egzystencji wypada, by Amerykanie zatrzymali się, aby zastanowić się nad starożytnymi zasadami etycznymi i wartościami moralnymi, które są podstawą naszego charakteru jako narodu.

Poszukujemy i wytrwale dążymy do korzyści płynących z edukacji. Ale edukacja musi być czymś więcej niż faktycznym oświeceniem – musi wzbogacać zarówno charakter, jak i umysł.

Świetnym przykładem dla ludzi wszystkich wyznań, czym powinna być edukacja, jest to, jakie zapewnia ruch Lubawicz, kierowany przez rabina Menachema Schneersona, światowego przywódcę duchowego, który będzie obchodził swoje 80. urodziny 4 kwietnia 1982 roku. przypomnienie, że wiedza jest niegodnym celem, jeśli nie towarzyszy jej moralna i duchowa mądrość i zrozumienie. Dał żywy przykład wiecznej ważności Siedmiu Praw Noahidzkich, kodeksu moralnego dla nas wszystkich, niezależnie od wiary religijnej. Niech rośnie w siłę.

W uznaniu 80. urodzin Lubawiczer Rebe, zebrany Senat i Izba Reprezentantów Stanów Zjednoczonych w Kongresie wydały Wspólną Rezolucję Domu nr 447, aby uchylić 4 kwietnia 1982 r. jako „Narodowy Dzień Refleksji”. Dlatego ja, Ronald Reagan, Prezydent Stanów Zjednoczonych Ameryki, niniejszym ogłaszam 4 kwietnia 1982 roku Narodowym Dniem Refleksji. Na świadectwo czego niniejszym składam rękę dnia 3 kwietnia Roku Pańskiego tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego drugiego roku i dwieście szóstego roku Niepodległości Stanów Zjednoczonych Ameryki.

Podpis Ronalda Reagana

  1. GEORGE BUSH, 41-szy Prezydent Stanów Zjednoczonych, Proklamacja 5956 — Dzień Edukacji, USA, 1989 i 1990 roku 14 kwietnia 1989

Prezydent Stanów Zjednoczonych Ameryki

Proklamacja

Wartości etyczne są podstawą cywilizowanego społeczeństwa. Społeczeństwo, które ich nie rozpoznaje lub nie przywiązuje do nich, nie może przetrwać.

Zasady moralnego i etycznego postępowania, które utworzyły podstawę wszystkich cywilizacji, pochodzą częściowo z wiekowych Siedmiu Praw Noachickich. Prawa Noahidzkie to w rzeczywistości siedem przykazań danych człowiekowi przez Boga, jak zapisano w Starym Testamencie. Te przykazania obejmują zakazy morderstw, rabunku, cudzołóstwa, bluźnierstwa i chciwości, a także pozytywny nakaz ustanowienia sądów. Dzięki przywództwu rabina Menachema Schneersona i światowego ruchu Lubawiczów, Prawo Noahidów – i należycie z nich wywiedzione normy postępowania – zostały ogłoszone na całym świecie. Wypada, że ​​czcimy rabina Schneersona i doceniamy jego ważny wkład w społeczeństwo. Nasz wielki Naród jest dumny ze swojego oddania zasadom sprawiedliwości, równości i prawdy. Amerykanie rozumieją również, że naszym obowiązkiem jest inspirowanie tego samego poświęcenia w przyszłych pokoleniach. Mamy ogromny dług wobec rabina Schneersona i wszystkich tych, którzy promują edukację, która obejmuje wartości moralne i etyczne oraz podkreśla ich wagę. W uznaniu za żywotne wysiłki rabina Schneersona i dla uczczenia jego 87. urodzin, Kongres, na mocy Wspólnej Rezolucji Izby Reprezentantów 173, wyznaczył 16 kwietnia 1989 r. i 6 kwietnia 1990 r. jako „Dzień Edukacji w USA”. oraz upoważnił i zwrócił się do Prezydenta o wydanie stosownej proklamacji z zachowaniem tych dni. Dlatego ja, George Bush, Prezydent Stanów Zjednoczonych Ameryki, ogłaszam 16 kwietnia 1989 r. i 6 kwietnia 1990 r. Dniem Edukacji, USA. Zapraszam gubernatorów ze wszystkich stanów i terytoriów, liderów społeczności, nauczycieli, i wszystkich Amerykanów, aby obserwować te dni poprzez odpowiednie wydarzenia i działania. Na świadectwo czego niniejszym składam rękę dnia czternastego kwietnia Roku Pańskiego tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego dziewiątego oraz dwustu trzynastego roku niepodległości Stanów Zjednoczonych Ameryki. 

Podpis George’a Busha

Posłowie:

Główna siedziba Chabad Lubawicz mieści się w Nowym Jorku. Działalność polega na prowadzeniu zajęć edukacyjnych skierowanych zarówno do młodzieży, jak i osób dorosłych, propagowaniu wartości i kultury żydowskiej oraz pomocy osobom wyznania żydowskiego. W Polsce Chabad Lubawicz prowadzi dwa ośrodki, w Warszawie i Krakowie. W warszawskim centrum mieści się synagoga, jesziwa, mykwa, koszerna restauracja i wielojęzyczna biblioteka zawierająca m.in. multimedialne materiały edukacyjne. Jesziwa Chabad Lubawicz, założona w 2005 roku to pierwsza tego typu placówka w Warszawie po II wojnie światowej. W czerwcu 2008 roku pierwszych 10-ciu absolwentów jesziwy otrzymało smichy – upoważnienia do prowadzenia działalności rabinackiej. Wspólnota Chabad Lubawicz działa także w innych miastach Polski, aktywizując miejscowe społeczności żydowskie. Ciekawe było spotkanie, które odbył  16 sierpnia 2017 roku Jarosław Kaczyński w Warszawie z przedstawicielami środowisk żydowskich w Polsce. Nie z tymi jednak, którzy przed kilkunastoma dniami wystosowali do niego listu mówiącego o obawach nasilenia się postaw antysemickich. A Mianowice kilkanaście organizacji żydowskich napisało list otwarty w sprawie tego spotkania: 

„W minioną środę rabini Szalom Dow Ber Stambler i Eliezer Gurary oraz panowie Artur Hofman i Jonny Daniels spotkali się z prezesem PiS Jarosławem Kaczyńskim jako zaproszeni przez niego »przedstawiciele środowisk żydowskich w Polsce. W ocenie Jonny’ego Danielsa, »to było nieprawdopodobnie miłe spotkanie, pełne wzajemnego zrozumienia, w trakcie którego rozmawialiśmy o historii Żydów, ale także o przyszłości Żydów w Polsce«. Nie odmawiamy żadnej organizacji żydowskiej ani poszczególnym osobom prawa do spotykania się z politykami i dyskutowania o sprawach Żydów. Apelujemy jednak o niewystępowanie »w imieniu środowisk żydowskich« bez stosownego upoważnienia. Oświadczamy, że żadna z wymienionych osób nie reprezentuje „środowisk żydowskich”, co najwyżej siebie lub własne organizacje – te, które, jak skądinąd zasłużone, świeckie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne Żydów i chasydzki ruch Chabad-Lubawicz, pozwoliły, z różnych powodów, mianować się reprezentantami polskiego środowiska żydowskiego w kontaktach ze światem polityki”. 

W wywiadzie z żydowską agencją informacyjną JTA, Artur Hofman,  przewodniczący Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce nazwał list gmin żydowskich „głupim”. Oskarżył je o wyolbrzymianie problemu antysemityzmu, dodając, że „to część politycznej wojny”. Jednak sposób „odpowiedzi” prezesa na list oraz to, że za głos polskich Żydów uznał organizacje niebędące jego prawnym reprezentantem, oburzyły środowiska skupione wokół gmin. W nowym oświadczeniu zaapelowały o niewystępowanie w ich imieniu bez upoważnienia. Jak z tego wynika nastąpiły rozłamy w środowiskach żydowskich, w taki sposób, ze organizacje żydowskie z zewnątrz kraju chcą przejąć rolę wiodącą nad polskimi Żydami i ich organizacjami oraz mówić w ich imieniu. Dobitnie rozgrywki te było widać w kłótni o synagogę w Krakowie gdy Gmina Wyznaniowa Żydowska w Krakowie w lipcu 2019 roku zablokowała chasydom wejście do synagogi Izaaka na Kazimierzu. Cóż ekspansję religijno-kulturalną a także polityczną organizacji Chabad-Lubawicz widać nie tylko w Polsce, ale przede wszystkim w USA gdzie jest siedziba tej organizacji. Przykładem niech będzie prezydent Donald Tramp, który spotkał się z rabinami  w dniu 227 marca 2018 roku i wydał proklamację na cześć edukacji i dzielenia się, oznaczając rocznicę narodzin ostatniego Lubavitcher Rebe, rabin Menachem Mendel Schneson. Warto dodać, że sześciu innych prezydentów, od Jimmy Cartera wyznaczyło 27 marca jako dzień edukacji i dzielenie się i jako „Narodowy Dzień Refleksji”. Prezydent Donald Trump wydał proklamację na tę cześć, oznaczając rocznicę narodzin ostatniego rabina Menachem Mendel Schneerson, który poświęcił swoje życie dla tych zasad – „Jego zobowiązanie do inwestowania w życie następnej generacji doprowadziło do ustanowienia ośrodków akademickich, aby pomóc rosnąć i angażować młode umysły i zapewnić im pomoc duchową i materialną. Dzięki napędowi i poświęceniu te ośrodki edukacyjne i społeczne można znaleźć w każdym państwie i na całym świecie.”

Zgodnie z Chabad.org. proklamacje lub odpowiedniki wydano w roku 2019 przez gubernatorów wszystkich 50 stanów, a także burmistrza Waszyngton DC i w około 100 innych miastach w całych Stanach Zjednoczonych.  

Na końcu tego tekstu dołączam do przemyślenia link do wspaniałego filmu – Demaskowanie Integracji Europejskiej. Odcinek „W przededniu noahickiej ery” – Prawda o kulisach integracji europejskiej. Czy rzeczywiście współczesna Unia Europejska to realizacja marzeń Roberta Schumana? W tym odcinku jest wspaniały wykład z polskim tłumaczeniem Dr Pierre Hillarda o globalizacji i m.in. formach niszczenia państw oraz religii w tym w szczególności religii chrześcijańskich.

Żródła:

  1. Chabad Lubawicz Polska – siedziba w Warszawie, https://sztetl.org.pl/pl/miejscowosci/w/18-warszawa/123-zydowskie-organizacje-religijne/70970-chabad-lubawicz-polska-siedziba-w-warszawie?fbclid=IwAR3UGsOv3HjT4O8YwPonH8ArBHh4JmLOWevjxgJnyG2op57Gs6zyR7J5lcE  – (dostęp 26-09-2021)
  2. Trump meets with Chabad rabbis in Oval Office, https://www.timesofisrael.com/trump-meets-with-chabad-rabbis-in-oval-office/  – (dostęp 20-09-2021)
  3. „Jewish Concepts: The Seven Noachide Laws”. Jewish Virtual Library. American–Israeli Cooperative Enterprise (AICE). 2020 [2017]. Archived from the original on 10 February 2017. Retrieved 27 November 2020, https://web.archive.org/web/20170210052305/https://www.jewishvirtuallibrary.org/the-seven-noachide-laws  – (dostęp 24-09-2021)
  4. List organizacji żydowskich w sprawie spotkania z Jarosławem Kaczyńskim, https://wiez.pl/2017/08/22/list-organizacji-zydowskich-w-sprawie-spotkania-z-jaroslawem-kaczynskim/?fbclid=IwAR3SKVcuPf2BPz6JNU5jSgIxRAcxfhHoMF7XRKvLxk-JncZqLM-hSaXuUAY  – (dostęp 23-09-2021)
  5. KAROLINA PRZEWROCKA-ADERET, WSZYSCY ŻYDZI KACZYŃSKIEGO, https://www.tygodnikpowszechny.pl/wszyscy-zydzi-kaczynskiego-149403?fbclid=IwAR2IpRgTCv1qR1KgADpLwjuGnFO3jGpL7tiPN5fJ2SJZKjKSItvEGHFgDMY  – (dostęp 23-09-2021)
  6. Feldman, Rachel. 2017. „Putting the messianic femininity in Zionist political action: the place of women for modernity”. Journal of Middle East Woman’s Studies.
  7. Racjonalista, Noahidyzm jako produkt żydowskiego rasizmu, http://www.racjonalista.pl/forum.php/s,772036  – (dostep 24-09-2021)
  8. Forum biblijne, 7 Praw Noego które powinien znać każdy chrześcijanin, http://biblia.webd.pl/forum/printview.php?t=8527&start=15  – (dostęp 24-09-2021)
  9. Rachel Feldman, The Bnei Noah (Dzieci Noego), HARMONOGRAM BNEI NOAH, https://wrldrels.org/pl/2017/10/08/the-bnei-noah-children-of-noah/  – (dostęp 24-09-2021)
  10. Feldman, Rachel Z. (8 October 2017). „The Bnei Noah (Children of Noah)”. World Religions and Spirituality Project. Archived from the original on 21 January 2020. Retrieved 3 November 2020, https://archive.md/  – (dostęp 24-09-2021)
  11. Feldman, Rachel Z. (August 2018). „The Children of Noah: Has Messianic Zionism Created a New World Religion?”- „Dzieci Noego: czy mesjański syjonizm stworzył nową religię świata?”, https://muse.jhu.edu/article/737561/pdf   – (dostęp 24-09-2021)
  12. Kress, Michael (2018), „The Modern Noahide Movement”. My Jewish Learning. Retrieved 31 May 2020, https://www.myjewishlearning.com/article/the-modern-noahide-movement/
  13. Strauss, Ilana E. (26 January 2016). „The Gentiles Who Act Like Jews: Who are these non-Jews practicing Orthodox Judaism?”. Tablet Magazine. Retrieved 31 October 2020, https://www.tabletmag.com/sections/belief/articles/the-gentiles-who-act-like-jews  – (dostęp 24-09-2021)
  14. Tabachnick, Toby (22 July 2010). „Noahides establish website for interested followers”. The Jewish Chronicle of Pittsburgh. Pittsburgh, Pennsylvania. Retrieved 31 October 2020, https://en.m.wikipedia.org/wiki/Noahidism?fbclid=IwAR28r7Im7VjpgpIBYRDyeir-sn2wGQGrcgfh2XXmMKMqfyteEBtiZb82GHE  – (dostęp 24-09-2021)
  15. Singer, Isidore; Greenstone, Julius H. (1906). „Noachian Laws”. Jewish Encyclopedia. Kopelman Foundation. Archived from the original on 5 February 2012. Retrieved 10 November 2020, https://web.archive.org/web/20120205022051/http://jewishencyclopedia.com/articles/9679-laws-noachian  – (dostęp 24-09-2021)
  16. Moses Maimonides (2012). „Hilkhot M’lakhim (Laws of Kings and Wars)”. Mishneh Torah. Translated by Brauner, Reuven. Sefaria. p. 8:14. Retrieved 10 August 2020, https://www.sefaria.org/Mishneh_Torah%2C_Kings_and_Wars.7.2?lang=bi  – (dostęp 24090-2021)
  17. Reiner, Gary (2011) [1997]. „Ha-Me’iri’s Theory of Religious Toleration”. In Laursen, John Christian; Nederman, Cary J. (eds.). Beyond the Persecuting Society: Religious Toleration Before the Enlightenment. Philadelphia, Pennsylvania: University of Pennsylvania Press. pp. 86–87, https://en.m.wikipedia.org/wiki/Noahidism?fbclid=IwAR28r7Im7VjpgpIBYRDyeir-sn2wGQGrcgfh2XXmMKMqfyteEBtiZb82GHE  – (dostęp 24-09-2021)
  18. Ilany, Ofri (12 September 2018). „The Messianic Zionist Religion Whose Believers Worship Judaism (But Can’t Practice It)”. Haaretz. Tel Aviv. Archived from the original on 9 February 2020. Retrieved 31 May 2020, https://www.haaretz.com/jewish/.premium-the-messianic-zionist-religion-that-wants-to-recruit-7-billion-members-1.6455144  – (dostęp 24-09-2021)
  19. Berkowitz, Beth (2017). „Approaches to Foreign Law in Biblical Israel and Classical Judaism through the Medieval Period”. In Hayes, Christine (ed.). The Cambridge Companion to Judaism and Law. New York: Cambridge University Press. pp. 147–149, https://books.google.ru/books?id=RdccDgAAQBAJ&pg=PA147&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false  – (dostęp 24-09-2021)
  20. „Noahide Laws”. Encyclopædia Britannica. Edinburgh: Encyclopædia Britannica, Inc. Archived from the original on 21 January 2016. Retrieved 10 November 2020, https://web.archive.org/web/20160121153759/https://www.britannica.com/topic/Noahide-Laws  – O(dostęp 24-09-2021)
  21. HaLevi, Ezra (10 January 2006). „A group of non-Jewish delegates have come to Jerusalem to pledge their loyalty to the Laws of Noah”. Arutz Sheva. Beit El. Retrieved 1 November 2020, https://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/96347  – (dostęp 24-09-2021)
  22. Woolley, John; Peters, Gerhard (3 April 1982). „Ronald Reagan, 40th President of the United States: 1981–1989 – Proclamation 4921—National Day of Reflection”. The American Presidency Project. University of California, Santa Barbara. Retrieved 9 November 2020, https://www.presidency.ucsb.edu/documents/proclamation-4921-national-day-reflection  – (dostęp 24-09-2021)
  23. Woolley, John; Peters, Gerhard (14 April 1989). „George Bush, 41st President of the United States: 1989–1993 – Proclamation 5956—Education Day, U.S.A., 1989 and 1990”. The American Presidency Project. University of California, Santa Barbara. Retrieved 1 November 2020, https://www.presidency.ucsb.edu/documents/proclamation-5956-education-day-usa-1989-and-1990 –  (dostęp 24-09-2021)
  24. „Druze Religious Leader commits to Noachide „Seven Laws””. Arutz Sheva. Beit El. 18 January 2004. Retrieved 1 November 2020, https://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/56379  – (dostęp 24-09-2021)
  25. Shmarya Rosenberg, Chabad Launches Special Mitzvah Campaign For Palestinians Promoting 7 Laws Of Noah, Dead Rebbe As Messiah, https://failedmessiah.typepad.com/failed_messiahcom/2015/12/chabad-launches-special-mitzvah-campaign-for-palestinians-promoting-7-laws-of-noah-dead-rebbe-as-mes-678.html  – (dostep 24-09-2021)
  26. Wikipedia.

Polecam też film Demaskowanie Integracji Europejskiej. Odcinek „W przededniu noahickiej ery” – Prawda o kulisach integracji europejskiej. Czy rzeczywiście współczesna Unia Europejska to realizacja marzeń Roberta Schumana.  Na te pytanie odpowiada w tym odcinku wspaniały wykład Dr Pierre Hillarda –