REKLAMA

19 lipca 2001 roku na Florydzie zmarł płk. Wojciech Kołaczkowski dowódca legendarnego Dywizjonu Myśliwskiego 303. Przez całą Europę i przez Płnc Afrykę przedzierał się do Wielkiej Brytanii. Gdy tam dotarł stał się jednym z najlepszych pilotów myśliwskich. Był też kierowcą rajdowym i Mistrzem Polski, uczestnikiem Rajdu Monte Carlo.

Urodził się 16 kwietnia 1908 w Moszenkach na Lubelszczyznie, majątku rodziców Jana i Róży z domu Boduszyńskiej. Do dziesiątego roku życia pobierał nauki od prywatnego nauczyciela, potem uczył się w Lublinie i Zakopanem. Gimnazjum ukończył w 1925 w Warszawie. W latach 1925–1929 studiował w Państwowej Szkole Gospodarstwa Wiejskiego w Cieszynie.

Zainteresowanie lotnictwem skłoniło Kołaczkowskiego do wstąpienia do Lubelskiego Klubu Lotniczego, w którym ukończył szkolenie w pilotażu motorowym i w 1929 r. zdobył dyplom pilota turystycznego.

W późniejszych latach ukończył Szkołę Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Trafił do 13. Eskadry obserwacyjnej, potem do 114. Eskadry myśliwskiej w 1. Pułku Lotniczym w Warszawie.
.

SPORTOWIEC.

Kołaczkowski dał się poznać też jako utalentowany sportowiec. W 1928 rozpoczął latanie w Aeroklubie Lubelskim i na Krajowych Zawodach Lotniczych. Mając 21 lat wystartował w słynnym Rajdzie Monte Carlo czeskim samochodem Zbrojovka, gdzie zdobył nagrodę dla najmłodszego uczestnika.

Drugi raz uczestniczył w rajdzie w 1938 r. samochodem Lancia Aprilia, zajmując 54. miejsce. Przed wojną był oficjalnym przedstawicielem Citroëna.

W 1937 zwyciężył w Międzynarodowym Rajdzie Polski w kategorii do 1000 centymetrów sześciennych. Był także w kadrze narodowej w strzelaniu do rzutków. W 1936 na Strzeleckich Mistrzostwach Świata w Berlinie wywalczył brązowy medal.

Sukcesy pomogły mu mocniej wejść w świat motoryzacji. W 1938 r objął salon Citroëna, który znajdował się przy Ossolińskich 8 w centrum Warszawy. Z tego okresu pochodzi reklama na jednym ze zdjęć.
.

LOTNIK I DOWÓDCA MYŚLIWCA.

W czasie kampanii wrześniowej nie walczył, 19 września przekroczył granicę Rumunii. Następnie przedostał się przez Jugosławię do Grecji, a dalej drogą morską do Francji.

Od 4 marca 1940 był dowódcą sześcioosobowej grupy myśliwców szkolących się w Blidzie w Afryce Północnej na przestarzałych samolotach Nieuport Delage NiD 622.

Po upadku Francji dostał się do Casablanki, a następnie statkiem via Gibraltar do Anglii. 20 lipca 1940 Kołaczkowski wyokrętował się w porcie w Liverpoolu.

4 grudnia 1940, po przeszkoleniu myśliwskim w 5 OTU w Aston Down, przydzielony został do 303 dywizjonu myśliwskiego im. Tadeusza Kościuszki. Pierwszy sukces w dywizjonie zanotował 17 czerwca 1941, gdy nad przylądkiem Gris Nez zestrzelił Bf 109.

6 maja 1942 Kołaczkowski zdał dowództwo „Kościuszkowców” kpt. Walerianowi Żakowi, odchodząc na odpoczynek do Inspektoratu Polskich Sił Powietrznych.

Powierzono mu stanowisko zastępcy płk. Stefana Pawlikowskiego polskiego oficera łącznikowego w Fighter Command. 25 września 1942 powrócił do latania bojowego, obejmując dowództwo 2 Polskiego Skrzydła Myśliwskiego (dywizjony 303, 316 i 317).

26 stycznia 1943 przeniesiony został na dowódcę 1 Skrzydła Myśliwskiego, złożonego z dywizjonów 302, 306, 316 i 317. W czasie lotów nad Francję powiększył swe konto o jedno zestrzelenie prawdopodobne (13 maja 1943 – FW 190) i dwa uszkodzenia (3 i 16 kwietnia 1943 – oba FW 190).

1 kwietnia 1944 trafił do Wyższej Szkoły Lotniczej, gdzie wykładał taktykę lotnictwa myśliwskiego. Dokładnie siedem miesięcy potem, 1 listopada, przeniesiony został do Ambasady Polskiej w Londynie jako attaché lotniczy. Na stanowisku tym pozostał do zakończenia wojny.

W czasie II WŚ wykonał 249 lotów bojowych. Na liście Bajana znajduje się na 72. pozycji z 3 samolotami Luftwaffe zestrzelonymi, 1 prawdopodobnie i 2 uszkodzonymi.

Zdemobilizowany w 1946 r. jako Polski major i angielski Wing Commander. Pozostał na emigracji.

Zmarł w Sarasocie na Florydzie. Zgodnie z jego wolą prochy sprowadzono do Polski i złożono w murze kwatery 1. Samodzielnej Brygady Spadochronowej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
.

ODZNACZENIA.

* m.in. Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari,

* 4. krotnie Krzyżem Walecznych,

* brytyjskim Distinguished Flying Cross.
.

Jego wizerunek znajdował się na stateczniku Miga 29 z 23 Bazy Lotnictwa Taktycznego w Mińsku Mazowieckim. W 2017 r. samolot uległ zniszczeniu w wypadku podczas podchodzenia do lądowania.

Pamięć, Cześć i Chwała