Jestem pod wrażeniem ostatnio przeczytanej książki Piotra Wrońskiego „Weryfikacja”. Autor, pracownik służb MSW, opisuje jak to praktycznie bez problemu przeniknął do Solidarności i stał się zaufanym kurierem władz Związku. Rozwoził po Europie i USA do kontaktów, komórek, filii, współpracowników NSZZ Solidarność, najbardziej tajną korespondencję, oczywiście po uprzednim  jej skopiowaniu przez RO czyli komórkę Rozpoznania Operacyjnego MSW. Do Kraju szmuglował sprzęt poligraficzny, pieniądze i korespondencję.  To „szmuglowanie” można ująć w cudzysłów, bo operacyjne kontakty ze służbą graniczną raczej pomagały a nie utrudniały mu przekraczanie granicy Polski.

Książka to obnażenie solidarnościowej „konspiracji” w całej krasie. Uczciwi i szczerze oddani uczestnicy „Festiwalu wolności”, jakim było zwycięstwo „Solidarności” w walce z komuną, z zażenowaniem i gorzkim poczuciem wstydu będą dzisiaj czytali tę książkę. Jest ona niewygodna dla wielu środowisk kombatanckich.

Na początku był Spisek, teraz Weryfikacja

Książka jest napisana dosadnym językiem, w konwencji fikcji literackiej, ale postaci pojawiające się w treści książki, jak też zdjęcia zamieszczone na jej początku, nie pozostawiają wątpliwości, kim są ukazane tam osoby.

Według Autora książki, po przeprowadzonej na początku lat 1990. weryfikacji tajnych służb, 90% pracowników SB zostało pozytywnie zweryfikowanych i zasiliło kadry Urzędu Ochrony Państwa.!? Czy wobec tego UOP = SB ?

Poniżej próbka słownictwa ukazująca jak traktowani są przez władze, podkreślę – przez każdą władzę w Polsce – obywatele naszej ojczyzny.

A więc są lub jest to:
– inwentarz mówiący,
– anonimowi nosiciele lektyki,
– podwładni, służący, lokaje, niewolnicy,
– sprawne narzędzia zarówno represji jak i polityki,
– rzesze, masy, robole, oszołomy,
– uchole,
-źródła informacji,
– pałkowi,

I od siebie dodam:
– NIKT, NO NAME, ZERO!!!

Oto kim jesteśmy dla naszej władzy. Czy tak być musi, czy tak ma być nadal? Te pytania pozostawiam bez odpowiedzi, bo tej odpowiedzi sam nie znam.

Bogusław HomickiAutor: Bogusław Homicki
Rocznik 1941. Wychowanek polskiego pedagoga i wychowawcy Kazimierza Lisieckiego „Dziadka”. Długoletni prezes a obecnie prezes honorowy „Przywrócić Dzieciństwo” Towarzystwo Przyjaciół Dzieci Ulicy im. K.Lisieckiego „Dziadka”. Autor książki o Kazimierzu Lisieckim „Opowieść o Naczelnym Dziecku Ulicy i jego ferajnie”. Absolwent Wydziału Prawa UW oraz podyplomowego Studium Handlu Zagr. SGPiS. Warszawianin w trzecim pokoleniu. Autor książki „Ciekawe” życie w PRL i … co dalej?”, opisującej życie na Pradze, w socrealistycznym świecie, mając za sąsiadów katownie UB. Książka ukaże się drukiem na początku 2016 r.