Drugie co do wielkości miasto Galii, Marsylia, założone przez Fokejczyków w 600 r. przed Chrystusem, posiada osiem bibliotek municypalnych. Najważniejsza z nich to Bibliothèque de l’Alcazar. Ma ona status Bibliothèque municipale à vocation régionale. Zbiory obejmują 1.000.000 woluminów, w tym średniowieczne rękopisy, inkunabuły i jednostki archiwalne, np. francuskiego czasopisma literackiego Cahiers du Sud. Bibliotekę otwarto w 2004 r. we wzniesionym w 1857 r. budynku teatru muzycznego. Nazwę Alcazar, po arabsku zamek, zawdzięcza pierwszemu właścicielowi opery. Étienne Demolins wykończył budowlę w stylu popularnej w okresie II cesarstwa mauretańskiej fantazji, wzorując się na Alhambrze w Grenadzie.
W nocy z 29 na 30 czerwca biblioteka została podpalona przez afrykańskich foederati, którzy wszczęli bunt przeciwko udzielającemu im schronienia, ziemi i stypendiów imperium rzymskiemu. W buncie biorą udział młodzi wojownicy z różnych plemion, zarówno ci, którzy niedawno przekroczyli limes, jak i zasiedziali od pokoleń w Galii, potomkowie żołnierzy jednostek pomocniczych imperium w przegranych wojnach kolonialnych.
Na szczęście Rzymianie w Marsylii zdołali się w porę zmobilizować i ugasić w porę pożar. Zbiory na razie ocalały, spłonęły jedynie pomieszczenia recepcyjne na parterze.
„Ciemniejący wiek” – Bułhakow głupoty wypisywał, że manuskrypty nie płoną. Płoną.
Autor: prof. Gościwit Malinowski
Profesor w Instytucie Studiów Klasycznych, Śródziemnomorskich i Orientalnych Uniwersytetu Wrocławskiego; więcej na blogu:
http://hellenopolonica.blogspot.com oraz na stronie:
https://wroc.academia.edu/GosciwitMalinowski
Zostaw komentarz