Istnieje przekonanie, że marsz. Józef Piłsudski był przeciwnikiem nowoczesności w wojsku i stawiał na kawalerię, spowodował zacofanie armii, gdy jako zwolennika nowoczesności ukazuje się gen. Władysława Sikorskiego. Fakty są takie:

REKLAMA

• W 1924 r. minister Spraw Wojskowych gen. Sikorski aprobując plany gen. Tadeusza Rozwadowskiego, który w latach 1921–1926 był kolejno Generalnym Inspektorem Jazdy i Generalnym Inspektorem Kawalerii rozbudował kawalerię: cztery dywizje i pięć brygad.

• Piłsudski po przejęciu władzy nad wojskiem w maju 1926 r. rozwiązał Generalny Inspektorat Kawalerii, zarządził rozformowanie dywizji kawalerii i nakazał podjąć prace studialne nad motoryzacją kawalerii.

• W 1927 r. Piłsudski utworzył w ministerstwie Spraw Wojskowych Wydział Broni Pancernych.

• W 1928 r. zakupiono w Anglii licencję czołgu Carden-Loyd, który po głębokiej przebudowie i zmianach konstrukcyjnych przez polskich inżynierów był produkowano w fabryce Ursus pod Warszawą jako czołg rozpoznawczy TK – do 1934 r. powstało 320 szt.

• W połowie 1930 r. Piłsudski nakazał wydzielenie broni pancernej w samodzielny rodzaj wojsk stawiając na czele Dowództwo Broni Pancernych (używano nazwy „Bronie Pancerne”, tj. czołgi, samochody pancerne, pociągi pancerne).

• W 1932 r. zakupiono w Anglii licencję czołgu Vickers – po głębokiej przebudowie i zmianach konstrukcyjnych przez polskich inżynierów jako czołg lekki 7TP był produkowany w PZInż. do 1939 r.

• W 1934 r. Piłsudski nakazał przeformować broń pancerną w sześć batalionów czołgów i samochodów pancernych.

Piłsudski uważał, że kawaleria jest „bronią bardzo nikłą, wymagającą wiele czasu na zbieranie się i porządkowanie po każdej walce, a nawet marszu”.
W II Rzeczpospolitej kawaleria na polu walki miała wykonywać zadania rozpoznawcze, a po uzbrojeniu jej w broń ppanc. także zadania zaporowe.
…………………………………………………
Poniżej: m.in. „Znak Pancerny” ustanowiony przez marsz. Piłsudskiego w 1932 r. jako wyróżnienie służbowe przyznawane pancerniakom na wniosek Dowódcy Broni Pancernych.

Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.