Rosyjskie drony nad NATO. Rośnie ryzyko prowokacji

W przestrzeni publicznej pojawiła się istotna informacja, która uzasadnia aktualizację dotychczasowych informacji związanych z bezpieczeństwem i obronnością, nie zmieniając oceny ryzyka w kierunku pełnoskalowego ataku Rosji na NATO, ale wzmacnia obraz coraz częstszych incydentów dronowych na wschodniej flance.

REKLAMA

Fakty potwierdzone wczoraj tj. 16 sierpnia 2026 roku samoloty NATO zestrzeliły nad Rumunią drona, który wtargnął w przestrzeń powietrzną tego państwa. Według „Wall Street Journal” obiekt wyglądał na rosyjski. Była to druga sytuacja w ciągu trzech dni, kiedy NATO zestrzeliło drona nad terytorium Sojuszu po incydencie nad Łotwą 14 sierpnia 2026 roku.

To ma znaczenie operacyjne, ponieważ nie mówimy już o pojedynczym zdarzeniu, ale o serii incydentów wymagających kinetycznej reakcji NATO w bardzo krótkim czasie. Jednocześnie należy zachować ostrożność. W przypadku Rumunii wskazywane jest prawdopodobne rosyjskie pochodzenie drona, ale dochodzenie dotyczące dokładnych okoliczności i intencji trwa.

Oficjalne stanowisko NATO

12 sierpnia roku Rada Północnoatlantycka zebrała się specjalnie w sprawie naruszeń przestrzeni powietrznej Polski i Rumunii oraz innych incydentów dronowych. Sojusznicy wyrazili pełną solidarność z państwami dotkniętymi tymi zdarzeniami. NATO nie ogłosiło natomiast nowej kwalifikacji zagrożenia ani uruchomienia art. 5.

Oceny i hipotezy

Najważniejsza amerykańska ocena wywiadowcza pozostaje aktualna – według źródeł rządowych opisanych przez WSJ Putin może w najbliższych latach próbować sprawdzić determinację NATO ograniczoną operacją, od cyberataku po niewielką incydentalną akcję lądową. Jest to istotna zmiana względem wcześniejszych prognoz zakładających, że Rosja będzie unikać testowania Sojuszu podczas trwania wojny na Ukrainie.

Na dziś nie ma jednak nowych wiarygodnych dowodów, że incydenty nad Łotwą i Rumunią są elementami świadomie skoordynowanej rosyjskiej operacji mającej przetestować art. 5. Mogą być rezultatem wojny na Ukrainie, rosyjskich działań walki elektronicznej albo celowego sondowania obrony NATO. Ta ostatnia możliwość staje się coraz bardziej wiarygodna jako hipoteza, ale nadal nie jest potwierdzonym faktem.

Aktualna ocena zagrożenia

Ryzyko bezpośredniego, konwencjonalnego ataku Rosji na Polskę lub NATO – bez istotnej zmiany. Ryzyko poważniejszej prowokacji, incydentu dronowego, sabotażu, cyberataku lub operacji false flag – podwyższone i rosnące. Najbardziej niepokojący nie jest pojedynczy dron, lecz częstotliwość zdarzeń i fakt, że NATO coraz częściej musi podejmować decyzję o użyciu siły wobec obiektów o niejasnej atrybucji.

Dla Polski najważniejszy wniosek pozostaje ten sam, ale jest dziś mocniej uzasadniony ewentualny rosyjski test NATO prawdopodobnie nie zacznie się od otwartego ataku. Może zacząć się od zdarzenia wystarczająco poważnego, aby wymusić reakcję Sojuszu, a jednocześnie wystarczająco niejednoznacznego, aby wywołać spór o sprawcę, proporcjonalność odpowiedzi i próg art. 5.

Czytaj więcej.

O autorze: Andrzej Pawlikowski

Gen. bryg. dr inż. Andrzej Pawlikowski – ekspert w dziedzinie bezpieczeństwa państwa i ochrony najważniejszych osób w państwie. W latach 1995–2017 związany z Biurem Ochrony Rządu, gdzie pełnił m.in. funkcję Szefa BOR. Pomysłodawca i współtwórca koncepcji przekształcenia Biura Ochrony Rządu w Służbę Ochrony Państwa oraz rozwiązań systemowych w zakresie bezpieczeństwa konstytucyjnych organów państwa. Absolwent Politechniki Krakowskiej oraz Akademii Obrony Narodowej, doktor nauk o bezpieczeństwie. W swojej działalności zawodowej i naukowej zajmuje się problematyką bezpieczeństwa narodowego, ochrony VIP, zarządzania kryzysowego oraz funkcjonowania służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo państwa. Wieloletnie doświadczenie operacyjne obejmuje funkcje Doradcy Prezydenta RP ds. bezpieczeństwa, a także współpracę w strukturach międzynarodowych – w tym pełnienie roli koordynatora w Grupie Roboczej ds. Współpracy Policji przy Radzie Unii Europejskiej. Był również funkcjonariuszem Centralnego Biura Antykorupcyjnego, gdzie zdobywał doświadczenie w zakresie służb specjalnych i operacji bezpieczeństwa państwa. Równolegle działał w sektorze prywatnym jako Wiceprezes Zarządu firmy BINASE, zajmującej się doradztwem strategicznym i bezpieczeństwem informacyjnym. Jest ekspertem w zakresie bezpieczeństwa informacyjnego, zwalczania dezinformacji i czarnej propagandy, a także wojny informacyjnej, w której łączy wiedzę operacyjną ze strategiczną analizą ryzyk w cyberprzestrzeni i mediach. Jako wykładowca akademicki na Wydziale Bezpieczeństwa Narodowego Akademii Sztuki Wojennej w Warszawie prowadzi zajęcia dotyczące bezpieczeństwa państwa, ochrony osób pełniących najwyższe funkcje publiczne oraz współczesnych zagrożeń hybrydowych i informacyjnych. Jest autorem licznych publikacji naukowych i eksperckich, w których łączy doświadczenie operacyjne z analizą teoretyczną wyzwań bezpieczeństwa narodowego i międzynarodowego.