Siatkarska Liga Narodów. Turniej siatkówki kobiet 2021. Mój powrót do przeszłości…

Siatkówka kobiet 2021. Tęsknię do charyzmy i trudnego charakteru Andrzeja Niemczyka czy solidności i konsekwencji Jerzego Matlaka.

REKLAMA

Andrzej Niemczyk foto:Zorro2212,CC-BY-3.0

Polska siatkówka kobiet po znamienitych sukcesach, do których przyzwyczaiły mnie „Złotka” Niemczyka niestety zapadła w marazm. Wydawało się, że 5. lat temu po objęciu reprezentacji przez Jacka Nawrockiego „coś” się zmieni.
Trener Nawrocki w 2019 roku osiągnął dobry wynik osiągając 5. pozycję w turnieju Ligii Narodów. Graliśmy jak „równy z równym” z najlepszymi ekipami świata.

Były selekcjoner Jerzy Matlak foto:Zorro2212,CC-BY-3.0

Ostatni prawdziwy sukces Polki osiągnęły pod batutą Jerzego Matlaka. W 2009 roku Biało-Czerwone wywalczyły brązowy medal Mistrzostw Europy. Obecnie nie można mieć do zawodniczek pretensji o wytrzymałość kondycyjną czy zaangażowanie.

Reprezentacja siatkarek w 2009 roku z brązowym medalem Mistrzostw Europy osiągniętym z Jerzym Matlakiem, K&M Ziółkowscy / foto.ziolo.eu

Jednak na parkiecie Polki nie „grają swojej gry” co nie jest zaskakujące biorąc pod uwagę atmosferę wokół kadry. Przez lata kierowania reprezentacją przez trenera Nawrockiego wydawało się, że proces budowy kadry przebiega w dobrej atmosferze.Każdy trener musiał często zmagać się większymi lub mniejszymi problemami, konfliktami w drużynie. Siatkówka kobiet to trudna dziedzina pełna ambicji, emocji, zaciętości i walki często również w szatni. Jednak wielu trenerów umiało radzić sobie z takimi „tarciami” pomiędzy zawodniczkami oraz sztabem. Pęknięcia i tąpnięcia są często nieodzownym elementem budowania zespołu. Jednak atmosfera wynikająca z problemów z komunikacją pomiędzy zespołem reprezentacji siatkarek a sztabem, trenerem i nawet zarządem związku spowodowała niezdrową atmosferę. List sprzed prawie 2. lat rzuca odium do dziś: narosły złe „legendy” oraz naleciałości poprzednich decyzji. Wpływ szkoleniowca Polek jest duży i niestety nie wykorzystany w sposób, który zapewniłby przez 6. lat sukces. Osiągniecie 5. miejsca w 2019 roku nie było tak naprawdę nawet namiastką osiągnięć Niemczyka czy Matlaka. Obecny szkoleniowiec Polek moim zdaniem nie zbliżył się mentalnie do możliwości osiągnięcia dobrego wyniku.

https://en.volleyballworld.com/photos/korea-vs-poland

Jestem kibicem siatkówki od ponad 25 lat i pamiętam różne momenty ale wydaje się, że „zmęczenie materiału” przekroczyło punkt krytyczny. „Węzeł gordyjski” złej atmosfery – wyczuwalnej mentalnej degradacji drużyny nie sprzyja codziennej pracy i co najważniejsze nie motywuje do zwycięstw. Porównując kolektyw ekipy Matlaka, Niemczyka pomimo wszystkich jego mankamentów był bazą – fundamentem do zbudowania zespołu. Zbudowania motywacji, koncentracji, komunikacji, zrozumienia, siły zespołu i działania! Automatyzmy, schematy czy taktyka nie zastąpi kapitału ludzkiego umiejętnie zagospodarowanego przez trenera.
Bardzo znamienne dla mnie nie jest wcale brak doświadczenia w prowadzeniu kobiecych zespołów ale niezrozumienie i nie przyznawanie się do swoich błędów. Niemczyk potrafił „wrzeszczeć” na zawodniczki na treningach, wręcz katować fizycznie i psychicznie na treningach lecz potrafił z nimi płakać, pocieszać, przepraszać i walczyć o nie. Ekipa „Złotek” ufała Niemczykowi a on potrafił wziąć pełną odpowiedzialność za kadrę. Nie wiem dlaczego warsztat Niemczyka czy Matlaka nie jest wzorcem w szkoleniu nowych siatkarskich kadr.

Selekcjoner Jacek Nawrocki foto:Zorro2212, CC-BY-4.0

Obecnie pomimo pokładanych nadziei w reprezentantkach tak naprawdę w ich grze „nie gra” wszystko. Generalizując wszystko jest do poprawy. Zaczynając od serwisu, bronienia, odbioru i ataku. Praca- gra przy siatce i ustawienie oraz dyscyplina w rozegraniu również jest do korekty. Mam nadzieję, że pomimo tych wszystkich negatywizmów i niepokojących sygnałów płynących z parkietu. Zwycięży kolektyw, zgranie i nastąpi opanowanie chaosu. Jakościowo Polki mają szansę na dobry wynik.

Polska drużyna jest wśród 4. drużyn „pretendentów” do Ligi Narodów i jesteśmy zagrożeni spadkiem z tejże Ligi. Niestety wyniki pierwszych sześciu spotkań nie napawają optymizmem. Ponieważ reprezentację USA, Brazylii są poza zasięgiem większości drużyn jednak Polki w swojej dobrej dyspozycji są w stanie nawiązać rywalizację z drużynami klasy Turcji lub Serbii a jednak przegrały. Jednak porażka z Belgią i Dominikaną niepokoi o stan siły kadry i poziom jakości.
Praca sztabu przygotowania fizycznego wydaje się bez zarzutu,obserwując zawodniczki po spotkaniach nie odnoszę wrażenia złego przygotowania.

Polki pokonały dotąd Włoszki po tie breaku 3:2. Przegrały z Serbkami 1:3. Takim samym wynikiem kończyły mecz z Turczynkami. W ostatni dzień maja wygrały pewnie z Koreankami z Południa 3:0 i pechowo przegrały z Belgijkami 2:3. Gdy wydawało się, że w drużynie „coś” drgnęło i Belgia to tylko wypadek „przy pracy”. 2. czerwca poniosły wspomnianą porażkę z Dominikaną.

https://en.volleyballworld.com/photos/korea-vs-poland

https://en.volleyballworld.com/photos/korea-vs-poland

06.06: Kanada – Polska
07.06: Polska – Holandia
08.06: Japonia – Polska
12.06: Polska – Brazylia
13.06: Tajlandia – Polska
14.06: Niemcy – Polska
18.06: Polska – USA
19.06: Chiny – Polska
20.06: Rosja – Polska