Skutki negatywnej weryfikacji kadr akademickich trwają do dziś 

(Z archiwum lustracyjnego dysydenta akademickiego)

Weryfikacja kadr akademickich lat 80-tych (poazamerytoryczna)  prowadzona przez nomenklaturowe władze uczelni pod batutą PZPR-SB,

zaaprobowana także w III RP,  doprowadziła do

  • wykluczania niewygodnych z systemu akademickiego – efekt: wygodna (dla siebie i swoich) masa wyborcza, wybierająca sobie wygodnych przełożonych
  • wykluczania nonkonformistów – efekt: powszechny konformizm akademicki (zaprzeczenie ludzi nauki sensu stricto, – nauka  z samej natury jest nonkonformistyczna)
  • wykluczania pasjonatów naukowych – efekt: oportunistyczna masa akademicka pasjonująca się głównie zdobywaniem tytułów i niszczeniem lepszych/niezależnych
  • wykluczania pasjonatów edukacyjnych – efekt: zapaść edukacyjna
  • wykluczania najwyżej ocenianych wykładowców – efekt: brak wykładowców (patologiczna wieloetatowość)
  • wykluczania zdolnych do wykrywania plagiatów (także u profesorów) – efekt:powszechny plagiaryzm
  • wykluczania uczących rzetelności naukowej – efekt: ogromna nierzetelność naukowa
  • wykluczania promotorów dobrych prac dyplomowych – efekt: spadek poziomu prac dyplomowych
  • wykluczania zdolnych do formowania nowych kadr akademickich – efekt: luka pokoleniowa
  • wykluczania walczących z patologiami – efekt: patologiczny system akademicki
  • wykluczania protestujących przeciwko deprawacji – efekt: powszechna deprawacja
  • wykluczania zdolnych do krytyki naukowej – efekt: brak krytyki naukowej
  • wykluczania uczących myślenia – efekt:pospolita bezmyślność
  • wykluczania aktywnych społeczników akademickich – efekt: tumiwisizm akademicki

 

Rzecz w tym, że beneficjenci systemu nie chcą/nie są w stanie  zrozumieć przyczyn  zapaści w nauce,  swojej wspólodpowiedzialności,

ani nie chcą z niej wyjść,  poza wyjściem z niższego do wyższego pułapu finansowego -tak weryfikacja przetrzebiła kadry akademickie.