Przygotowania do Wielkanocy idą pełną parą. Jeszcze tylko trzeba wybrać się po pieczywo do lokalnej piekarenki, dokupić to i owo, a przede wszystkim coś, bo jak wiadomo z wieloletnich badań zazwyczaj to coś jest nam nieodzowne do życia właśnie w Niedzielę Wielkanocną.

Krzątanina, bieganina, odhaczanie check listy. Zapach sernika, sałatki jarzynowej, barszczu pobudzają wyobraźnię i żołądek. I jeszcze odrobinę bukszpanu do koszyczka ze święconką. A w koszyczku szyneczka, chrzanik, jaja, chlebek i co tam jeszcze kto chce. Wszak święcimy pokarmy.

Do święcenia, po święceniu, biegiem, biegiem, jeszcze obiad przygotować, jeszcze zadzwonić do kuzynostwa z życzeniami, jeszcze wynieść święcone do spiżarni, jeszcze przynieść ze spiżarni sok agrestowy… jeszcze wymalować paznokcie i wyprasować ciuchy, w które wskoczymy aby ślicznie wyglądać przy świątecznym śniadaniu.

Stół wiekanocny ze święconką
O! – już 23.12 się zrobiła, idę spać.
(…) Jutro dodam święconej kiełbasy do barszczu…zzz…zzz

Wielkanocny niedzielny poranek wita mnie dwoma stopniami na plusie za oknem… Nie tracąc nadziei na ciepły dzień, idę do spiżarni po koszyczek ze święconką, bo trzeba domownikom piękne śniadanie przygotować. Otwieram spiżarnię i coś mi nie gra. Serwetka z koszyczka na podłodze. Na serwetce ledwo obudzony kot Bazyl. Święcona kiełbaska w brzuszku Bazyla…

(…) W tym całym przedświątecznym wariactwie, zamknęłam kocurka na calutką noc, niechcący w spiżarni… Do barszczu dodam najzwyklejszej kiełbasy…Wesołych Świąt!

Fot. blog koszykwielkanocny.blox.pl oraz święconka: http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Swiecone-2006.jpg