Panie Prezydencie! Czy dwaj policjanci z Krakowa mieli zginąć, żeby zasłużyć na Order Orła Białego?!
Łatwo być odważnym za biurkiem, gdy przed kulami chroni kordon ochroniarzy. Znacznie trudniej stanąć naprzeciw uzbrojonego mordercy!
Jakub Kulik i Artur Morański nie mieli czasu na przemówienia o patriotyzmie. Oni ten patriotyzm pokazali czynem! Ryzykowali własne życie, żeby ratować innych.
8 listopada zaapelowałem do Pana o nadanie im Orderu Orła Białego.
Zdecydował Pan o przyznaniu Krzyży Oficerskich Orderu Odrodzenia Polski. Szanuję te odznaczenia. Ale pytam: co jeszcze mieli zrobić ci młodzi ludzie? Dać się zabić, żeby docenił Pan to co zrobili?
Przypomnę Panu coś, o czym wielu wolałoby zapomnieć.
Order Orła Białego otrzymał Wiktor Juszczenko, który później nadał Stepanowi Banderze tytuł Bohatera Ukrainy!
A gdy w czerwcu odebrał Pan ten order Zełenskiemu, trzej byli prezydenci Ukrainy demonstracyjnie się swoich odznaczeń zrzekli!
Do cholery, Panie Prezydencie! Czy najwyższy polski order ma być przepustką do politycznych salonów, czy najwyższym wyrazem wdzięczności dla prawdziwych bohaterów?!
Miał Pan okazję pokazać, że Order Orła Białego nie jest zarezerwowany dla ludzi z wielkimi nazwiskami, lecz także dla tych, którzy wielkość udowadniają własną odwagą.
Wie Pan, jaka jest różnica między politykiem a tymi dwoma policjantami? Polityk może godzinami opowiadać o bohaterstwie. Oni nie opowiadali. Oni ratowali ludzi!
I niech mi nikt nie mówi, że najwyższe odznaczenie byłoby przesadą!
Przesadą jest oczekiwać, że człowiek musi najpierw umrzeć, żeby państwo dostrzegło wielkość jego czynu!
Nie wycofuję swojego apelu!!!
Panie Prezydencie, dość patriotyzmu na pokaz! Polska ma żywych bohaterów. Niech Pan ich doceni!
Karol Rajewski
Burmistrz Błaszek w latach 2014–2018
Zostaw komentarz