CZY TO SĄ CI „POLSCY OKUPANCI”, Z KTÓRYMI WALCZYŁ SZUCHEWYCZ?

Spójrzcie na zdjęcie. To nie są szeregi uzbrojonych żołnierzy. Nie ma tu artylerii, karabinów ani mundurów. Są małe trumny – ofiary ekshumacji w Ostrówkach i Woli Ostrowieckiej. Wśród zamordowanych były kobiety, starcy i dzieci.

REKLAMA

I właśnie tutaj warto zadać niewygodne pytania:

1. Czy to są ci „polscy okupanci”, z którymi – według banderowskiej narracji – walczył Roman Szuchewycz?

2. Czy polskie dzieci z Ostrówek i Woli Ostrowieckiej były „okupantami”?

3. Czy kobiety, starcy i bezbronni mieszkańcy polskich wsi stanowili zagrożenie dla ukraińskiej niepodległości?

4. Czy ich zamordowanie miało być aktem „walki wyzwoleńczej”?
A może problem polega na tym, że kiedy zdejmiemy z historii patetyczne słowa o „walce narodowowyzwoleńczej”, zostaje coś znacznie mniej wzniosłego: bezbronni ludzie zamordowani dlatego, że byli Polakami?

I jeszcze jedno pytanie.

Roman Szuchewycz – późniejszy dowódca UPA – przed wojną prowadził we Lwowie firmę reklamową „Fama”. Można więc zapytać ironicznie: czy człowiek zajmujący się reklamą, a później przedstawiany jako bohater walki narodowej, naprawdę prowadził wojnę z „polskimi okupantami”, czy z ludźmi takimi jak ci leżący w tych trumnach?

Niech ktoś spojrzy na te dzieci i spróbuje jeszcze raz powiedzieć: „to była walka z polskim okupantem”. Bo historia zaczyna wyglądać zupełnie inaczej, kiedy zamiast haseł pokazuje się trumny.

O autorze: Klaudiusz Wesołek

Polski prawnik, dziennikarz, felietonista i były działacz opozycji antykomunistycznej. Urodzony w 1968 roku w Gdańsku, dojrzewał w cieniu schyłkowego PRL-u, w czasach, gdy bunt wymagał odwagi większej niż dziś można sobie wyobrazić. Już jako licealista związał się z Federacją Młodzieży Walczącej i Ruchem „Wolność i Pokój”, współorganizując happeningi, manifestacje i akcje solidarnościowe, kolportując podziemne wydawnictwa oraz wspierając strajkujących robotników Stoczni Gdańskiej podczas wydarzeń roku 1988. Za działalność opozycyjną był wielokrotnie zatrzymywany, represjonowany i inwigilowany przez Służbę Bezpieczeństwa. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego oraz studiów z zakresu ochrony środowiska i prawa międzynarodowego w Bratysławie i Seattle. Pracował m.in. dla administracji państwowej i instytucji publicznych, jednak przez całe życie pozostawał przede wszystkim człowiekiem niezależnym — wiernym ideałom wolności, obywatelskiego nieposłuszeństwa i prawa do własnego głosu. Jako autor łączy historyczną refleksję z ironią, humorem i pamięcią o świecie pogranicza kultur. Jest autorem powieści „Przygody Heli. Saga Wojenna i Powojenna” oraz „Wańka z Doliny Pulwy”, a także opowiadań z cyklu „Wszak i Kloc”, w których groteska miesza się z polityczną satyrą i słowiańskim klimatem. Publikuje również felietony kresowe oraz artykuły poświęcone historii i współczesnym interpretacjom idei Międzymorza — widzianego nie tylko jako projekt polityczny, ale także jako wspólnota pamięci, kultur i doświadczeń Europy Środkowo-Wschodniej. Odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.