Pierwszy wadowicki wojskowy szpital i również w ogóle pierwszy szpital powstał w 1830 r. w miejscu obecnych koszar przy drodze do Zatora. Sam budynek główny ma dziś wygląd taki sam jak wówczas. Zmieniało się zaplecze za budynkiem. Z czasem sprowadzono konnicę, powstały stajnie i wybiegi.
Ale głównie w XIX w. obiekt funkcjonował jako szpital wojskowy, a po przeciwnej stronie drogi w polach, w kierunku stawów założono w 1849 r. cmentarz wojskowy głównie z powodu masowych śmierci powodowanych epidemiami. Spoczywają na nim żołnierze miejscowego garnizonu wojskowego z okresu zaboru austriackiego, jeńcy wojenni z wojny polsko-bolszewickiej 1919-1920, bohaterowie z czasu II wojny światowej i żołnierze Armii Czerwonej polegli w regionie wadowickim w styczniu 1945.
Działalność szpitala nabrała rozpędu podczas I wojny. Wówczas dobudowano barak widoczny na czarno-biały zdjęciu. Posadowiony był gdzieś w miejscu nowego bloku lub przedszkola.
Na terenie koszar jak również na pograniczu Kleczy i Rokowa utworzone były obozy jenieckie, gdzie przetrzymywano głównie Rosjan i Włochów, nawet do 10 tysięcy.
Na kolorowej mapce Wadowice z czasów, gdy nie było kolei w pobliżu obiektu.
A ciekawostką jest kartka poczty polowej z pieczątką Wadowice, adresowana gdzieś do Budapesztu w 1918 r. (wyłapana na aukcjach Allegro).
Zostaw komentarz