Wołodymyr Zełenski, prezydent Ukrainy, stanowi osobę budzącą wiele kontrowersji i napięć na arenie międzynarodowej. Jego ewolucja jako przywódcy Ukrainy od momentu objęcia urzędu przed wojną aż po jej trwający okres, nie pozostaje obojętna dla obserwatorów. W ostatnim czasie coraz wyraźniej ukazują się zarówno jego błędy, jak i działania, które wywołują zdziwienie i niepokój zarówno w kraju, jak i poza jego granicami.

Wizyta Zełenskiego u kluczowych sojuszników wydawała się sukcesem na pierwszy rzut oka. Zyskał poparcie w ONZ, a od prezydenta Bidena otrzymał kolejny pakiet pomocy wojskowej, a od Kanady wsparcie finansowe. Jednak jednocześnie naraził się sojusznikom ze wschodniej flanki NATO, szczególnie Polsce. W ONZ porównał państwa broniące interesów rolników do aktorów grających w spektaklu reżyserowanym przez Rosję, co zyskało mu niechęć niektórych sojuszników. Dodatkowo, jego próba wystąpienia przed połączonymi izbami amerykańskiego Kongresu została zablokowana, a następnie opublikowano listę oczekiwań USA wobec Ukrainy dotyczących walki z korupcją i reformy instytucji państwowych.

Najbardziej kontrowersyjnym wydarzeniem okazały się jednak oklaski, jakie Zełenski wyraził wobec weterana dywizji Waffen SS „Galizien” w kanadyjskim parlamencie. To zdarzenie wywołało burzę i stało się podstawą do propagandy rosyjskiej i antyukraińskiej. Wydaje się, że strategia Zełenskiego stała się coraz bardziej nerwowa i niejasna.

Jednak nie można zapominać o pewnych krokach, które przysporzyły mu poparcia. Aresztowanie bliskiego mu oligarchy Ihora Kołomojskiego oraz dekapitacja kierownictwa ministerstwa obrony z korupcją to działania, które są często oceniane pozytywnie. Niemniej jednak, rząd Zełenskiego pozoruje reformowanie państwa i walkę z korupcją, ale zmiany dotyczą przede wszystkim ludzi, a nie prawa i mechanizmów.

W kwestiach wewnętrznych, istnieje problem z Służbą Bezpieczeństwa Ukrainy (SBU). Mimo nacisków zachodnich partnerów, Zełenski blokuje realną reformę SBU, co miało tragiczne konsekwencje w momencie rosyjskiej inwazji na Ukrainę. To budzi pytania dotyczące jego polityki wewnętrznej.

Dla Andrija Jermaka, ważniejsze jest przejęcie kontroli nad organami antykorupcyjnymi, które zostały zbudowane przy udziale USA: biura antykorupcyjnego (NABU), specjalnej antykorupcyjnej prokuratury i sądu antykorupcyjnego. Te instytucje stanowią kluczową rolę w walce z korupcją na Ukrainie, a ich reforma jest oczekiwana przez Stany Zjednoczone.

Zełenski musi także uwzględnić opinie swoich sojuszników w Europie i Ameryce, ponieważ utrzymanie wsparcia finansowego i wojskowego jest kluczowe. Jednak jego coraz bardziej irytująca postawa może skomplikować te relacje.

Warto zauważyć, że Zełenski zdążył zirytować wiele krajów i instytucji międzynarodowych swoimi słowami i działaniami. To budzi pytania o przyszłość Ukrainy pod jego rządami i ostateczny wpływ jego działań na sytuację kraju na arenie międzynarodowej. Ostateczna twarz Wołodymyra Zełenskiego, czy to bardziej przyjazna czy niepokojąca, pozostaje do odkrycia. Jednak jedno jest pewne, Ukraina i jej przywódca wzbudzają wiele kontrowersji i pytania o ich przyszłość pozostają otwarte.