Przy zdalnym nauczaniu pojawił się problem dostępności technologicznej i sprzętowej. Oczywiście niektórzy twierdzą, że rozwiązaniem na pierwszy jest 5G. Nie – nie jest. Rozwiązaniem nadal są sieci światłowodowe. Ale one nie pozwalają na taką kontrolę użytkowników Internetu – o problemach zdrowotnych nie będę pisał – jak 5G.
Niestety państwo polskie od kilku lat „odpuściło” rozwój sieci szerokopasmowych – dowód – jeden z wielu to ślimaczące się śledztwo w sprawie przekrętu na Małopolskich Sieciach Szerokopasmowych, na których wielu ludzi straciło majątki swojego życia, a ktoś się dorobił. Najpierw samorząd małopolski powołał taką spółkę – o kapitale coś ok. 2, 6 mln zł. Potem przez rok nic nie robili, by wykazać, że sobie z problemem nie poradzą.
W tym czasie Małopolskie Sieci Szerokopasmowe dostały promesę na unijne pieniądze w wysokości coś ok. 64 mln zł. Wartość kontraktu na rozwój sieci szerokopasmowych wówczas wyceniono na coś ok. 200 mln zł. I wtedy samorząd województwa małopolskie sprzedał spółkę MSS za coś ok. 2, 95 mln zł. czyli przynajmniej 20 razy mniej niż miała kapitału ze środkami unijnymi – o kontrakcie nie pisząc. I jeszcze komu – spółce Hyperion – w zarządzie której zasiadał oskarżony o przewały w Krakowie Tomasz S. – były poseł PO a w Radzie Nadzorczej był generał Wiktor Fonfara – Dyrektor Biura Śledczego SB.
Tak o innych wątkach tej afery pisała portal Niezależna.pl:
„Już w sierpniu 2013 r. kontrolowana przez Hyperiona MSS zawarła umowy na „zaprojektowanie i wykonanie pasywnej infrastruktury sieci szerokopasmowej oraz dostawę sprzętu aktywnego wraz z montażem w ramach projektu «Małopolska Sieć Szerokopasmowa». Jednym z dwóch wykonawców sieci została firma MGGP, której prezesem jest wieloletni kolega byłego ministra skarbu z PO Aleksandra Grada, Franciszek Gryboś, wiceprezesem zaś – Małgorzata Grad, żona polityka Platformy. Zdominowany przez PO zarząd województwa małopolskiego sprzedał więc MSS firmie byłego posła Platformy, a ten (już jako nowy szef MSS) podpisał umowę na wykonawstwo ze spółką żony innego polityka PO. Co więcej, Tomasz Szczypiński i Aleksander Grad to dobrzy znajomi. W latach 2006-2007 razem zasiadali z ramienia PO w sejmowej komisji śledczej ds. banków i systemu bankowego”.
PiS przejął władzę w 2015 roku i nic nie zrobił, by winni przewału wylądowali na ławie oskarżonych i w więzieniu.
A JAKI TO MA ZWIĄZEK ZE ZDALNYM NAUCZANIEM? ANO taki, że odpuszczono sieci szerokopasmowe i zajęto się wdrażaniem niebezpiecznej dla ludzi technologii 5G – tu też trzeba by było spytać urzędników Ministerstwa Cyfryzacji o ich podróże.
Drugi problem – wspomniany na wstępie – związany z nauczaniem zdalnym, to dostępność sprzętu dla dzieci nieposiadających go. I TU TEŻ MAMY NIEZŁY NUMER, JAK NAPISAŁ MI TO JEDEN ZE ZNAJOMYCH. Gminy dostały pieniądze na zakup sprzętu komputerowego dla tych dzieci. I co robią. Tak pisze ten mój znajomy:
„Gminy kupują sprzęt za 3000 zł. Kolejny idiotyzm.. poleasingowych kupiliby 100 szt lub więcej i w zupełności wystarczyłyby dla uczniów (przyjęte na stan biblioteki i wypożyczane na zasadzie podręczników) a tak kupili 22 i 78 uczniów nadal jest bez komputera. Zamiast dać zarobić firmom, które w Polsce mają takich komputerów po 200-300 sztuk w magazynach (i wspomóc polską firmę a nie jakiś tam koncern).”
TAK SIĘ ROBI INTERESY W POPiS-owej Polsce.
Grafika: Tomasz Wilczkiewicz
Autor: dr hab. Józef Brynkus, prof. UP Kraków
Pracownik Katedry Edukacji Historycznej Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. Pochodzi z rodu górali orawskich. Urodził się 5 kwietnia 1962 r. w Nowym Targu. W 1981 r. ukończył Liceum Ogólnokształcące w Jabłonce, a w 1986 r. studia historyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie, broniąc pracę magisterską pt. „Obrońcy kresów wschodnich w czasach Zygmunta III Wazy” (promotor: prof. dr hab. Stanisław Grzybowski). W trakcie studiów był w latach 1985–1986 nauczycielem historii w krakowskich szkołach podstawowych nr 7 i nr 41. Od 1 września 1986 do 31 sierpnia 1987 r. odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy w Kędzierzynie-Koźlu i jednostce wojskowej w Żarach.
Od 1 października 1987 r. podjął pracę na macierzystej uczelni (WSP, później Akademia Pedagogiczna – obecnie Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej) jako asystent, starszy asystent, a następnie od 1996 r. adiunkt w Zakładzie Dydaktyki Historii Instytutu Historii; od 1 października uczelniany profesor w Katedrze Edukacji Historycznej. W 1996 r. obronił pracę doktorską zatytułowaną „Bohaterowie dziejów polskich w podręcznikach historii XIX wieku” (promotor: prof. dr hab. Jerzy Maternicki). Dodatkowo od 1 listopada 1992 r. do 31 sierpnia 1993 r. pracował jako nauczyciel-konsultant w Wojewódzkim Ośrodku Metodycznym w Bielsku-Białej. W 2013 roku opublikował rozprawę „Komunistyczna ideologizacja a szkolna edukacja historyczna w Polsce (1944-1989)”. Praca ta stawia w zupełnie nowym świetle edukację historyczną w Polsce Ludowej i same dzieje tego państwa, co spowodowane jest przywołaniem w niej dotąd nieudostępnianych źródeł historycznych. W 2014 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych.
Jest autorem ponad 80. artykułów naukowych (niektórych jako współautor) w języku polskim, angielskim, niemieckim i francuskim, prawie 170. haseł w encyklopediach historycznych i dydaktycznych. Tematyka publikacji dra hab. Józefa Brynkusa m. in. dotyczy: roli jednostki w dziejach, wizji bohaterów dziejów polskich i powszechnych w edukacji historycznej oraz popularyzacji dziejów, kształtowania tożsamości i świadomości narodowej, historycznej oraz społecznej Polaków przez edukację historyczną i inne procedury upowszechniania wiedzy o przeszłości w okresie od XIX do XXI wieku, doskonalenia procesu nauczania historii, metodologii historii i historiografii oraz dziejów komunizmu w Polsce Ludowej.
Wygłosił kilkadziesiąt referatów na polskich i międzynarodowych konferencjach naukowych (m. in. w Berlinie, Ostrawie i Preszowie). W Katedrze Edukacji Historycznej zajmuje się przygotowaniem nauczycieli do pracy w szkole. Prowadzi liczne prelekcje dla młodzieży szkolnej i różnych środowisk, w których odsłania mechanizmy funkcjonowania Polski Ludowej. Działa w Polskim Towarzystwie Historycznym oraz w Polsko-Czeskim Towarzystwie Naukowym. W 1981 r. aktywnie uczestniczył w działalności Niezależnego Zrzeszenia Studentów WSP, biorąc udział w strajku okupacyjnym uczelni, a potem wspierając hutników strajkujących w Hucie (wówczas im. Lenina) po wprowadzeniu 13 grudnia 1981 r. przez juntę gen. Jaruzelskiego stanu wojennego w Polsce.
W latach 2006–2010 był radnym Gminy Wieprz, a w okresie 2003–2007 także prezesem Ludowego Klubu Sportowego „Orzeł” Wieprz. W latach 2010–2012 był członkiem Prawa i Sprawiedliwości. Jest honorowym dawcą krwi odznaczonym w 2012 r. odznaką „Zasłużonego Honorowego Dawcy Krwi”. Jest także zarejestrowany jako dawca szpiku kostnego. Ponadto wspiera działalność stowarzyszenia „Dać Szansę” z Wadowic. 25 października 2015 roku uzyskał mandat poselski z listy komitetu wyborczego wyborców Kukiz’15 otrzymując 8615 głosów, był posłem VIII kadencji Sejmu RP. Od 1 marca 2020 roku pełni funkcję Rzecznika Prasowego Fiatowca.
Zostaw komentarz