Noga

Na nodze się zrobił syf. Nie pomogła pierwsza pomoc. Ani druga, trzecia, ni czwarta. Trza do lekarza, któren skalpelem czy tam pigułką (ale raczej skalpelem) wyjmnie, wyżenie syf.

Zatem do lekarza – „jesteś 56 w kolejce” :D – oj tam, to szybko idzie – 20 minut i jestem dodzwoniona. Idę do doktórki – każe nałożyć maskę. Na nogę nawet nie zerka. Wypisuje skierowanie. Wtykam jej tę nogę pod same oczy, ale one wpatrują się w monitor. No wiem – syf nieładny jest. I co taki ogólny może wiedzieć o nodze…

Teraz zarejestrować nogę. Idę. Wchodzę. Biorę numerek. Czekam. Jedna pani gada przez telefon, druga grzebie w komputerze. Mija 15 minut. Wreszcie moja kolej. Staję przed grubą szybą, za którą pani w przyłbicy coś do mnie rusza ustami. Wytężam wszystek słuch i dociera do mnie, że ona zza tych pancernych szyb o maseczkę. Aaa… Oczywiście niczego bez maseczki nie załatwię. To przychodnia specjalistyczna: chirurgia, ginekologia, zero grypy. Ale są procedury.

Wychodzę zatem na zewnątrz i w ciągu 5 minut rejestruję się telefonicznie.

Po drodze zaglądam do apteki. Kupuję bandaże i plastry, bo jeszcze wiele wiele wschodów przyjdzie mi czekać na lekarza od nogi. Na blacie leżą cukierki. Autentycznie! Farmaceuci częstują chorych trucizną – cukrem. Ale w sumie nic dziwnego, biorąc pod uwagę, co sprzedają.

Obok przychodni i apteki jest Biedronka, w której i piguły, i pacjenci chodzą bez procedur i nic im z tego nie jest. Dziwne.