TERMINAL CIEŁUSZECKIEGO – dlaczego mówiąc o Trójmorzu i Międzymurzu, dalej niszczy się jego pionierów?
Na sprawę Mirosława Ciełuszeckiego i Marka Karpia patrzy się przeważnie z punktu widzenia naruszeń praw człowieka i patologii wymiaru sprawiedliwości III RP. I nic dziwnego, bo ta sprawa obrazuje wszystkie patologie sądownictwa i prokuratury. Ukazało się na ten temat wiele artykułów prasowych.
Jednak można na sprawę tą patrzeć też z punktu widzenia polskich interesów gospodarczych i szeroko rozumianej geopolityki. Tak! Jak najbardziej. Pewnie głównie dlatego zginął Marek Karp a Ciełuszecki został aresztowany a jego firma doprowadzona do upadku. Chociaż Ciełuszecki został uniewinniony od wszystkich początkowych zarzutów, prokuratura nadal próbuje go niszczyć.
Terminal Agro-Planta Mirosława Ciełuszeckiego, położony przy granicy z Białorusią, łączył białoruskie szerokie tory z naszymi. Przez ten terminal przechodziły sole potasowe z Białorusi, z Soligorska – główne bogactwo naturalne tego kraju, importowane do Polski. W planach miały być reeksportowane także na Zachód przez port w Gdańsku, co związałoby to państwo z Polską i z Zachodem. Na Białoruś szło zaś zboże i maszyny rolnicze. Docelowo miał to być główny punkt w handlu między Polską a Białorusią. Było to gospodarcze „Międzymorze” choć wtedy słowo to nie było to jeszcze modne.
Niestety w 2002 roku aresztowano Ciełuszeckiego. Jeszcze raz odsyłam do artykułów na ten temat, między innymi, mojego autorstwa.
Dlaczego prokuratura dalej niszczy niewinnego człowieka, który zrobił dla Rzeczypospolitej tyle dobrego a mógł zrobić dużo więcej? Najprawdopodobniej „zlecenie” na Karpia i Ciełuszeckiego dało rosyjskie lobby, dla którego terminal był zagrożeniem interesów gospodarczych a także geopolitycznych. Jednak dlaczego teraz, gdy tyle mówi się o walce z rosyjskimi wpływami, budowie Trójmorza i Międzymorza … nadal „grilluje” się człowieka który robił to wszystko już ponad 20 lat temu. I to robił a nie gadał!
Bardzo fajnie, że Pan Prezydent Duda z piękną Panią Prezydent Chorwacji, Panią Kolindą Grabar-Kitarović, kilka lat temu zaczął budować Inicjatywę Trójmorza. Dlaczego nie zrobił jednak nic by pomóc Ciełuszeckiemu, który podobne idee wprowadzał w życie dużo wcześniej, choć niestety samotnie?
Dlaczego Ziobro nie powstrzyma swoich piesków, które nadal kąsają Ciełuszeckiego?
(rysunek – Marek Krukowski)
Polski prawnik, dziennikarz i felietonista, były opozycjonista. Urodził się 11 kwietnia 1968 roku w Gdańsku. Absolwent Uniwersytetu Gdańskiego, Wydz. Prawa i Administracji (1993), następnie studiów podyplomowych: ochrona środowiska na Universitas Istropolitana w Bratysławie (1994), prawo międzynarodowe w zakresie ochrony środowiska na University of Washington w Seattle (1997).
Od 1985 członek Federacji Młodzieży Walczącej w III LO w Gdyni, współorganizator tzw. przerw milczenia, kolporter podziemnych wydawnictw, m.in. pisma „Monit” (z Maciejem Nowickim). Od 1986 uczestnik Ruchu WiP, redaktor pisma „A Cappella” (od nr. 2, 1986); 16 XI 1986 uczestnik pielgrzymki do grobu Ottona Schimka w Machowej; 16 XII 1986 współorganizator manifestacji w obronie Świadków Jehowy i więźniów sumienia przed Halą Olivia w Gdańsku. Wiosną 1988 współorganizator happeningu „Topienie Marzanny” (symbolizującej gen. Wojciecha Jaruzelskiego); zatrzymany, przetrzymywany w AŚ w Gdańsku; w V i VIII 1988 z innymi członkami WiP i Federacji Młodzieży Walczącej organizował Grupy Pomocy Strajkowej dla robotników Stoczni Gdańskiej im. Lenina, drukował ulotki, plakaty, zaopatrywał stoczniowców w żywność. W 1988 współzałożyciel Klubu Więźnia Granic (z Krzysztofem Galińskim, Wojciechem Błażkiem, Adamem Jagusiakiem, Małgorzatą Tarasiewicz), 11 XI 1988 z W. Błażkiem zorganizował demonstrację w urzędzie paszportowym pn. „Paszport dla każdego”; zatrzymany na 48 godz., skazany przez kolegium ds. wykroczeń na 30 dni prac społecznych, po zignorowaniu tej kary skazany na 15 dni więzienia. Uczestnik wielu happeningów, m.in. koncertu kapeli Zbuntowana Publiczność na festiwalu zorganizowanym przez Krzysztofa Skibę w Łodzi, dwóch hyde parków: w Białogórze (1988) i Lubieszowie (1989). W VI 1988 współautor (z Januszem i Cezarym Waluszkami, Wojciechem Mazurem, Krzysztofem Galińskim) manifestu Międzymiastówki Anarchistycznej „Ruch Anarchistyczny – tak!”, przez krótki okres działacz MA.
1989-1990 w NZS na UG, członek Komisji Międzyuczelnianej, redaktor (z Bogdanem Kunachem, Maciejem Barańczykiem, Piotrem Owczarkiem, Jackiem Molestą, Klaudią Moszczyńską) pisma „Albo”. W 1991 współzałożyciel (z Mariuszem Romanem, Andrzejem Czaplickim) Wolnego Syndykatu Studentów, redaktor pisma „Via Spei”. 1994-1996 pracownik firmy ZWIK w Gdańsku, do 1995 dodatkowo specjalista ds. importu w firmie MOD-TAP w Starogardzie Gdańskim, 1998-2000 pracownik Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Premiera RP (naczelnik Wydz. Prawno-Organizacyjnego, następnie specjalista w Wydz. Poligraficznym), w 2000 specjalista w Departamencie Systemu Informacji MSZ, 2000-2001 pracował nad promowaniem w Internecie rządowych ośrodków wypoczynkowych, od 2001 utrzymuje się z prac dorywczych.
Nagrodzony odznaką Zasłużony Działacz Kultury (2001), medalem Za Udział w Strajku 1988 (2008), odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za działalność opozycyjną.
20 I 1987 – 5 X 1989 rozpracowywany przez Wydz. III WUSW w Gdańsku w ramach SOR krypt. Alternatywa (mimo zamknięcia SOR inwigilowany do 9 IV 1990).
Zostaw komentarz