KONFEDERACJA WOBEC REFORMY SĄDOWNICTWA PIS

Konfederacja potrafiła trafnie punktować błędy reformy sądownictwa PiS i przedstawiała własne, momentami interesujące koncepcje. Problem w tym, że w praktyce nie stała się współautorem reformy ani nawet jej korektorem.

REKLAMA

Jej propozycje — ławy przysięgłych, sędziowie pokoju, zmiana modelu kariery sędziowskiej czy głęboki „reset konstytucyjny” — w dużej części nie miały wówczas realnej drogi do uchwalenia. Nie mogły więc zastąpić reformy, którą PiS rzeczywiście próbowało przeprowadzić.

Co więcej, praktycznie nie widać prób wykorzystania przez Konfederację jej pozycji parlamentarnej do wymuszenia na PiS konkretnych korekt. Zamiast wejść w rolę współreformatora: „poprzemy reformę, ale pod warunkiem poprawienia tych i tych elementów”, Konfederacja pozostała przede wszystkim jej krytykiem.

Nie znamy oczywiście intencji polityków Konfederacji i nie ma podstaw, by przypisywać im świadome działanie na rzecz zablokowania reformy. Faktycznie jednak ich stanowisko w praktyce oznaczało ustawienie się po stronie przeciwników reformy PiS, ponieważ głosowali przeciw jej kluczowym rozwiązaniom, nie uczestnicząc w ich naprawianiu.
I to jest zasadnicza różnica między konstruktywną krytyką a politycznym sprzeciwem.

Można mieć rację w diagnozie, można mieć nawet lepsze pomysły — ale jeśli nie próbuje się wykorzystać dostępnych możliwości, by realnie poprawić reformę, pozostaje się przede wszystkim jej przeciwnikiem.

O autorze: Klaudiusz Wesołek

Polski prawnik, dziennikarz, felietonista i były działacz opozycji antykomunistycznej. Urodzony w 1968 roku w Gdańsku, dojrzewał w cieniu schyłkowego PRL-u, w czasach, gdy bunt wymagał odwagi większej niż dziś można sobie wyobrazić. Już jako licealista związał się z Federacją Młodzieży Walczącej i Ruchem „Wolność i Pokój”, współorganizując happeningi, manifestacje i akcje solidarnościowe, kolportując podziemne wydawnictwa oraz wspierając strajkujących robotników Stoczni Gdańskiej podczas wydarzeń roku 1988. Za działalność opozycyjną był wielokrotnie zatrzymywany, represjonowany i inwigilowany przez Służbę Bezpieczeństwa. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego oraz studiów z zakresu ochrony środowiska i prawa międzynarodowego w Bratysławie i Seattle. Pracował m.in. dla administracji państwowej i instytucji publicznych, jednak przez całe życie pozostawał przede wszystkim człowiekiem niezależnym — wiernym ideałom wolności, obywatelskiego nieposłuszeństwa i prawa do własnego głosu. Jako autor łączy historyczną refleksję z ironią, humorem i pamięcią o świecie pogranicza kultur. Jest autorem powieści „Przygody Heli. Saga Wojenna i Powojenna” oraz „Wańka z Doliny Pulwy”, a także opowiadań z cyklu „Wszak i Kloc”, w których groteska miesza się z polityczną satyrą i słowiańskim klimatem. Publikuje również felietony kresowe oraz artykuły poświęcone historii i współczesnym interpretacjom idei Międzymorza — widzianego nie tylko jako projekt polityczny, ale także jako wspólnota pamięci, kultur i doświadczeń Europy Środkowo-Wschodniej. Odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.