Wikipedia: „Rotacja to wymiana pracowników w organizacji, czyli ich odchodzenie z firmy i zatrudnianie nowych osób. Samo słowo rotacja oznacza ruch obrotowy lub proces zastępowania osób/zjawisk. Szacuje się, że koszty rotacji to od 30 do 200% wynagrodzenia rocznego pracownika.”

REKLAMA

……………………………….
Opozycja „Fatalna”, która stara się uzgodnić jakąś umowę koalicyjną i stworzyć rząd ma kłopot ponieważ w przypadku puli ważnych stanowisk ma więcej ambitnych kandydatów do ich objęcia niż stołków, na których chcą zasiąść. Aby ten problem rozwiązać pojawił się pomysł, że stanowiska marszałka Sejmu i być może Senatu będą „rotacyjne”. Pomysł znalazł już niejasne uznanie u lidera Polska 2050 z „Trzeciej Drogi”, który chciałby zostać marszałkiem Sejmu, ale też postulat tegoż lidera, aby rotacja stała się częścią systemu sprawowania rządów i objęła też stanowiska ministerialne

Nawiązując do tej propozycji wydaje się, że w przypadku rządu lepszym rozwiązaniem od rotacji byłaby sztafeta. Sztafeta jest bowiem grą zespołową, a więc koalicyjną, gdy rotacja to sprawa raczej indywidualna. Sztafeta odbywa się na dokładnie wytyczonej trasie podzielonej na odcinki. Następny zawodnik może wystartować dopiero po ukończeniu odcinka przez poprzedniego, gdy otrzyma od poprzednika pałeczkę w wyznaczonej strefie zmian. Wszystko więc jest określone kiedy i kto komu przekazuje „pałeczkę” rządzenia w resorcie. Do tego plusem będzie, że w takim koalicyjnym biegu sztafetowym nie pojawi się inny konkurencyjny zespół też dybiący na zwycięstwo.

W tej sytuacji premierem powinien zostać ktoś posiadający praktykę trenowania zawodników biegających w sztafetach – znawca „haratania w gałę” może nie mieć takich kwalifikacji. Czy można założyć, że niedawny przewodniczący Rady Głównej Krajowego Zrzeszenia Ludowych Zespołów Sportowych może mieć kwalifikacje wyższe?

Kto będzie trenował sztafety rządowe dowiemy się być może dziś (06.11.br.) wieczorem z orędzia Prezydenta RP.

Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.